เอส-400 ตรีอุมฟ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เอส-400 ตรีอุมฟ์
นาโต้กำหนดรหัส: เอสเอ-21 โกรว์เลอร์
С-400 «Триумф».JPG
รถยิงของ ระบบอาวุธปล่อยนำวิถีต่อต้านอากาศ เอส-400
ชนิด ระบบอาวุธปล่อยนำวิถีพื้น-สู่-อากาศ
สัญชาติ รัสเซีย
บทบาท
ประจำการ 28 เมษายน 2550[1]
ผู้ใช้งาน รัสเซีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ Almaz-Antey
บริษัทผู้ผลิต Fakel Machine-Building Design Bureau
มูลค่า $400 ล้านต่อหนึ่งหน่วยยิง (กองพันปืนใหญ่) ซึ่งประกอบด้วย 8 เครื่องปล่อย, ขีปนาวุธ 112 ลูก, พาหนะสั่งการและสนับสนุน
จำนวนที่ผลิต ~320 (ในเดือนตุลาคม 2550)[2]
ข้อมูลจำเพาะ

เครื่องยนต์ YAMZ-8424.10 Diesel V12
400 HP/294kW
เครื่องถ่ายกำลัง YAMZ
กันสะเทือน Leaf spring
ความสูงจากพื้นรถ 485 มม.
พิสัยปฏิบัติการ 400 km (40N6 missile)
250 km (48N6 missile)
120 km (9M96E2 missile)
40 km (9M96E missile)

เอส-400 ตรีอุมฟ์ (อังกฤษ: S-400 Triumf; รัสเซีย: C-400 Триумф, Triumph; นาโต้กำหนดรหัส: SA-21 Growler) ก่อนหน้านี้เรียกว่า เอส-300พีเอ็มยู3[3] (อังกฤษ: S-300PMU3) เป็นระบบอาวุธปล่อยนำวิถีต่อต้านอากาศยานที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 (ประมาณพุทธศักราช ๒๕๓๓ ถึง ๒๕๔๒) โดยสำนักออกแบบกลางอัลมาส์กประเทศรัสเซีย เพื่อเป็นรุ่นปรับปรุงใหม่ของตระกูล ระบบอาวุธปล่อยนำวิถี เอส-300 (อังกฤษ: S-300) มันเริ่มเข้าประจำการในกองทัพรัสเซียตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ (ค.ศ. 2007) ระบบอาวุธปล่อยนำวิถี เอส-400 ใช้อาวุธปล่อยนำวิถี 4 แบบ เพื่อให้ประสิทธิภาพครอบคลุมทุกระยะยิง ได้แก่ 9M96E (ระยะยิงไกลสุด 40 กิโลเมตร) ในระยะสั้น, 9M96E2/9M96 (ระยะยิงไกลสุด 120 กิโลเมตร) ในระยะกลาง, 40N6E2 (ระยะยิงไกลสุด 200 กิโลเมตร) และ 40N6DM/40N6E3 (ระยะยิงไกลสุด 250 กิโลเมตร) ในระยะไกล และ 40N6E (ระยะยิงไกลสุด 400 กิโลเมตร) ในระยะไกลมาก ในปี พ.ศ. ๒๕๖๐ (ค.ศ. 2017) หนังสือพิมพ์ The Economist ได้ให้คำอธิบายไว้ว่า "เป็นระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ดีที่สุดตั้งแต่เคยมีการผลิตมา"[4]

การวิเคราะห์เชิงปริมาณ[แก้]

คุณลักษณะหลักของเอส-400[5]
ความเร็วเป้าหมายสูงสุด 4.8 กิโลเมตรต่อวินาที (17,000 กม./ชั่วโมง; มัค 14)[6]
ระยะตรวจจับเป้าหมาย (กม.) 600
ระยะยิงต่อเป้าหมายอากาศพลศาสตร์ (กม.)
  • สูงสุด
  • ต่ำสุด

400[7]
2[8]
ข้อจำกัดความสูงสำหรับเป้าหมายอากาศพลศาสตร์ (ปี 2558, กม.)
  • สูงสุด
  • ต่ำสุด

27[6](easily)/30,[9] 56[10][11] (9m96e2),[12] ได้สูงสุด 185 (40Н6Е)[13]
0.005(9M96)/0.01(all)
ระยะยิงต่อเป้าหมายขีปนาวุธยุทธวิธี (กม.)
  • สูงสุด
  • ต่ำสุด

60
5[14]
จำนวนเป้าหมายที่ยิงพร้อมกัน (full cast WRU) 80[15][16][8][17][18]
จำนวนขีปนาวุธนำวิถีพร้อมกัน (full cast give target designation) 160[8][9][19][20] สามารถใช้ขีปนาวุธ 2 ลูกโจมตี 1 เป้าหมาย[21]
ความพร้อมปฏิบัติการเมื่อได้รับสัญญาณขณะเคลื่อนย้าย (โดยความเข้มสัญญาณก่อนเริ่มรบ) (นาที) 5[22][23]
ความพร้อมปฏิบัติการเมื่อได้รับสัญญาณขณะพร้อมรบ (นาที) พร้อมและเปิดใช้งานแล้ว 0,6 / พร้อม 3[24]
เวลาระหว่างการซ่อมใหญ่ (ชั่วโมง) 10000
เวลาบริการ (ปี)
  • ศูนย์ภาคพื้นดิน
  • ขีปนาวุธนำวิถีต่อสู้อากาศยาน

อย่างน้อย 20
15
  • ชนิดเป้าหมาย
    • เครื่องบินทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ เช่น บี-1, บี-2, เอฟบี-111 และบี-52เอช
    • เครื่องบินการสงครามอิเล็กทรทอนิกส์ เช่น อีเอฟ-111เอ และอีเอ-6
    • เครื่องบินลาดตระเวน เช่น ทีอาร์-1
    • เครื่องบินเรดาร์เตือนภัยล่วงหน้า เช่น อี-3เอ และอี-2ซี
    • เครื่องบินขับไล่ เช่น เอฟ-15, เอฟ-16, เอฟ-35 และเอฟ-22
    • ขีปนาวุธร่อนยุทธศาสตร์ เช่น โทมาฮอว์ก
    • ขีปนาวุธ (ระยะไกลสุด 3,500 กิโลเมตร)
  • ความเร็วทางรัศมีสูงสุดอเนกประสงค์ 4.8 กิโลเมตรต่อวินาที (17,000 กม./ชั่วโมง; มัค 14); ขีดจำกัดสัมบูรณ์ 5 กิโลเมตรต่อวินาที (18,000 กม./ชั่วโมง; มัค 15); ต่ำสุด 0
  • เวลาตอบสนองของระบบต่ำกว่า 10 วินาที
  • สามารถย้ายศูนย์ทางถนน (60 กม./ชั่วโมง) และนอกถนนด้วยความเร็วสูงสุด 25 กม/ชั่วโมง
  • ราคาต่อ 1 กองพันปืนใหญ่ (ประมาณ 7–8 เครื่องปล่อย) 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
  • โอกาสสำเร็จทางปฏิบัติ 83.3% (สำหรับขีปนาวุธ 1 ลูก) ระยะเคลื่อนย้ายหนึ่งวัน 1,500 กิโลเมตร (ขนส่งทางราง) ทำลาย 10 เป้าหมาย ใช้ขีปนาวุธ 12 ลูก เป้าหมายอยู่ในความสูงสูงมากและต่ำมาก

อ้างอิง[แก้]

  1. "ЗРС С-400 Триумф" [S-400 Triumf] (in Russian). S400.ru. Archived from the original on 2001-10-31. สืบค้นเมื่อ 2013-10-29.
  2. "Game Changer: China Will Soon Have S-400 Air Defense Systems Defending Its Skies". สืบค้นเมื่อ 6 February 2018.
  3. http://nationalinterest.org/blog/the-buzz/russias-s-400-game-changer-the-middle-east-america-should-22760
  4. "Turkey and Russia cosy up over missiles". The Economist. 4 May 2017. สืบค้นเมื่อ 7 May 2017.
  5. "ЗРС "Триумф" – ОАО "НПО «Алмаз"". สืบค้นเมื่อ 14 November 2014.
  6. 6.0 6.1 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ raspletin.ru
  7. New missile for the s-400 is already being prepared for serial production «Military parity» (March 18, 2010)
  8. 8.0 8.1 8.2 "ЗРС С-400 "Триумф"". สืบค้นเมื่อ 14 November 2014.
  9. 9.0 9.1 "Характеристики зенитной ракетной системы С-400". РИА Новости. สืบค้นเมื่อ 14 November 2014.
  10. "С-400 сумел поразить гиперзвуковые и баллистические цели". lenta.ru.
  11. "Противоракетная защита Москвы пополнится пятым по счету полком С-400". Российская газета.
  12. "ЗЕНИТНАЯ РАКЕТНАЯ СИСТЕМА С-400 "ТРИУМФ", ANTIAIRCRAFT MISSILE SYSTEM S-400 "TRIUMPH"". narod.ru.
  13. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ :0
  14. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ raspletin1
  15. http://s400.tass.ru/tipy-ispolzuemyh-raket/?_ga=1.58309226.1975926266.1476018629
  16. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ rbase.new-factoria.ru
  17. "Зенитная ракетная система большой и средней дальности С-400 "Триумф"". vpk.name.
  18. "С-400 и С-500 в программе "Военная Тайна"". YouTube. สืบค้นเมื่อ 14 November 2014.
  19. "Ракеты для С-400 поставят на поток в третьем квартале 2010 года". РИА Новости.
  20. "RusArmy.com – Зенитная ракетная система большой и средней дальности С-400 "Триумф"". rusarmy.com.
  21. http://www.bbc.com/zhongwen/trad/41261924
  22. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ topwar.ru
  23. "Зенитная ракетная система С-400 "Триумф" в деталях". Военно-патриотический сайт «Отвага». สืบค้นเมื่อ 14 November 2014.
  24. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ nevskii-bastion.ru