เวทมนตร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

เวทมนตร์ หมายถึง ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้บริกรรมเพื่อให้ความประสงค์ของตนสำเร็จ[1]

ศัพทมูล[แก้]

ในภาษาไทย คำว่า เวท และ มนตร์ หมายถึง คำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้เสกเป่า โดย "มนตร์" มักใช้เพื่อเป็นสิริมงคล[2] ขณะที่ "เวท" ตามคติไสยศาสตร์มีทั้งที่ใช้เพื่อป้องกันอันตรายหรือทำอันตรายผู้อื่น[1]

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ
  1. 1.0 1.1 พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 1129
  2. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 878
บรรณานุกรม