เลขฐานสอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เลขฐาน2)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เลขฐานสอง (อังกฤษ: binary numeral system) หมายถึง ระบบเลขที่มีสัญลักษณ์เพียงสองตัวคือ 0 กับ 1 บางครั้งอาจหมายถึงการที่มีโอกาสเลือกได้เพียง 2 ทาง เช่น ปิดกับเปิด, ไม่ใช่กับใช่, เท็จกับจริง, ซ้ายกับขวา เป็นต้น

ถ้าแปลงค่าเลขฐานสิบ มาเป็นเลขฐานสอง จะได้ดังนี้

  • 0 - 0000
  • 1 - 0001
  • 2 - 0010
  • 3 - 0011
  • 4 - 0100
  • 5 - 0101
  • 6 - 0110
  • 7 - 0111
  • 8 - 1000
  • 9 - 1001
  • 10 -1010

ในปัจจุบันเลขฐานสองเป็นพื้นฐานในการทำงานของคอมพิวเตอร์ โดยนำเอาหลักการของเลขฐานสอง (สถานะไม่มีไฟฟ้า และ สถานะมีไฟฟ้า) มาใช้ในการสร้างไมโครโปรเซสเซอร์ที่มีหน่วยประมวลผลแบบ 32 หรือ 64 บิต หรือมากกว่านั้น ซึ่งสามารถเรียกได้ว่าเป็นการประมวลผลแบบดิจิทัล

ดูเพิ่ม[แก้]