แอกเซล โรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แอ็กเซิล โรส
GNR London Stadium 2017 7.jpg
แอ็กเซิล โรส ในปี 2017
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อจริงวิลเลียม บรูซ โรส จูเนียร์
ชื่อเล่นแอ็กเซิล โรส
ชื่ออื่นดับเบิลยู. แอ็กเซิล โรส, วิลเลียม บรูซ เบลีย์
เกิด6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 (57 ปี)
ที่เกิดลาฟาแยต รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา
แนวเพลงฮาร์ดร็อค เฮฟวี่เมทัล
อาชีพนักร้อง , นักแต่งเพลง , โปรดิวเซอร์
เครื่องดนตรีไมโครโฟน , เปียโน , กีตาร์ , เครื่องสังเคราะห์เสียง , คียบอร์ด , เพอร์คัชชัน
ช่วงปีค.ศ. 1983 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลงGeffen , UZI Suicide
ส่วนเกี่ยวข้องGuns N' Roses , Hollywood Rose , L.A. Guns , Rapidfire , AC/DC
เว็บไซต์www.gunsnroses.com

ดับเบิลยู. แอ็กเซิล โรส (อังกฤษ: W. Axl Rose) (ชื่อเกิด วิลเลียม บรูซ โรส จูเนียร์; และถูกเปลี่ยนเป็น วิลเลียม บรูซ เบลีย์, 6 กุมภาพันธ์ 1962)[1] เป็นนักร้องชาวอเมริกัน และนักแต่งเพลง เขายังเป็นนักร้องนำและเป็นสมาชิกดั้งเดิมเพียงคนเดียวของวงฮาร์ดร็อก กันส์แอนด์โรสเซส แอ็กเซิล โรส เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องที่มีเสียงอันทรงพลังและการแสดงสดอันยอดเยี่ยม โรสยังถูกเข้าชิงชื่อเป็นหนึ่งในนักร้องที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารต่างๆ อาทิ โรลลิงสโตน และ NME[2][3]

เกิดและเติบโตใน ลาฟาแยต , อินเดียน่า, โรสย้ายไปยังลอสแองเจอริสในช่วงต้นยุค 80's ซึ่งในช่วงนั้นเขาก็ยังทำหน้าที่แก่หลายวงเช่น Hollywood Rose และ L.A. Guns ในปี 1985 เขายังได้เป็นผู้ก่อตั้งวง Guns N' roses ซึ่งต่อมาประผลความสำเร็จอย่างมากในปลายยยุค 80's ถึงยุค 90's โดยอัลบั้มชุดแรก แอปพีไทต์ฟอร์เดสตรักชัน (1987) มียอดขายไปกว่า 30 ล้านแผ่นเสียงทั่วโลก[4][5] โดยอัลบั้ม Use Your Illusion I และ Use Your Illusion II (1991) ติดอันดับ 2 และ 1 ใน บิลบอร์ด 200 และยังมียอดขาย 35 ล้านแผ่นเสียงทั่วโลก[4][5]

หลังจากปี 1994 , ทัวร์คอนเสริ์ตอัลบั้มชุดที่ 3 Use Your Illusion ซึ่งกินเวลาไปครึ่งปี หลังจากนั้นแอ็กเซิล โรสก็หายไปจากชีวิตประชาชนถึงหลายปี ในขณะที่ภายในวงมีปัญหากันระหว่างสมาชิกอันเนื่องมาจากความแตกต่างของแนวเพลงดนตรีของสมาชิก แต่ก็ยังเป็นสมาชิกยุคบุกเบิกคนเดียวภายในวง เขาก็ยังสามารถทำงานอย่างต่อเนื่องกับวง กันส์แอนด์โรสเซส เพราะชื่อวงของเขาถูกต้องตามกฎหมาย ในปี 2001 เขาไลน์อัพวง กันส์แอนด์โรสเซสขึ้นมาใหม่ในเทศกาลดนตรี Rock in Rio 3 อีกทั้งยังมีการทัวร์คอนเสริ์ตอยู่เป็นระยะเพื่อโปรโมทอัลบั้มชุดที่หก Chinese Democrazy ซึ่งมีความคาดหวังอย่างมากในวงการเพลงก่อนที่จะถูกปล่อย [6] ในปี 2012 , แอ็กเซิล โรสได้แต่งตั้งให้อยู่ใน หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในฐานะสมาชิกวงกันส์แอนด์โรสเซส แต่เขาปฏิเสธการเข้าร่วมและการร้องขอจากหอเกียรติยศ[7]

ประวัติ[แก้]

แอ็กเซิล โรส มีชื่อเกิดว่า วิลเลียม บรูซ โรส จูเนียร์ ในลาฟาแยต , อินเดียน่า เป็นลูกคนแรกของ ชารอน อี (née Lintner), ขณะนั้นชารอนอียังอายุสิบหก ซึ่งเธอกำลังเรียนอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษา[8] และพ่อของเขา วิลเลียม บรูซ โรสขณะนั้นอายุยี่สิบ .[9][10] พ่อของแอกโซลกล่าวว่า เธอเป็นตัวปัญหาในชุมชน และการตั้งครรภ์โดยไม่วางแผน.[8] พ่อแม่ของเขาแยกทางกันเมื่อเขาอายุได้เพียงสองขวบ , พ่อของเขายังถูกกล่าวหาว่า ลักพาตัวและทำร้ายร่างกาย ก่อนที่จะหนีไปจากเมืองลาฟาแยต[8] แม่ของเขาแต่งงานใหม่กับ สตีเฟ่น เอล เบลีย์ และเปลี่ยนชื่อลูกชายเป็น วิลเลียม บรูซ เบลีย์.[10][11] เขามีสองพี่น้องที่อายุน้อยกว่า - น้องสาว เอมี่ และลูกพี่ลูกน้อง , จวร์ตส จนอายุได้ 17 , โรสเชื่อว่าไบลีย์เป็นพ่อแม่บุญธรรม[12] เขายังไม่เคยพบพ่อแม่แท้ๆจนโตเป็นผู้ใหญ่ , วิลเลียม บรูซ , ซีเนียร์ เขายังไม่เคยพบพ่อแม่แท้ๆจนโตเป็นผู้ใหญ่ , วิลเลียม บรูซ ซีเนียร์พ่อแท้ๆของแอกแซล โรสถูกฆาตกรรมที่เมืองมาริออน , รัฐอิลลินอยส์ ในปี 1984 โดยถูกฆาตกรรมจากคนใกล้ตัวเองและถูกตัดสินลงโทษ[13][14] โรซยังไม่ได้ทราบเรื่องคดีฆาตกรรมจนกระทั่งปีถัดมา[15]

ครอบครัวไบลีย์เคร่งครัดในศาสนา โรสและครอบครัวของเขามักเข้าโบสถ์เพนเทคอสต์อยู่บ่อยครั้ง , ซึ่งเขาจะต้องมาโบสถ์ 3-8 ครั้งต่อสัปดาห์อีกทั้งยังต้องมาโรงเรียนคริสถ์ทุกวันอาทิตย์[16] โรสได้อธิบายเกี่ยวกับเรื่องการเรียนภายหลังว่า เขารู้สึกไม่สบายใจนักเพราะโดนกดขี่ โรสได้อธิบายไว้ดังนี้ "เราต้องการได้โทรทัศน์ภายในอาทิตย์เดียว แต่พ่อเลี้ยงผมโยนมันเพราะพวกเขามีจิตใจอำมหิต ผมไม่ได้รับการยินยอมให้ฟังเพลง ผู้หญิงคือปีศาจ ทุกสิ่งคือปีศาจ"[16]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Monitor". Entertainment Weekly (1245): 22. Feb 8, 2013.
  2. Lethem, Jonathan (2008-11-27). "100 Greatest Singers of All Time". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ 2011-06-03.
  3. "Michael Jackson tops NME's Greatest Singers poll". NME. 2011-06-21. Archived from the original on 27 June 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-07-10.
  4. 4.0 4.1 Smith, Sara (2012-11-18). "'American Masters' highlights David Geffen's influence but only hints at a dark side". The Kansas City Star. สืบค้นเมื่อ 2014-03-11.
  5. 5.0 5.1 Havelock, Laurie (2012-08-09). "Column - Still hungry? 25 years of Guns N' Roses' Appetite for Destruction". Q magazine. Archived from the original on August 19, 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-03-11.
  6. Erlewine, Stephen Thomas. "Guns N' Roses Biography". AllMusic. สืบค้นเมื่อ December 18, 2011.
  7. ไม่ขอเผาผี! “แอ็กเซล” ยันไม่เข้า “หอเกียรติยศร็อค” กับอดีต Guns N' Roses
  8. 8.0 8.1 8.2 Davis, Stephen (2008). Watch You Bleed: The Saga of Guns N' Roses. Gotham Publishing. ISBN 978-1-59240-377-6.
  9. Reitwiesner, William Addams. "Ancestry of Axl Rose". William Addams Reitwiesner Genealogical Services. Archived from the original on 15 June 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06.
  10. 10.0 10.1 "Axl Rose: Biography". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06.
  11. Tannenbaum, Rob (1988-11-17). "The Hard Truth About Guns N' Roses". Rolling Stone.
  12. Neely, Kim (1992-04-02). "Axl Rose: The Rolling Stone Interview". Rolling Stone. Archived from the original on 11 July 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-06-03.
  13. Spiller, Harry (2003). Murder in the Heartland. 20 Case Files. Book 1. Missing Body. Turner Publishing. p. 171.
  14. Wall, Mick (1990-04-21). "Stick to Your Guns". Kerrang. Archived from the original on 11 July 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06.
  15. Wall, Mick (1990-04-21). "Stick to Your Guns". Kerrang. Archived from the original on 11 July 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06.
  16. 16.0 16.1 James, Del (November 1992). "I, Axl – Part III". RIP. Archived from the original on 5 June 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-06-06.