วิทยารูมาติก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

วิทยารูมาติก (อังกฤษ: rheumatology; กรีก: ρεύμα, rheuma, กระแสไหล) เป็นสาขาเฉพาะทางย่อยในวิชาอายุรศาสตร์ซึ่งอุทิศให้กับการวินิจฉัยและรักษาโรครูมาติก แพทย์รูมาติกรักษาโรคที่อาศัยภูมิคุ้มกันของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก เนื้อเยื่ออ่อน โรคภูมิคุ้มกันตนเอง หลอดเลือดอักเสบและโรคเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์เป็นหลัก

ปัจจุบันหลายโรคข้างต้นทราบว่าเป็นโรคของระบบภูมิคุ้มกัน วิทยารูมาติกถือว่าเป็นเวชปฏิบัติของวิทยาภูมิคุ้มกันทางการแพทย์

ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 2000 การรวมยาชนิดใหม่ที่เรียก ไบออลอจิกส์ (ซึ่งรวมตัวยับยั้งทีเอ็นเอฟ-แอลฟา, ไซโทไคน์บางชนิด และองค์ประกอบอื่นของวิถีอักเสบ) เข้ากับทรัพยากรแพทยศาสตร์สมัยใหม่นำไปสู่การเปลี่ยนรูปแบบวิธีการประกอบกิจวิทยารูมาติก[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. Rheumatology (Oxford). 2012 Dec;51 Suppl 6:vi28-36. doi:10.1093/rheumatology/kes278.