ล็อกฮีด SR-71 แบล็คเบิร์ด
| SR-71 แบล็คเบิร์ด | |
|---|---|
| ข้อมูลทั่วไป | |
| ชาติกำเนิด | |
| บริษัทผู้ผลิต | ล็อกฮีดคอร์ปอเรชัน |
| ผู้ใช้งานหลัก | กองทัพอากาศสหรัฐ |
| จำนวนที่ผลิต | 32 |
| ประวัติ | |
| เริ่มใช้งาน | มกราคม 1966 |
| เที่ยวบินแรก | 22 ธันวาคม 1964 |
| ปลดประจำการ |
|
| พัฒนาจาก | ล็อกฮีด A-12 |
ล็อกฮีด SR-71 แบล็คเบิร์ด (Lockheed SR-71 Blackbird) เป็นเครื่องบินสอดแนมเชิงยุทธศาสตร์ระยะไกลที่ปลดประจำการแล้ว มีสมรรถนะสูงทั้งด้านเพดานบินและความเร็ว โดยสามารถทำความเร็วได้มากกว่ามัค 3 ออกแบบและสร้างโดยบริษัทล็อกฮีดคอร์ปอเรชันของสหรัฐ เครื่องบินลำนี้มีชื่อเล่นว่า Blackbird และ Habu[1]
การพัฒนาเริ่มต้นขึ้นในช่วงทศวรรษ 1960 ถือเป็นโครงการลับสุดยอด โดยมีวิศวกรการบินชื่อดังอย่างเคลลี จอห์นสัน เป็นผู้ออกแบบหลัก[2] ตัวเครื่องมีพื้นฐานจาก ล็อกฮีด A-12 ซึ่งเป็นต้นแบบด้านเทคโนโลยีสเตลธ์ แต่ SR-71 ถูกออกแบบให้ยาวและหนักกว่าเพื่อบรรทุกเชื้อเพลิงได้มากขึ้นและมีนักบิน 2 นายในห้องนักบินแบบเรียงกัน เครื่องบินถูกเปิดเผยต่อสาธารณะครั้งแรกในกลางปี 1964 และเข้าประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐในต้นปี 1966[3]
แบล็คเบิร์ดมีความเร็วสูงสุดถึงมัค 3.2 และบินได้สูงกว่า 85,000 ฟุต (26,000 เมตร) ซึ่งเป็นความเร็วที่ไม่มีมิสไซล์รุ่นไหนตามทัน อุปกรณ์สอดแนมประกอบด้วยเรดาร์แบบมองด้านข้าง กล้องถ่ายภาพ และอุปกรณ์ข่าวกรองทางสัญญาณ (SIGINT)[4] อย่างไรก็ตาม ด้วยความซับซ้อนของการเตรียมการบิน ทำให้ SR-71 ทำภารกิจได้เฉลี่ยเพียงสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง ตลอดการผลิตมีเครื่องทั้งหมด 32 ลำ สูญเสียจากอุบัติเหตุ 12 ลำ แต่ไม่เคยถูกยิงตก
ในปี 1974 แบล็คเบิร์ดสร้างสถิติใหม่ในการบินระหว่างลอนดอน–นครนิวยอร์ก โดยใช้เวลาเพียง 1 ชั่วโมง 54 นาที 56 วินาที และในปี 1976 มันได้รับการบันทึกว่าเป็นอากาศยานที่เร็วที่สุดในโลก ประเภทใช้เครื่องยนต์ดูดอากาศ สถิตินี้ยังคงไม่ถูกทำลายมาจนถึงปัจจุบัน
กองทัพอากาศสหรัฐปลดประจำการ SR-71 ครั้งแรกในปี 1989 ด้วยเหตุผลทางการเมือง แม้ภายหลังจะนำกลับมาใช้งานช่วงสั้นๆ ก่อนปลดประจำการถาวรในปี 1998 ขณะที่ NASA ใช้งานเป็นเครื่องมือวิจัยจนถึงปี 1999 หลังจากนั้น ภารกิจสอดแนมถูกแทนที่ด้วยดาวเทียมและอากาศยานไร้คนขับ (UAV) และในปี 2018 ล็อกฮีดมาร์ตินได้เปิดเผยโครงการทายาทรุ่นใหม่ SR-72 ซึ่งตั้งเป้าจะบินทดสอบในปี 2025
รายละเอียด SR-71 แบล็คเบิร์ด
[แก้]
- ผู้สร้าง บริษัทล็อกฮีด แอร์คราฟท์ เซอร์วิส
- ประเภท เจ๊ตตรวจการณ์ทางยุทธศาสตร์ 2 ที่นั่งเรียงกัน
- เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจที 11 ดี 20 บี ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 10,430 กิโลกรัม และ 14,740 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
- กางปีก 16.95 เมตร
- ยาว 32.74 เมตร
- สูง 6.64 เมตร
- น้ำหนักเปล่า 27,215 กิโลกรัม
- น้ำหนักวิ่งขึ้น 77,110 กิโลกรัม
- อัตราเร็วสูงสุด กว่า 3 มัค (3,220 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
- พิสัยบิน 4,800 กิโลเมตร โดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ
- เพดานบิน กว่า 30,488 เมตร
- บินทน 1 ชั่วโมง 30 นาที
- อาวุธ ไม่ติดอาวุธ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Crickmore (1997), p. 64
- ↑ "Creating the Blackbird". Lockheed Martin. สืบค้นเมื่อ 14 March 2010.
- ↑ Merlin, Peter W. "Blackbird Facts" (PDF). NASA. p. 3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 11 March 2014. สืบค้นเมื่อ 23 June 2024.
- ↑ Roblin, Sebastien (21 October 2016). "The SR-71 Blackbird: The Super Spy Plane That Outran Missiles". The National Interest. สืบค้นเมื่อ 6 July 2022.
- ↑ อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522