สาอี บาบาแห่งศิรฑี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สาอี บาบาแห่งศิรฑี

สาอี บาบาแห่งศิรฑี[1] (ฮินดี: सत्य साईं बाबा; มราฐี: शिर्डीचे श्री साईबाबा ศิรฺฑีเจ ศฺรี สาอีพาพา) เกิดใน พ.ศ. 2373 เป็นนักบวชฮินดูชื่อดังเช่นเดียวกับศังกราจารย์ เขานับถือทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม ชาวฮินดูเชื่อว่าเขาคืออวตารของพระศิวะและพระตรีมูรติ สาอี บาบาสอนสตรีคนหนึ่งว่า "ทุกครั้งที่โจรจะปล้นใคร เขาก็ขอความสำเร็จจากพระคเณศ เหมือนกันกับเราที่เราขอความสำเร็จจากท่าน" และ "พระเจ้าอยู่กับเราทุกคน ท่านไม่เคยทอดทิ้งสานุศิษย์" สาอีพาพาเสียชีวิตในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2461 ศพของท่านถูกฝังที่ ศรี ไสบาบา สถาน ประเทศอินเดีย ชาวอินเดียจะสวดมนต์บูชาละลึงถึงท่านด้วยคำว่า "โอม ไส ราม" หรือว่า "โอม ไส ศิวะ" ท่านมิเคยทอดทิ้งสานุศิษย์ มีคนพบกับปาฎิหารย์ของท่านมากมายเช่น หากบางบ้านมีเทวรูปของท่าน บ้านไหนบูชาดี จะเกิด "ผงวิภูติ" สีขาวขึ้นที่บริเวณองค์เทวรูปมากมาย โดยหาสาเหตุไม่ได้ ท่านเป็นที่เคราพรักมาก ""โอม ไส ศิวะ""

อ้างอิง[แก้]

  1. ตามพจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พิมพ์ครั้งที่ 3 หน้า 220 ใช้การทับศัพท์ชื่อชาวอินเดีย Baba ว่าบาบา