โมโมฟูกุ อันโด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โมโมฟูกุ อันโด
เกิดGô͘ Peh-hok (吳百福)
05 มีนาคม ค.ศ. 1910(1910-03-05)
Phoh-á-kha, คางิ-โช, ไต้หวันของญี่ปุ่น, จักรวรรดิญี่ปุ่น
(ปัจจุบันคือPuzi, เทศมณฑลเจียอี้, ประเทศไต้หวัน)
เสียชีวิต05 มกราคม ค.ศ. 2007 (96 ปี)
อิเกดะ, จังหวัดโอซากะ, ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติญี่ปุ่น, สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยริตสึเมกัง [1]
มีชื่อเสียงจากผู้คิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
คู่สมรสมาซาโกะ อันโด
บุตรฮิโรโตชิ อันโด
โคกิ อันโด
อาเกมิ โฮริโนอูจิ

โมโมฟูกุ อันโด (ญี่ปุ่น: 安藤 百福 โรมาจิ: Andō Momofuku, ORS; 5 มีนาคม ค.ศ. 1910 – 5 มกราคม ค.ศ. 2007) เป็นนักประดิษฐ์และนักธุรกิจชาวไต้หวัน-ญี่ปุ่นที่ก่อตั้งบริษัทนิสชิน ฟู๊ดส์ นอกจากนี้ เขายังเป็นที่รู้จักจากผู้คิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และผู้ก่อตั้งตราท็อปราเม็งและคัพนูเดิล

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา[แก้]

อันโดถือกำเนิดใน ค.ศ. 1910 จากครอบครัวชาวไต้หวันที่ คางิ-โช (ญี่ปุ่น: 嘉義廳 โรมาจิ: Kagi-chō; ปัจจุบันคือเทศมณฑลเจียอี้) ฟอร์โมซาของประเทศญี่ปุ่น (ไต้หวัน) หลังพ่อแม่เสียชีวิต เขาถูกเลี้ยงดูโดยปู่ย่าตายายในกำแพงเมือง ไทนัน-โช (臺南廳 (Tainan-chō, ไถหนาน))[1]

ชีวิตส่วนตัวและเสียชีวิต[แก้]

อนุสาวรีย์เงินของโมโมฟูกุ อันโด

ใน ค.ศ. 1966 อันโดแปลงสัญชาติเป็นชาวญี่ปุ่นผ่านการแต่งงาน โดย"โมโมฟูกุ"เป็นการอ่านภาษาญี่ปุ่นของชื่อไต้หวันว่า (百福; Pek-hok) ส่วน อันโด (安藤) คือนามสกุลของภรรยาชาวญี่ปุ่น

อันโดเสียชีวิตจากภาวะหัวใจวายในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2007 ในโรงพยาบาลที่อิเกดะ จังหวัดโอซากะ ตอนอายุ 96 ปี[2] คงเหลือแต่มาซาโกะ ภรรยาของเขา ลูกชาย 2 คน และลูกสาวคนเดียว อันโดอ้างว่าความลับในการทำให้เขามีชีวิตยืนยาวคือ การเล่นกอล์ฟ และกินราเม็งไก่เกือบทุกวัน และยังกล่าวอีกว่า เขากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจนกระทั่งเสียชีวิต[3][4]

เดอะนิวยอร์กไทมส์ เขียนบทความเกี่ยวกับความสำเร็จของเขา[5]

หลังเสียชีวิต[แก้]

ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2015 กูเกิลดูเดิลฉลองวันเกิดของเขา[6]

เกียรติยศ[แก้]

ต่างชาติ[แก้]

อนุสรณ์[แก้]

"MOMOFUKU Noodle" โดยนิชชิน

ชื่อภัตตาคารโมโมฟูกุในประเทศสหรัฐพาดพิงถึงโมโมฟูกุ อันโด[8]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 速食麵之父 吳百福病逝. Liberty Times (ภาษาจีน). 2007-01-07. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2007-01-09.
  2. "Ando was king of instant ramen". Japan Times. Kyodo. 2007-01-07. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2007-05-19.
  3. 安藤百福さん 死去前日、社員とチキンラーメン雑煮 [Mr. Ando ate Chikin Ramen with colleagues the day before he passed away.] (ภาษาญี่ปุ่น). The Sankei Shimbun Web-site. สืบค้นเมื่อ 2007-01-10.
  4. Người phát minh ra mì ăn liền qua đời (ในภาษาเวียดนาม)
  5. "Momofuku Ando, 96, Dies; Invented Instant Ramen". New York Times. สืบค้นเมื่อ 2008-06-05.
  6. 安藤百福生誕 105 周年 Google Doodle アーカイブ
  7. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้แก่ชาวต่างประเทศ, เล่ม 118, ตอน 13 ข, 30 กรกฎาคม 2554, หน้า 7
  8. Chang, David; Stabile, Peter Meehan; photographs by Gabriele (2009). Momofuku (1st ed.). New York: Clarkson Potter. p. 28. ISBN 978-0-307-45195-8.
อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ชื่อ "Cavna" ซึ่งนิยามใน <references> ไม่ถูกใช้ในข้อความก่อนหน้า

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]