เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน (จีน: 月亮代表我的心; พินอิน: Yuèliàng Dàibiǎo Wǒ de Xīn; พระจันทร์แทนใจฉัน) เป็นเพลงจีนที่มีชื่อเสียงของเติ้ง ลี่จวินในช่วงทศวรรษ 1970 [1][2] แต่งโดยเวิง ชิงซี (翁清溪) วางขายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1973 โดย เฉิน เฟินหลัน (陳芬蘭, Chén Fēnlán) ในเดือนพฤษภาคม และหลิว กวานหลิน (劉冠霖, Liú Guānlín) ในเดือนพฤศจิกายน ต่อมาถูกนำมาร้องโดยเติ้งลี่จวินในปี 1977 บทความในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์กล่าวถึงว่าเพลงนี้เป็นหนึ่งในเพลงจีนที่ได้รับความนิยมที่สุดตลอดกาล [3]

เพลงนี้เป็นเพลงแรกๆ ของเติ้ง ลี่จวิน ที่ได้รับความนิยมในสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงประมาณปี 1978 ภายหลังนโยบายเปิดประตูของเติ้ง เสี่ยวผิงที่เริ่มยอมรับการเข้ามาของวัฒนธรรมต่างชาติ โดยเฉพาะจากไต้หวัน [4] ภายหลังการเสียชีวิตของเธอเมื่อปี ค.ศ. 1995 เพลงนี้กลับได้รับความนิยมยิ่งขึ้นในเอเชีย ทั้งในมาเลเซีย อินโดนีเซีย ไต้หวัน และประเทศไทย [5] [6] เพลงของเธอถูกนำมาขับร้องใหม่โดยนักร้องที่มีชื่อเสียง เช่น หวัง เฟย์ เลสลี่ จาง หลิว เต๋อหัว เต๋า เจ๋อ [7]

อ้างอิง[แก้]

  1. Chen, David. "Jazz for the musicians ... but for the masses, too". taipeitimes.com, June 5, 2009. Retrieved 2010-12-21.
  2. Chan, Dawn. "lHearty tribute to Teresa Teng". nst.com.my, October 24, 2010. Retrieved 2010-12-21.
  3. Seno, Alexandra A. "Cantopop: Lauding Hong Kong's homegrown music". nytimes.com, November 21, 2007. Retrieved 2010-12-21.
  4. Baranovitch, Nimrod. China's new voices: popular music, ethnicity, gender, and politics, 1978-1997 (University of California Press, 2003), pp. 10-13.
  5. WuDunn, Sheryl. Teresa Teng, Singer, 40, Dies; Famed in Asia for Love Songs". query.nytimes.com, May 10, 1995. Retrieved 2010-12-21.
  6. "Teresa Teng: Alive in the Hearts of Chinese Around the World". china.org.cn, May 9, 2005. Retrieved 2010-12-21.
  7. Tham, Ai Mei. "Sadness behind the smile". ecentral.my, September 15, 2005. Retrieved 2010-12-21.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]