เอกโลน
| เอกโลน | |
|---|---|
| ข้อมูลในเรื่อง | |
| บรรดาศักดิ์/ตำแหน่ง | กษัตริย์แห่งโมอับ |
| สังกัด | อัมโมนและอามาเลข |
| ครอบครัว | บาลาค (พระอัยกา) |
| สถานที่พระราชสมภพ | อาณาจักรโมอับ |
| สถานที่สวรรคต | อาณาจักรโมอับ |
รายงานจากหนังสือผู้วินิจฉัย เอกโลน (ฮีบรู: עֶגְלוֹן 'Eglon) เป็นกษัตริย์แห่งโมอับที่ต่อต้านอิสราเอล
ไม่มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีใดที่ยืนยันการมีตัวตนของพระองค์ แม้ว่าจะมีความเป็นไปได้บางส่วนว่าพระราชวังมีอยู่จริง[1]
ในพระคัมภีร์
[แก้]พระองค์เป็นประมุขแห่งสมาพันธรัฐโมอับ อัมโมน และอามาเลขที่ยกมาโจมตีอิสราเอล[2] เอกโลนปกครองชาวอิสราเอลเป็นเวลา 18 ปี[3] วันหนึ่ง เอฮูดเข้ามาถวายเครื่องบรรณาการตามธรรมเนียม และหลอกเอกโลนแล้วแทงพระองค์ด้วยดาบ แต่เมื่อเอฮูดพยายามดึงดาบออก ไขมันส่วนเกินของกษัตริย์ผู้พ่วงพีขัดขวางการดึงดาบกลับมา บรรดาข้าราชบริวารจึงปล่อยพระองค์ไป โดยเชื่อว่าพระองค์กำลังบรรเทาตัวพระองค์อยู่ หลังการสวรรคต ชาวโมอับจึงประสบความพ่ายแพ้ และชาวอิสราเอลอยู่กันความสงบสุขเป็นเวลา 80 ปี[4]
รับบีในธรรมเนียมทัลมุดอ้างว่ารูธเป็นพระราชธิดาในเอกโลน ในทัลมุดยังระบุอีกว่าเอกโลนเป็นพระนัดดาในบาลาค[5] อย่างไรก็ตาม ไม่มีโองการใดที่ระบุถึงสิ่งนี้
ลูกหลาน
[แก้]รายงานจากตำนานในมิดราช โอรปาห์กับรูธ หญิงชาวโมอับสองคนจากหนังสือนางรูธ เป็นพี่น้องกัน และทั้งสองเป็นพระราชธิดาในเอกโลน กษัตริย์โมอับ (Ruth R. ii. 9) ในมิดราชเดียวกันระบุว่าเอกโลนเป็นพระราชโอรสในบาลาค กษัตริย์โมอับที่ปรากฏในหนังสือกันดารวิถี Numbers 22
คติชนทัลมุดระบุว่า เนื่องจากเอกโลนยืนขึ้นเมื่อเอฮูดกล่าวว่ามีพระดำรัสจากพระเจ้า (ผู้วินิจฉับ 3:20) รางวัลของพระองค์คือลูกหลานของพระองค์จะกลายเป็นพระเจ้าดาวิด[6]
อ้างอิง
[แก้]- Dunn, James A. (2003). Eerdmans commentary on the Bible. Grand Rapids, Mich: W.B. Eerdmans. น. 191. ISBN 0-8028-3711-5.
- Sicker, Martin (2003). The Rise and Fall of the Ancient Israelite States. New York: Praeger. น. 73. ISBN 0-275-98012-X.
- ↑ Garstang, John; Garstang, J.B.E. (1948). The Story of Jericho (พิมพ์ครั้งที่ Revised). London: Marshall, Morgan & Scott, Ltd. น. 124. ISBN 978-0-598-49077-3.
{{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้) - ↑ Judges 3:13
- ↑ Judges 3:14
- ↑ "Judges Chapter 3". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-04-24. สืบค้นเมื่อ 2012-07-05.
- ↑ Sanhedrin p. 105 Babylonian Talmud
- ↑ Midrash Rabbah, Ruth 2:9.