เกาะบอลส์พีระมิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกาะบอลส์พีระมิด
ภาพเกาะบอลส์พีระมิด
ภาพเกาะบอลส์พีระมิด
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันออกของออสเตรเลีย
พิกัด 31°45′15″S 159°15′06″E / 31.75417°S 159.25167°E / -31.75417; 159.25167พิกัดภูมิศาสตร์: 31°45′15″S 159°15′06″E / 31.75417°S 159.25167°E / -31.75417; 159.25167
การปกครอง
ประเทศออสเตรเลีย

เกาะบอลส์พีระมิด (อังกฤษ: Ball's Pyramid) เป็นเกาะที่ถูกลมและคลื่นกัดกร่อนส่วนเหลืออยู่ของของดินและหินที่อุดตันแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาดซึ่งเกิดขึ้นประมาณ 6.4 ล้านปีที่แล้ว[1] เกาะนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะลอร์ด โฮเว่ในมหาสมุทรแปซิฟิกประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) ความสูงอยู่ที่ 562 เมตร (1,840 ฟุต) เมตรเหนือน้ำทะเล มีความยาว 1,100 เมตร (3,600 ฟุต) และกว้างเพียง 300 เมตร (980 ฟุต) เมตร ทำให้เกาะแห่งนี้เป็นเกาะหินโด่งที่สูงที่สุดในโลก[2] เกาะบอลส์พีระมิดเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานทางทะเลเกาะลอร์ด โฮเว่ในประเทศออสเตรเลีย

ประวัติ[แก้]

การค้นพบ[แก้]

ภาพประกอบพร้อมกับคำอธิบายของอาร์เทอร์ ฟิลลิป

เกาะแห่งนั้ถูกตั้งชื่อตามผู้ที่ค้นพบ เฮนรี ลิดจ์เบิร์ค บอล(Henry Lidgbird Ball) ในปี 1788 ซึ่งเป็นการค้นพบพร้องกับเกาะลอร์ด โฮเว่ด้วย

ในการเดินทางของข้าหลวงGovernor Phillip ที่กำลังเดินทางไปยังอ่าวโบทานี พร้อมกับบัญชีการจัดตั้งอาณานิคมของพอร์ตแจ็กสันและเกาะนอร์ฟอล์ก(1789) อาร์เทอร์ ฟิลลิปได้ให้คำอธิบายพื้นที่รอบ ๆของเกาะนี้ไว ก่อนที่จะอธิบายเกาะลอร์ด โฮเว่ โดยมีเนื้อหาว่า:

There lies about four miles from the south-west part of the pyramid, a dangerous rock, which shows itself a little above the surface of the water, and appears not to be larger than a boat. Lieutenant Ball had no opportunity of examining whether there is a safe passage between them or not.[3]

โดยบุคคลที่ขึ้นชายฝั่งของเกาะนี้เป็นคนแรกคือ Henry Wilkinson นักธรณีวิทยาที่กรมเหมืองแร่นิวเซาธ์เวลส์ในปี ค.ศ. 1882

การปีนเขา[แก้]

ในปี 1964 ทีมนักปีนเขาจากซิดนีย์ ซึ่งมีนักผจญภัยอย่าง ดิ๊ก สมิท และสมาชิกคนอื่นๆในกรมลูกเสือ ได้พยายามที่จะปีนขึ้นไปบนยอดเขาของเกาะ อย่างไรก็ตามหลังจากพวกเขาต้องเป็นอันยกเลิกการปีนเขาในวันที่ 5 เนื่องจากทีมปีนเขานั้นขาดเสบียงและน้ำ

จากนั้นในปี 1965 ทีมนักปีนเขา Sydney Rock Climbing Club ก็สามารถปีนขึ้นไปถึงยอกเขาได้สำเร็จในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1965 โดยทีมนั้นปีนเขาชุดนั้นประกอบด้วย Bryden Allen, John Davis, Jack Pettigrew และ David Witham[4]

ในปี 1982การปีนเขาในเกาะนี้ถูกระงับภายใต้กฎหมายของ Lord Howe Island Act และในปี 1689 เกาะนี้กลายเป็นเกาะต้องห้ามตามคำสั่งของคณะกรรมการเกาะลอร์ด โฮเว่ ในปี 1990ได้มีการผ่อนคล้ายความเข้มงวดโดยอนุญาติให้นักปีนเขาบางคนสามารถปีนขึ้นไปได้แต่ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขบางประการ หรืออาจต้องส่งคำร้องขอถึงรัฐมนตรีของรัฐที่เกี่ยวข้อง[5]

ภูมิศาสตร์[แก้]

ความหลากหลายทางชีวภาพ[แก้]

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ bpe
  2. Geography and Geology, Lord Howe Island Tourism Association. Retrieved on 2009-04-20.
  3. Philip, Arthur (1789). "The Voyage Of Governor Phillip To Botany Bay With An Account Of The Establishment Of The Colonies Of Port Jackson And Norfolk Island". Piccadilly, London: John Stockdale. สืบค้นเมื่อ 9 April 2014. 
  4. Jack Pettigrew's climbing page, including reproduced Sydney Morning Herald front page
  5. Mr Andrew Fraser (Coffs Harbour) Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine. in the New South Wales Legislative Assembly, 1 May 1996