เพลย์บอย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับวิถีชีวิตของชายอย่างหนึ่ง ดูที่ เพลย์บอย (วิถีชีวิต)
เพลย์บอย
มาริลีน มอนโร บนปกนิตยสารเพลย์บอยฉบับแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1953
มาริลีน มอนโร บนปกนิตยสารเพลย์บอยฉบับแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1953
CEO Ben Kohn
ประเภท Men's magazines
นิตยสารราย Monthly
ผู้พิมพ์ Playboy Enterprises
ยอดพิมพ์จำหน่ายรวม
(2017)
474,220[1]
ปีที่ก่อตั้ง ตุลาคม 1, 1953; 64 ปีก่อน (1953-10-01)[2]
วันจำหน่ายฉบับแรก December 1953
ประเทศ United States
เมือง Chicago, Illinois
ภาษา English, many others
เว็บไซต์ www.playboy.com/magazine
หมายเลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร (ISSN) 0032-1478

เพลย์บอย (อังกฤษ: Playboy) เป็นนิตยสารโป๊และไลฟ์สไตล์สำหรับผู้ชาย ออกเป็นรายเดือน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1953 โดยฮิวจ์ เฮฟเนอร์[3] มีรูปภาพกึ่งเปลือยหรือเปลือยกายของผู้หญิง[4] และเป็นที่รู้จักกันดีหลังจากได้ขยายเป็นบริษัทเพลย์บอยเอนเทอร์ไพรซ์ด้วยการตีพิมพ์ทั่วโลกและห้ามขายเฉพาะบางประเทศเท่านั้น[5] เนื้อหาภายในหนังสือฉบับของสหรัฐอเมริกาจะประกอบด้วยภาพเปลือยของนางแบบ และเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน ได้แก่การเมืองสหรัฐอเมริกา กีฬา แฟชั่น เทคโนโลยีใหม่ และสถานที่ท่องเที่ยว รวมถึงบทสัมภาษณ์ดารา[6]

ภาพเปลือยในหนังสือเพลย์บอยจะมีลักษณะที่เรียกว่า ซอฟต์คอร์ (softcore) โดยภาพเปลือยของนางแบบจะมีการถ่ายแบบในลักษณะโชว์สัดส่วนอย่างเดียว ซึ่งแตกต่างกับลักษณะฮาร์ดคอร์ (hardcore) ที่มีการถ่ายรูปขณะร่วมเพศสัมพันธ์เข้ามาเกี่ยวข้อง

สัญลักษณ์ของเพลย์บอยคือรูป กระต่ายผูกโบ ซึ่งต่อมาเมื่อเพลย์บอลขยายกิจการทำธุรกิจอื่นๆ ด้านแฟชั่น ก็นำสัญลักษณ์นี้มาใช้ด้วย รวมถึงมีการก่อตั้งเพลย์บอยคลับแห่งแรก ที่ชิคาโก ในปี ค.ศ. 1963 ผู้ให้บริการในคลับ แต่งกายเป็น บันนี่ เกิร์ล มีท่าเต้น บันนี่ ดิพ อีกด้วย

อ้างอิง[แก้]

  1. "AAM: Total Circ for Consumer Magazines". http://abcas3.auditedmedia.com/ecirc/magtitlesearch.asp. เรียกข้อมูลเมื่อ 20 October 2017. 
  2. "Playboy Enterprises, Inc". http://www.playboyenterprises.com/home/content.cfm?content=t_template&packet=00017B97-9135-1C72-8FEA8304E50A010D&artTypeID=00025AAE-7EF7-1C72-8FEA8304E50A010D. เรียกข้อมูลเมื่อ 2016-02-14. 
  3. Seib, Christine (December 9, 2008). "Hefner's Daughter Christie Walks Away from Playboy Enterprises". The Times (London). สืบค้นเมื่อ May 22, 2010. 
  4. "Playboy 'to drop' naked women images". BBC News. http://www.bbc.com/news/world-us-canada-34511999. เรียกข้อมูลเมื่อ 2016-02-14. 
  5. Wray, Richard (November 13, 2009). "Iconix 'makes offer for Playboy'". The Guardian (London). สืบค้นเมื่อ October 7, 2011. 
  6. "Film Review: Hugh Hefner: Playboy, Activist and Rebel". Filmjournal.com. July 20, 2010. http://www.filmjournal.com/filmjournal/content_display/reviews/specialty-releases/e3ic2e2d16144df098ad1a6f395c130a824. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-12-07. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ทางการ

อื่น ๆ