อาเธอร์ มูน
อาเธอร์ มูน | |
---|---|
![]() ร้อยเอก อาเธอร์ อเล็กซานเดอร์ มูน เมื่อครั้งประจำหน่วยรถพยาบาลสนาม 2/4 กองกำลังจักรวรรดิออสเตรเลียที่สอง ค.ศ. 1940 | |
เกิด | 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 อีสต์เมตแลนด์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ |
เสียชีวิต | 28 ตุลาคม ค.ศ. 1973 | (71 ปี)
สัญชาติ | ออสเตรเลีย |
อาชีพ | แพทย์กองทัพบก |
มีชื่อเสียงจาก | การช่วยชีวิตเชลยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง |
พันตรี อาเธอร์ มูน (อังกฤษ: Major Arthur Moon; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นแพทย์ประจำกองทัพบกชาวออสเตรเลียที่ช่วยชีวิตเชลยศึกตะวันออกไกลหลายสิบคน ในขณะที่ทางรถไฟสายไทย–พม่ากำลังก่อสร้างระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ชีวิตในวัยเด็ก
[แก้]มูนเกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 ที่อีสต์เมตแลนด์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยเมื่ออายุยี่สิบต้น ๆ เขาได้เริ่มอาชีพแพทย์ในฐานะนรีแพทย์และสูติแพทย์
การรับราชการทหาร
[แก้]มูนสมัครเป็นทหารในกองกำลังจักรวรรดิออสเตรเลียที่สองเมื่อ ค.ศ. 1940 แรกเริ่มเดิมที เขาเป็นสมาชิกของหน่วยรถพยาบาลสนาม 2/4 ซึ่งประจำการในตะวันออกกลางและกรีธาพลไปยังซีเรีย โดยที่นั่นเขาได้รับการโอนย้ายสู่จุดรักษาพยาบาล (CCS) 2/2 ส่วนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 มูนพร้อมด้วยพันเอก เออร์เนสต์ "เวียรี" ดันล็อป ได้ล่องเรือจากสุเอซและขึ้นฝั่งที่เกาะชวาเพื่อเป็นเกียรติแก่ภาระหน้าที่ของสหราชอาณาจักรในการช่วยเหลือชาวดัตช์ในการป้องกันเกาะชวา[1] อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 6 มีนาคม ชาวดัตช์ได้ยอมจำนน และชาวออสเตรเลียที่รู้จักกันในชื่อกองกำลัง “สีดำ” ได้กลายเป็นเชลยศึก[2]
มีการจัดตั้งโรงพยาบาลทั่วไปโดยมีเจ้าหน้าที่ 23 คนรวมถึงอาเธอร์ มูน ในฐานะแพทย์ทหาร ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 กองกำลังเชลยศึกประมาณ 900 คน หรือที่เรียกว่ากองกำลัง “ดันล็อป” ได้รวมตัวกันเพื่อเคลื่อนพลมายังประเทศไทยภายใต้การบังคับบัญชาของดันล็อป "ผู้อ่อนล้า"
กองกำลังดังกล่าวมาถึงอำเภอบ้านโป่งในประเทศไทยเมื่อวันที่ 24 มกราคม และบรรทุกไปที่ตำบลท่าเสา โดยจากตำบลท่าเสากองกำลังนี้ได้เดินเท้าประมาณ 25 กม. ไปยังพื้นที่ทำงานแห่งแรกที่ช่องเขาขาด ซึ่งพวกเขามาถึงพร้อมเชลยศึก 875 คน
มูนย้ายไปที่ค่ายภูเขาหินตกต้นเดือนเมษายน จากนั้นถูกส่งไปที่ตำบลท่ามะขามเพื่อรับตำแหน่งแพทย์ทหารอาวุโส เขาเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยรับหน้าที่ดูแลค่ายแห่งหนึ่งซึ่งไม่ใช่โรงพยาบาลที่เหมาะสมเนื่องจากยังคงไม่เปลี่ยนแปลง จากเดิมที่กระท่อมไม้ไผ่ใช้เป็นที่พักคนงานเชลยศึกที่อยู่ก่อนหน้าพวกเขา[3][4] ที่นี่มูนทำงานภายใต้พันโท ฟิลิป ทูซีย์ ผู้เป็นเจ้าหน้าที่รักษาดินแดนของสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นผู้มีระเบียบและวินัย โดยช่วยเหลือด้านสุขอนามัยและการจัดเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ของมูน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นทหารเกณฑ์[5]
ในวันที่ 3 พฤษภาคม กลุ่มคนป่วยกลุ่มแรกมาถึงโดยเรือที่ตำบลท่ามะขาม และหลังจากนั้น ก็มาถึงประมาณ 100 คนต่อวัน หลายคนถูกส่งไปในตอนกลางคืนและทิ้งไว้ในนาข้าวซึ่งต้องส่งคนออกไปตามหาพวกเขา[4]
มูนก็อยู่ที่ช่องไก่และอำเภอท่าม่วงในเวลาต่าง ๆ กัน[6][7]
บันทึกภาวะและความโหดร้าย
[แก้]มูนได้รับเครดิตว่าเป็นผู้ก่อให้เกิดหนึ่งในบันทึกที่ครอบคลุมที่สุดเกี่ยวกับสภาพค่ายเชลยศึกตะวันออกไกลในช่วงสงครามและความโหดร้ายที่ก่อตัวขึ้น เขาเกณฑ์เชลยที่มีทักษะทางศิลปะสี่คน ได้แก่ แอชลีย์ จอร์จ โอลด์, แจ็ก บริดเจอร์ ชอล์กเกอร์, ฟิลิป เมนินสกี และคีธ เนเบอร์[8] เพื่อรังสรรค์ภาพวาดของค่าย, เชลย และการบาดเจ็บ ซึ่งเหล่าศิลปินดังกล่าวได้ทำงานนี้ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและอันตรายมาก[6][9] ภาพวาดเหล่านี้หลายภาพถูกฝังอยู่ในพื้นดินที่ค่ายสุดท้ายของมูน จากนั้นจึงกู้คืนมาได้หลังสงครามและได้รับการเก็บถาวรโดยหอสมุดแห่งรัฐวิกทอเรีย[10]
ใน ค.ศ. 1995 มีการจัดนิทรรศการผลงานภายใต้ชื่อ 'เดอะ เมเจอร์ อาเธอร์ มูน คอลเลกชัน'[11] ปกสูจิบัตรคอลเลกชันดังกล่าวแสดงภาพวาดมือที่ทำให้สนใจในชื่อ 'บาดแผลจากระเบิด (การโจมตีทางอากาศ)' โดยโอลด์ และนำมาเปรียบเทียบในการเล่าเรื่องถึงเกร์นิกาของปิกาโซว่าเป็นภาพสงครามที่ไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/th/thumb/a/a6/Major_Moon_Collection_Catalogue_Cover.jpg/220px-Major_Moon_Collection_Catalogue_Cover.jpg)
อนุสรณ์สถานสงครามออสเตรเลียมีภาพถ่ายของมูนที่ปฏิบัติการในค่าย[12][13] ส่วนเอกสาร, จดหมาย และรายงานทางการแพทย์ของอาเธอร์ มูน รวมถึงแผนภาพและแผนที่ของสถานที่ฝังศพของทหารที่ค่ายเชลยศึกท่ามะขาม จัดทำโดยหอสมุดแห่งรัฐนิวเซาท์เวลส์ (MLMSS 4234)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Summers, J. (2006). The Colonel of Tamarkan: Philip Toosey and the bridge on the River Kwai, London: Pocket, p.187
- ↑ The Major Arthur Moon Collection catalogue. State Library of Victoria. 1995. ISBN 0-7306-7902-0.
- ↑ Summers, J. (2006). The Colonel of Tamarkan: Philip Toosey and the bridge on the River Kwai, London: Pocket
- ↑ 4.0 4.1 Records of Daily life at Tamarkan, 15 May 1943, State Library of New South Wales, MLMSS 4234
- ↑ Toosey was later famously portrayed as the Commander in the movie The Bridge over the River Kwai. Summers, J. (2006). The Colonel of Tamarkan: Philip Toosey and the bridge on the River Kwai, London: Pocket
- ↑ 6.0 6.1 "Major Author Moon". State Library of Victoria. สืบค้นเมื่อ October 29, 2014.
- ↑ Winstanley, Peter. "Middle East- Java- Burma Thailand Railway". pows-of-japan.net. สืบค้นเมื่อ October 29, 2014.
- ↑ "Obituaries: Tributes to three of our finest". The Advertiser. May 7, 2011. สืบค้นเมื่อ October 29, 2014.
- ↑ "Philip Meninsky (1919–?)". Imperial War Museum. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 27, 2014. สืบค้นเมื่อ October 29, 2014.
- ↑ sryan (April 1, 2013). "The Major Moon Collection". State Victoria Library. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-28. สืบค้นเมื่อ October 29, 2014.
- ↑ "State Library Victoria the Major Moon Collection". April 2013.
- ↑ Major Arthur Moon operating in the hospital hut at Tamaung, Thailand, in 1943.
- ↑ "'Burma-Thailand'". Australia.gov. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-15. สืบค้นเมื่อ October 29, 2014.