เจเนรัลไดนามิกส์เอฟ-111

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอฟ-111 อาร์ดวาร์ก
บทบาท เครื่องบินขับไล่โจมตี
สัญชาติ Flag of the United States สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต เจเนรัล ไดนามิกส์
เริ่มใช้ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2510
ปลดประจำการ ถูกปลดประจำการจากกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2541
สถานะ ประจำการในกองทัพอากาศออสเตรเลีย
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศสหรัฐ
กองทัพอากาศออสเตรเลีย
จำนวนที่ผลิต 563 ลำ[1]
มูลค่า ลำละ 9.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เอฟบี-111เอ)[2]
แบบอื่น อีเอฟ-111เอ ราเวน

เจเนรัลไดนามิกส์เอฟ-111 หรือ เอฟ-111 (อังกฤษ: General Dynamics F-111) เป็นเครื่องบินแบบแรกที่สามารถลู่ปีกได้ โดยมีการเปลี่ยนมุมลู่ปีกเพื่อเสถียรภาพในการบินด้วยความเร็วต่ำและลดแรงต้านเมื่อบินด้วยความเร็วสูง[3] และทำให้เกิดเครื่องบินที่สามารถลู่ปีกได้ตามมาอีก เช่น เอฟ-14 ทอมแคท ซุคฮอย ซู-17 เป็นต้น

ข้อมูลจำเพาะ[แก้]

ข้อมูลจำเพาะดังต่อไปนี้ [3]

  • เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ ทีเอฟ 30-พี-30 ให้แรงขับเครื่องละ 8,399 กิโลกรัม *เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
  • กางปีก 19.20 เมตร เมื่อกางปีกเต็มที่
    • 9.74 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
  • ยาว 22.40 เมตร
  • สูง 5.22 เมตร
  • น้ำหนักเปล่า 20,943 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 41,500 กิโลกรัม
  • อัตรเร็วสูงสุด 2.2 มัค ที่ระยะสูง
    • 1.2 มัคที่ระดับน้ำทะเล
  • เพดานบินใช้งาน 15,500 เมตร
  • พิสัยบิน 5,093 กิโลเมตร
  • อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ เอ็ม 61 ขนาด 20 มม. 1 กระบอก
    • ระเบิดขนาด 750 ปอนด์ 2 ลูก ในห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
    • สามารถติดตั้งอาวุธที่ใต้ปีกได้ ปีกละ 4 ตำบล

อ้างอิง[แก้]

  1. Logan 1998, p. 9.
  2. Knaack, Marcelle Size. Encyclopedia of US Air Force Aircraft and Missile Systems: Volume 1 Post-World War II Fighters 1945-1973. Washington, DC: Office of Air Force History, 1978. ISBN 0-912799-59-5.
  3. 3.0 3.1 อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.