สมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์
พระบุตรกรมขุนรามินทรสุดา
ราชวงศ์จักรี
พระบิดาสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก
พระมารดาพระอัครชายา (หยก)

สมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์[1] หรือ พระเจ้าขุนเณรรามณรงค์[2] เป็นพระเชษฐาของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

สมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก กับพระอัครชายา (หยก หรือ ดาวเรือง) ไม่ปรากฏพระนามเดิม[2][3] ปรากฏราชทินนามก่อนการมรณกรรมที่ ขุนรามณรงค์[4] และสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังไม่สิ้นกรุงศรีอยุธยา[2] นิธิ เอียวศรีวงศ์ได้ทำการตรวจสอบไม่พบราชทินนามดังกล่าวในทำเนียบ พบชื่อที่ใกล้เคียงคือ ขุนรามรณฤทธิ์ ข้าราชการล้อมพระราชวัง หรืออาสาวิเศษซ้าย และขุนรามโยธี ปลัดกรมทวนทองขวา และยังให้ข้อสังเกตว่าราชทินนามที่ขึ้นต้นว่า "ราม" เป็นราชทินนามของชาวมอญจำนวนมาก[5]

พระองค์มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือกรมขุนรามินทรสุดา หรือ "เจ้าครอกชี" ซึ่งถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยเมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาแตก และได้ผนวชเป็นแม่ชีอยู่ทวาย เป็นเวลา 25 ปี[4] ก่อนนิวัตกลับสยามในเวลาต่อมา[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. ประชุมพงศาวดารภาคที่ 33 บุรพภาคพระธรรมเทศนาเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จฯ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว. พระนคร : หอพระสมุดวชิรญาณ, 2465, หน้า 30
  2. 2.0 2.1 2.2 กรมศิลปากร. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ (2554). ราชสกุลวงศ์ (PDF). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร. p. 2.
  3. ธำรงศักดิ์ อายุวัฒนะ. ราชสกุลจักรีวงศ์และราชสกุลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (ภาคต้น). ธนบุรี : สำนักพิมพ์อโยธยา, ม.ม.ป., หน้า 20
  4. 4.0 4.1 จุลลดา ภักดีภูมินทร์ (13 มีนาคม 2544). "พระสัมพันธวงศ์เธอ". สกุลไทย. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2557.
  5. นิธิ เอียวศรีวงศ์. การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : มติชน, 2548, หน้า 407
  6. องค์ บรรจุน. สยามหลากเผ่าหลายพันธุ์. กรุงเทพฯ : มติชน, 2553, หน้า 189-190