เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-4 คาริบู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ดีเอชซี-4 คาริบู

เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-4 คาริบู (de Havilland Canada DHC-4 Caribou) เป็นเครื่องบินลำเลียงขนส่งขึ้นลงระยะสั้น เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1958 กองทัพบกสหรัฐอเมริกาสั่งสร้างคาริบูจำนวน 159 เครื่องไปใช้งานในปี ค.ศ. 1959 และกำหนดสัญลักษณ์เป็น ซี-7

ข้อมูลจำเพาะ[แก้]

  • ผู้สร้าง บริษัท เดอ ฮาวิลแลนด์ (แคนาดา)
  • ประเภท ขนส่งขึ้นลงระยะสั้น (STOL) ทุกกาลอากาศ เจ้าหน้าที่ 2 นาย สามารถบรรทุกทหารพร้อมอาวุธ 32 นาย หรือพลร่มพร้อมอาวุธ 26 นาย หรือเตียงพยาบาล 22 เตียง หรือ รถจี๊ป 2 คัน
  • เครื่องยนต์ ลูกสูบ สูบดาว 14 กระบอกสูบ แพรท์ แอนด์ วิทนีย์ อาร์-2000-7 เอ็ม 2 ให้กำลังเครื่องละ 1,450 แรงม้า 2 เครื่อง
  • กางปีก 29.15 เมตร
  • ยาว 22.13 เมตร
  • สูง 9.70 เมตร
  • พื้นที่ปีก 84.72 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า 8,283 กิโลกรัม
  • น้ำหนักบรรทุก 3,965 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 12,928 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูง 347 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 1,980 เมตร
  • อัตราเร็วเดินทางประหยัด 293 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 2,285 เมตร
  • อัตราไต่ที่ระดับน้ำทะเล 413 เมตร/นาที
  • เพดานบินใช้งาน 7,560 เมตร
  • ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 15 เมตร 361 เมตร
  • ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร 376 เมตร
  • พิสัยบินไกลสุด 2,103 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่

อ้างอิง[แก้]

  • อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.