หงส์กู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หงส์กู่
Singschwan.jpg
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Aves
อันดับ: Anseriformes
วงศ์: Anatidae
วงศ์ย่อย: Anserinae
เผ่า: Cygnini
สกุล: Cygnus
สปีชีส์: C.  cygnus
ชื่อทวินาม
Cygnus cygnus
(Linnaeus, 1758)
Cygnus-cygnus.png

     ฤดูร้อน      ถิ่นอาศัย      ฤดูหนาว

หงส์กู่ หรือ หงส์ฮูปเปอร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cygnus cygnus) เป็นหงส์ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคซีกโลกเหนือ เป็นหงส์ชนิดเดียวกันกับหงส์แตรในอเมริกาเหนือ

ลักษณะ[แก้]

หงส์กู่มีขนาดตัวขนาดใหญ่ วัยโตเต็มที่ลำตัวยาวประมาณ 140-165 เซนติเมตร ด้วยช่วงกว้างปีก 205-275 เซนติเมตร น้ำหนักตัวโดยทั่วไปที่พบได้อยู่ที่ 7.4-14 กิโลกรัม เพศผู้มีน้ำหนักตัวโดยเฉลี่ย 9.8-11.4 กิโลกรัม เพศเมีย 8.2- .2 กิโลกรัม โดยสถิติน้ำหนักสูงสุดที่เคยบันทึกได้อยู่ที่ 15.5 กิโลกรัม ซึ่งเป็นเพศผู้พบในฤดูหนาวของเดนมาร์ก นอกจากนี้ หงส์กู่ยังถือเป็นสัตว์ปีกที่บินได้ทนทานที่สุด[2][3] หากเทียบกับมาตรฐานของบรรดาสัตว์ปีกอพยพ ความกว้างของปีกอยู่ที่ 56.2 - 63.5 เซนติเมตร มีเท้าขนาด 10.4-13 เซนติเมตร และจะงอยปากขนาด 9.2-11.6 เซนติเมตร[4] ซึ่งโดยส่วนมากแล้วจะงอยปากจะเป็นสีเหลืองมากกว่าสีดำ

สัญลักษณ์[แก้]

หงส์กู่ได้รับการนับถือมากในยุโรป[5] โดยที่หงส์กู่เป็นนกประจำชาติของฟินแลนด์ และยังปรากฏในเหรียญ 1 ยูโรของฟินแลนด์ ในขณะที่ชาวจีนในหมู่บ้านชาวประมงใกล้กับอ่าวโปไห่จะเรียกหงส์กู่อย่างเอ็นดูว่า "นางฟ้าหน้าหนาว" (冬季天使)[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. BirdLife International (2012). "Cygnus cygnus". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1. International Union for Conservation of Nature. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.CS1 maint: ref=harv (link)
  2. Brazil, Mark, The Whooper Swan. Christopher Helm Ornithology (2003), ISBN 978-0-7136-6570-3
  3. CRC Handbook of Avian Body Masses by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5.
  4. Madge, Steve, Waterfowl: An Identification Guide to the Ducks, Geese, and Swans of the World. Houghton Mifflin Harcourt (1992), ISBN 978-0-395-46726-8
  5. Mondadori, Arnoldo, ed. (1988). Great Book of the Animal Kingdom. New York: Arch Cape Press. p. 183.
  6. "อัศจรรย์แดนมังกรตอนที่ 8". ช่อง 7. 13 October 2014. สืบค้นเมื่อ 19 December 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]