ศังกราจารย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาทิศังกราจารย์และสานุศิษย์, ผลงานโดยราชา รวิ วรรมา, ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ประติมากรรมรูปอาทิศังกราจารย์ที่เมืองไมซอร์

อาทิ ศังกระ (สันสกฤต: आदि शङ्करः, มาลายาลัม: ആദി ശങ്കരൻ, ทมิฬ: ஆதி சங்கரர்; ชื่ออื่น: ศังกระ ภควัตปาทจารย์, อาทิศังกราจารย์, ศังกราจารย์) มีชีวิตอยู่ระหว่าง ค.ศ. 788-820 (พ.ศ. 1331 - 1363) เป็นปราชญ์ชาวอินเดียใต้ของศาสนาฮินดู นับถือกันว่าเป็นองค์อวตารของพระศิวะ ศังกราจารย์เป็นผู้ประพันธ์คัมภีร์ปุราณะและคัมภีร์เวทานตะ อรรถกถาอธิบายลัทธิเวทานตะ และเป็นผู้ตั้งลัทธิอไทวตะเวทานตะ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ผลงาน[แก้]

ประวัติศาสตร์[แก้]

ชีวิตและคำสอน[แก้]

มฐะ[แก้]