เพลงล้อไล่ของพัคเค็ลเบิล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โน้ตเพลงล้อไล่ของพัคเค็ลเบิล ช่วงเริ่มต้น

Performed and realized on synthesizers by Jeffrey Hall.

หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์เหล่านี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ

เพลงล้อไล่และจิ๊กในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ (เยอรมัน: Kanon und Gigue in D-Dur) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของ เพลงล้อไล่ของพัคเค็ลเบิล (อังกฤษ: Pachelbel's Canon) หรือ เพลงล้อไล่ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ (อังกฤษ: Canon in D major) (PWC 37, T. 337, PC 358) เป็นผลงานประพันธ์ดนตรีบาโรกที่มีชื่อเสียงที่สุดของโยฮัน พัคเค็ลเบิล คีตกวีชาวเยอรมัน สกอร์ดนตรีดั้งเดิมแต่งขึ้นสำหรับบรรเลงแบบเพลงล้อไล่ (canon) ด้วยไวโอลินสามตัว โดยมีการเดินเสียงเบสด้วยเครื่องดนตรีเช่นเชลโล ดับเบิลเบส หรือบาสซูน จับคู่กับจังหวะแบบจิ๊ก (jig) ในระดับเสียงเดียวกัน ไวโอลินทั้งสามตัวเล่นด้วยโน้ตและจังหวะเดียวกัน แต่เริ่มต้นบรรเลงไม่พร้อมกัน โดยห่างกัน 4 ห้องเสียงไล่ตามกันไป และประสานออกมาเป็นเพลง

ต้นฉบับผลงานชิ้นนี้สูญหายไปหลายปีเช่นเดียวกับผลงานชิ้นอื่น ๆ ของพัคเค็ลเบิลและศิลปินคนอื่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพิ่งถูกค้นพบในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 โดยกุสทัฟ เบ็คมัน[1] ได้รับการบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 จากการบรรเลงโดยวงบอสตันป็อปสออร์เคสตรา อำนวยเพลงโดยอาร์เทอร์ ฟีดเลอร์[2]

นักประวัติศาสตร์ตั้งสมมุติฐานว่า ผลงานชิ้นนี้อาจจะแต่งขึ้นสำหรับใช้บรรเลงในงานแต่งงานของโยฮัน คริสท็อฟ บัค พี่ชายคนโตของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1694[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Perreault, Jean M. 2004. The Thematic Catalogue of the Musical Works of Johann Pachelbel, p. 32. Scarecrow Press, Lanham, Md. ISBN 0-8108-4970-4
  2. Daniel Guss, CD booklet to Pachelbel's Greatest Hit: The Ultimate Canon, BMG Classics (RCA Red Seal)
  3. Schulze, Hans-Joachim. Johann Christoph Bach (1671-1721) "Organist and Schul Collega in Ohrdruf", Johann Sebastian Bachs erster Lehrer, in Bach Jahrbuch 71 (1985): 70 and footnote 79.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]