แบร์นาร์ อาร์โน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แบร์นาร์ อาร์โน
อาร์โน เมื่อปี ค.ศ. 2017
เกิดแบร์นาร์ ฌ็อง เอเตียน อาร์โน
(1949-03-05) 5 มีนาคม ค.ศ. 1949 (74 ปี)
รูแบ ฝรั่งเศส
สัญชาติฝรั่งเศส
ศิษย์เก่าเอกอลปอลีแต็กนิก ปาแลโซ
อาชีพนักธุรกิจ เจ้าของสื่อ นักสะสมงานศิลปะ
ตำแหน่งประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหารแอลวีเอ็มเอช
ประธานคริสเตียนดิออร์
คู่สมรสแอนน์ เดอวาแวร็ง (สมรส 1973; หย่า 1990)
เอแลน แมร์ซีเย (สมรส 1991)
บุตร5 คน

แบร์นาร์ ฌ็อง เอเตียน อาร์โน (ฝรั่งเศส: Bernard Jean Étienne Arnault) เป็นนักธุรกิจชาวฝรั่งเศส[2][3] ดำรงตำแหน่งประธานและประธานบริหารของแอลวีเอ็มเอช บริษัทข้ามชาติผู้ผลิตสินค้าฟุ่มเฟือย ได้รับการจัดอันดับให้เป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลกเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018[4] และเดือนมกราคม ค.ศ. 2020[5]

งานสะสมศิลปะ[แก้]

งานสะสมศิลปะของอาร์โนรวมถึงผลงานของปาโบล ปิกาโซ, อีฟว์ แกล็ง, เฮนรี มัวร์ และแอนดี วอร์ฮอล[6][7] นอกจากนี้เขายังมีส่วนสำคัญในการสร้างแอลวีเอ็มเอชให้เป็นผู้อุปถัมภ์งานศิลปะที่สำคัญในฝรั่งเศส[8] แอลวีเอ็มเอชยังแฟชันดิไซเนอร์ได้รับการจัดขึ้นเพื่อเป็นการแข่งขันระดับนานาชาติที่เปิดรับนักศึกษาจากโรงเรียนวิจิตรศิลป์ ทุก ๆ ปี ผู้ชนะจะได้รับทุนเพื่อสนับสนุนการสร้างตราสินค้าของตนเองพร้อมที่ปรึกษาเป็นเวลาหนึ่งปี[9][10]

ตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2003 อาร์โนเป็นเจ้าของบริษัท Phillips de Pury & Company ซึ่งเป็นบริษัทประมูลงานศิลปะ และซื้อตาฌ็อง ผู้ประมูลชาวฝรั่งเศสรายแรก[11][12] ใน ค.ศ. 2006 อาร์โนเริ่มโครงการสร้างมูลนิธิหลุยส์ วิตตอง อาคารนี้ออกแบบโดยสถาปนิกแฟรงก์ แกรี[13] อุทิศแด่การสร้างสรรค์และศิลปะร่วมสมัย การเปิดตัวมูลนิธิอย่างยิ่งใหญ่ที่ฌาร์แด็งดากลีมาตาซียงนั้นจัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2014[14]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Forbes profile:Bernard Arnault". Forbes.com. สืบค้นเมื่อ 28 April 2020.
  2. "Bernard Arnault & family". Forbes.
  3. Galloni, Alessandra (5 March 2009). "Being LVMH's Bernard Arnault". WSJ. Magazine. สืบค้นเมื่อ 31 May 2011.
  4. "LVMH's CEO Bernard Arnault Is Now the Richest Person in Fashion". Highsnobiety (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 12 April 2018. สืบค้นเมื่อ 12 April 2018.
  5. Hayley C. Cuccinello (2020-01-17). "Jeff Bezos Is No Longer The Richest Person In The World (Again)". Forbes. สืบค้นเมื่อ 2020-04-28.
  6. "Billionaire Art Collectors". Forbes. 6 March 2002. สืบค้นเมื่อ 27 July 2012.
  7. Hannah Elliott, In Luxury, Bernard Arnault Alone Makes the Most Powerful List เก็บถาวร 18 มกราคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Forbes, 11 April 2010
  8. Julie Zeveloff (28 June 2012). "The 10 Biggest Art Collectors Of 2012". Businessinsider.com. สืบค้นเมื่อ 2 March 2013.
  9. Scarlett Kilcooley-O'Halloran, Tait Takes LVMH Prize เก็บถาวร 19 ธันวาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Vogue UK, 28 May 2014
  10. Sarah Jones, LVMH creates $400K design prize to cultivate young talent เก็บถาวร 19 ธันวาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Luxury Daily, 12 November 2013
  11. "Phillips de Pury & Company". Phillipsdepury.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 พฤษภาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2011.
  12. Aymeric Mantoux, Voyage au pays des ultra-riches, Éditions Flammarion Capital, 2010, ISBN 978-2-8104-0287-8, page 85.
  13. Alan Riding, Vuitton plans a Gehry-Designed Arts Center in Paris เก็บถาวร 27 กันยายน 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The New York Times, 3 October 2006
  14. David Chazan, Frank Gehry 'Iceberg' art gallery to open in Paris เก็บถาวร 22 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Telegraph, 19 October 2014