เอส-3 ไวกิ้ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
เอส-3 ไวกิ้ง

เอส-3 ไวกิ้ง (S-3 Viking) เอส-3 ไวกิ้งเป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1971 กองทัพเรือสหรัฐฯสั่งสร้างทั้งสิ้น 187 เครื่อง


รายละเอียด เอส-3 ไวกิ้ง[แก้]

  • ผู้สร้าง บริษัท ล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท เจ๊ตปราบเรือดำน้ำ เจ้าหน้าที่ 4 นาย ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน เยเนอรัล อีเล็คตริค ทีเอฟ-34 ยีอี-2 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 4,207 กิโลกรัม 2 เครื่อง
  • กางปีก 20.93 เมตร
    • 8.99 เมตร เมื่อพับปีก
  • ยาว 16.26 เมตร
    • 15.06 เมตร เมื่อพับแพนหาง
  • สูง 6.93 เมตร
    • 4.65 เมตรเมื่อพับแพนหางดิ่ง
  • พื้นที่ปีก 55.56 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า 12,088 กิโลกรัม
  • น้ำหนักรวมสูงสุด 23,831 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 19,277 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วสูงสุด 834 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 450 เมตร
  • อัตราเร็วเดินทาง 686 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • อัตราไต่สูงสุด 1,280 เมตร/นาที
  • เพดานบินใช้งาน 10,670 เมตร
  • พิสัยบินทำการรบ 3,705 กิโลเมตร
  • อาวุธ ลูกระเบิดทำลาย เอ็มเค-36 จำนวน 4 ลูก
    • ลูกระเบิดน้ำลึก เอ็มเค-54 จำนวน 4 ลูก
    • ทุ่นระเบิด เอ็นเค-53 จำนวน 4 ลูก
    • ทุ่นระเบิด เอ็มเค-46 จำนวน 4 ลูก
    • ตอร์ปิโด เอ็มเค-46 จำนวน 4 ลูก ที่ห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
    • กระเปาะจรวด แบบ แอลเอยู-61/เอ บรรจุจรวดขนาด 2.75 นิ้ว กระเปาะละ 19 นัด
    • กระเปาะจรวด แบบ แอลเอยู-10 เอ/เอ บรรจุจรวดขนาด 5 นิ้ว กระเปาะละ 4 นัด

[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979 ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522