เฮดี ลามาร์
เฮดี ลามาร์ | |
|---|---|
 ลามาร์ในภาพยนตร์เรื่อง The Heavenly Body (1944) | |
| เกิด | เฮดวิก อีวา มาเรีย คีส์เลอร์ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1914[a] เวียนนา, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี |
| เสียชีวิต | 19 มกราคม ค.ศ. 2000 (85 ปี) คาสเซิลแบร์รี, สหรัฐอเมริกา |
| พลเมือง | ออสเตรีย สหรัฐอเมริกา (ตั้งแต่ปี 1953) |
| อาชีพ | นักแสดง นักประดิษฐ์ |
| ปีปฏิบัติงาน | 1930–1958 |
| คู่สมรส | ฟรีดริช แมนดัล (1933–1937; หย่า) ยีน มาร์คีย์ (1939–1941; หย่า; บุตร 1 คน) จอห์น โลเดอร์ (1943–1947; หย่า; บุตร 2 คน) เท็ดดี สตาฟเฟอร์ (1951–1952; หย่า) ดับเบิลยู. ฮาเวิร์ด ลี (1953–1960; หย่า) ลูอิส เจ. โบล์ส (1963–1965; หย่า) |
เฮดี ลามาร์ (อังกฤษ: Hedy Lamarr; 9 พฤศจิกายน 1914 – 19 มกราคม 2000)[a] หรือชื่อเกิดว่า เฮดวิก อีวา มาเรีย คีส์เลอร์ (Hedwig Eva Maria Kiesler) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และนักประดิษฐ์ชาวออสเตรีย-อเมริกัน[1] ในระยะเวลาสั้น ๆ ช่วงต้นในอาชีพการแสดงในปี 1930 เธอได้เล่นหนังสัญชาติเยอรมันเป็นเรื่องแรกใน Ecstasy (1933) ซึ่งในภาพยนตร์มีภาพเปลือยและฉากรักจำนวนมากทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นกับสามีของเธอ ลามาร์จึงหนีออกจากสามีไปอยู่ที่ปารีส และขณะที่เธออยู่ที่นั่นก็ได้พบกับเอ็มจีเอ็ม หลุยส์ บี. เมเยอร์ เขาเสนอให้เธอเซ็นสัญญาเพื่อภาพยนตร์ในฮอลลีวูด และทำให้เธอกลายเป็นดาราภาพยนตร์ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1930 ถึง 1950[2]
ลามาร์ ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมหลายเรื่อง เช่น Algiers (1938), I Take This Woman (1940), Comrade X (1940), Come Live With Me (1941), H.M. Pulham, Esq. (1941) และ Samson and Delilah (1949)[3]
ในตอนต้นสงครามโลกครั้งที่สอง ลามาร์และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จอร์จ แอนเทม ได้พัฒนาระบบการสื่อสารอาวุธตอร์ปิโดของกองทัพสหรัฐอเมริกา ในการพัฒนาวิธีการสื่อสารโทรคมนาคมแบบการกระจายคลื่นและความถี่ ที่ปล่อยสัญญาณแบบหลายระดับและช่วยป้องกันการดักจับจากศัตรูได้[4] ในปี 1942 เฮดีและจอร์จได้รับการยอมรับจากกองทัพสหรัฐอเมริกา ภายใต้ชื่อ ระบบการสื่อสารซึ่งเป็นความลับ (Secret Communications System) หลังจากนั้นในปี 1950 เฮดีและจอร์จกลับมาเปิดบริษัทแห่งหนึ่งเริ่มพัฒนาเทคโนโลยีไร้สายที่ชื่อว่า CDMA ซึ่งในปัจจุบันเทคโนโลยีของเธอได้รับการประยุกต์ใช้ทางพาณิชย์เป็นสัญญาณโทรศัพท์มือถือบลูทูธและไวไฟ[5][6][7] และทำให้เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นนักประดิษฐ์แห่งชาติฮอลล์ออฟเฟมในปี 2014[4][8]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Hedy Lamarr: Inventor of more than the 1st theatrical-film orgasm". Los Angeles Times. 28 พฤศจิกายน 2010. สืบค้นเมื่อ 26 กรกฎาคม 2012.
- ↑ "Hedy Lamarr: Secrets of a Hollywood Star". Edition Filmmuseum 40. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2014.
- ↑ Haskell, Molly (10 ธันวาคม 2010). "European Exotic". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 26 กรกฎาคม 2012.
- 1 2 "Movie Legend Hedy Lamarr to be Given Special Award at EFF's Sixth Annual Pioneer Awards" (Press release). Electronic Frontier Foundation. 11 March 1997. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-16. สืบค้นเมื่อ 1 February 2014.
- ↑ "Hollywood star whose invention paved the way for Wi-Fi". New Scientist. 8 ธันวาคม 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2014.
- ↑ Craddock, Ashley (11 มีนาคม 1997). "Privacy Implications of Hedy Lamarr's Idea". Wired. Condé Nast Digital. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2013.
- ↑ "Hedy Lamarr Inventor" (PDF). The New York Times. 1 ตุลาคม 1941. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 10 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2014.
- ↑ "Spotlight – National Inventors Hall of Fame". invent.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 26 พฤษภาคม 2015.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เฮดี ลามาร์- มูลนิธิเฮดี ลามาร์, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2015
- "ชีวประวัติ เฮดี ลามาร์", หอเกียรติยศนักประดิษฐ์แห่งชาติ, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 พฤษภาคม 2014
- เฮดี ลามาร์ ใน นักประดิษฐ์ผู้หญิงที่มีชื่อเสียง
- เฮดี ลามาร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
- เฮดี ลามาร์ ที่รีลคลาสสิก
- สุขสันต์วันเกิด เฮดี ลามาร์ 100 ปี, ดาราที่ปูทางไวไฟ ที่ CNet
