อีโปะฮ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อีโปะฮ์
เมือง
ด้านเมืองเก่าอีโปะฮ์
ด้านเมืองเก่าอีโปะฮ์
สมญา: '"เมืองแห่งเศรษฐี" หรือ "เมืองแห่งเฟื่องฟ้า"
อีโปะฮ์ ซึ่งตั้งอยู่ใน Peninsular Malaysia
อีโปะฮ์
อีโปะฮ์
ที่ตั้งของอีโปะฮ์ในมาเลเซียตะวันตก
พิกัดภูมิศาสตร์: 4°36′00″N 101°4′00″E / 4.60000°N 101.06667°E / 4.60000; 101.06667
ประเทศ มาเลเซีย
รัฐ รัฐเประก์
ก่อตั้ง ราว ค.ศ. 1880
การปกครอง
 • ผู้ว่า ดาโตะก์ ฮัจญี โรชีดี ฮาชิม
พื้นที่
 • เมือง 643 ตร.กม. (248 ตร.ไมล์)
ความสูง 21.95 เมตร (72 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • เมือง 767,794 (6th)
 • ความหนาแน่น 432 คน/ตร.กม. (1,120 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตมหานคร 1,499,000 [1]
เขตเวลา เวลามาตรฐานมาเลเซีย (UTC+8)
 • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) ไม่ใช้ (UTC)
เว็บไซต์ http://www.mbi.gov.my

อีโปะฮ์ (มลายู: Ipoh, اڤوه) เป็นเมืองหลวงของรัฐเประก์ ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (125 ไมล์) ตามเส้นทางด่วนสายเหนือ-ใต้ อีโปะห์ได้รับการพัฒนาเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สำคัญในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการตื่นตัวในการทำอุตสาหกรรมเหมืองดีบุก ด้านสถาปัตยกรรม เมืองมีห้องแถวจีนที่มีเอกลักษณ์แบบยุคอาณานิคม

อ้างอิง[แก้]