สะพานวิทยาสาครเสตุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
วิทยาสาครเสตุ
Vidyasagar Setu
Vidyasagar Setu - Howrah 2012-01-14 0940.JPG
พิกัดภูมิศาสตร์22°33′25″N 88°19′40″E / 22.55694°N 88.32778°E / 22.55694; 88.32778พิกัดภูมิศาสตร์: 22°33′25″N 88°19′40″E / 22.55694°N 88.32778°E / 22.55694; 88.32778
เส้นทาง2 ทิศเดินรถ และเลนชนิด general-purpose 3 เลนในแต่ละทิศเดินรถ
ข้ามแม่น้ำหูคลี (Hooghly River)
ที่ตั้งโกลกาตา และ หาวฑา (Howrah) รัฐเบงกอลตะวันตก
ชื่อทางการวิทยาสาครเสตุ
Other name(s)สะพานเซกเกินด์หูคลี (Second Hooghly Bridge)
เจ้าของคณะกรรมการสะพานหูคลี
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภทสะพานขึง
ความยาว822.96 เมตร (2,700 ฟุต)
ความกว้าง35 เมตร (115 ฟุต)
ช่วงยาวที่สุด457.2 เมตร (1,500 ฟุต)
เคลียร์ตอนล่าง26 เมตร (85 ฟุต)
ประวัติศาสตร์
Constructed byบริษัทก่อสร้าง Braithwaite Burn and Jessop จำกัด
วันเปิด10 ตุลาคม1992
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย45,000 - 61,000 คัน(กุมภาพันธ์ 2008)
ค่าผ่านใช่ เป็นสะพานเก็บค่าขึ้น
วิทยาสาครเสตุ Vidyasagar Setu is located in West Bengal
วิทยาสาครเสตุ Vidyasagar Setu
วิทยาสาครเสตุ
Vidyasagar Setu
Location in West Bengal
ที่ตั้งของสะพานวิทยาสาครเสตุ

วิทยาสาครเสตุ (อังกฤษ: Vidyasagar Setu) หรือ สะพานเซกเกินด์หูคลี (อังกฤษ: Second Hooghly Bridge) เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง (toll bridge) เหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เชื่อมเมืองโกลกาตา (หรือกัลกัตตา) กับหาวฑา (Howrah) เข้าด้วยกัน

วิทยาสาครเสตุมีความยาว 823 เมตร และเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดีย อย่างไรก็ตามผู้คนมักสับสนว่าสะพานนรรมทาสาม (3rd Narmada Bridge) ในรัฐคุชราตเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุด[1] แต่ในความเป็นจริงสะพานนรรมทาสามเป็นสะพานแบบกึ่งแขวน (extradosed bridge) ไม่ใช่สะพานแขวนโดยตรง สะพานวิทยาสาครเสตุเป็นสะพานแห่งที่สองที่สร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำหูคลี ถัดจากสะพานแรก คือสะพานหาวฑา (Howrah Bridge) หรือสะพานรพินทรเสตุ (Rabindra Setu) ซึ่งอยู่ห่างไป 3.7 กิโลเมตร (2.3 ไมล์) ทางเหนือ ชื่อของสะพานตั้งชื่อตามนักปฏิรูปการศึกษา บัณฑิตอิศวร จันทระ วิทยาสาคร (Ishwar Chandra Vidyasagar) และใช้ทุนก่อสร้ารวม 3.88 พันล้านรูปีอินเดีย ภายใต้การร่วมทุนระหว่างรัฐบาลและเอกชน[2]

ตามสถิติที่บันทึก มียานพาหนะขับบนสะพานนี้ต่ำสุดที่ 28,000 คัน และสูงสุดที่ 39,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตามหลังการส่งมอบอำนาจในการเก็บค่าขึ้นสะพาน (toll) จากดั้งเดิมเป็นของราชการไปให้กับหน่วยงานของเอกชนในปี 2000 จำนวนยานพาหนะได้ลดลงเหลือเพียงสูงสุดที่ 30,000 คันต่อวันในเดือนธันวาคม 2002 ต่อมาในต้นปี 2008 จำนวนยานพาหนะได้เพิ่มขึ้นเป็นขั้นต่ำ 45,000 คันถึงสูงสุด 61,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตาม สะพานนี้สร้างขึ้นเพื่อรองรับยานพาหนะอยู่ที่ 85,000 คันต่อวัน การบริหารรายได้จากค่าผ่านทางรนั้นได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่ามีการโกงกินภายในและสูญเสียรายได้มหาศาล[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Mishra, Sohit (2017-03-07). "India's longest cable-bridge in Bharuch inaugurated by PM Modi; all you need to know about the 1.4 km bridge". India.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-07-06.
  2. "History". Kolkata Port Trust: Government of India. Archived from the original on 13 April 2013. สืบค้นเมื่อ 8 February 2011. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  3. "Toll". The Times of India. Archived from the original on 5 January 2017. สืบค้นเมื่อ 20 December 2014. Unknown parameter |url-status= ignored (help)