ข้ามไปเนื้อหา

ลุญัยน์ อัลฮัษลูล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลุญัยน์ อัลฮัษลูล
เกิด (1989-07-31) 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 (37 ปี)
ญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย[1]
มีชื่อเสียงจากต่อต้านการห้ามผู้หญิงขับรถในประเทศซาอุดีอาระเบีย
คู่สมรสฟะฮัด อัลบุตัยรี (แต่งงาน ค.ศ. 2014–หย่าร้าง ค.ศ. 2018)

ลุญัยน์ อัลฮัษลูล (อาหรับ: لجين الهذلول; เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักเคลื่อนไหวสิทธิสตรี บุคคลในสื่อสังคม และอดีตนักโทษทางการเมืองชาวซาอุดีอาระเบีย เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย[2] อัลฮัษลูลเคยถูกจับแล้วปล่อยตัวหลายครั้งในข้อหาขัดขืนการห้ามผู้หญิงขับรถในประเทศซาอุดีอาระเบีย และถูกจับกุมอีกครั้งพร้อมกับนักสิทธิสตรีคนสำคัญหลายคนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 ในข้อหา "พยายามทำให้ราชอาณาจักรสั่นคลอน" หลังถูกลักพาตัวในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ข้อมูลเมื่อ ตุลาคม 2018 ฟะฮัด อัลบุตัยรี สามีของเธอซึ่งเป็นนักแสดงตลกชาวซาอุดีอาระเบีย ถูกบังคับให้เดินทางจากจอร์แดนกลับราชอาณาจักรและถูกจับกุมในเวลาต่อมา[3][4][5]

อัลฮัษลูลอยู่ในอันดับที่ 3 จากรายชื่อ "สตรีชาวอาหรับผู้ทรงอำนาจมากที่สุดใน 100 อันดับ ประจำปี 2015" (Top 100 Most Powerful Arab Women 2015)[6][7][8][9] ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 เพนอเมริกาประกาศว่านูฟ อับดุลอะซีซ, อัลฮัษลูล และอีมาน อันนัฟญาน จะได้รับรางวัลเสรีภาพในการเขียนเพนอเมริกา/บาร์บีย์ 2019[10] อัลฮัษลูลยังเป็นหนึ่งใน "100 ผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดใน ค.ศ. 2019" ของนิตยสาร ไทม์[11] เคยเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 2019 และ 2020[12] ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าเธอชนะรางวัลสิทธิมนุษยชนวาตสลัฟ ฮาแว็ล 2020[13][14] เธอถูกปล่อยตัวจากเรือนจำในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021[15][16]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Ghoussoub, Michelle (29 พฤษภาคม 2018). "Incredibly fierce' UBC graduate among activists detained in Saudi Arabia". CBC News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 พฤษภาคม 2018. A graduate of the University of British Columbia is among 10 activists recently arrested in Saudi Arabia. Loujain Al-Hathloul attended UBC between 2009 and 2014, graduating with a degree in French.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Ghoussoub, Michelle (22 พฤศจิกายน 2018). "Concern grows for UBC grad after report Saudi Arabia tortured activists". CBC News. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Hubbard, Ben (8 ตุลาคม 2018). "'Our Hands Can Reach You': Khashoggi Case Shakes Saudi Dissidents Abroad". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Saudi Arabia: Reveal Fate of Jamal Khashoggi". Human Rights Watch. 11 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Kristof, Nicholas (26 มกราคม 2019). "She Wanted to Drive, So Saudi Arabia's Ruler Imprisoned and Tortured Her". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "The 100 Most Powerful Arab Women 2015: 3. Loujain al-Hathloul". ArabianBusiness.com. 4 มีนาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Sheffield, Hazel (4 มีนาคม 2015). "Sheikha Lubna Al Qassimi and Amal Clooney named most powerful Arab women in the world". The Independent. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 ตุลาคม 2017. Loujain Al Hathloul, at number three on the list, hit the headlines in December after she was arrested for driving across the border from the UAE to Saudi Arabia. She has now been freed from prison after reigniting the debate about women's right to drive.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "21 Saudis among 100 most powerful Arab women". Arab News. 4 มีนาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 7 มีนาคม 2015. Loujain Al-Hathloul from Saudi Arabia is in third place for her achievements on the cultural and social fronts, while Saudi businesswoman Lubna Olayan came in at fourth for her role in the banking and finance sector.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "From a retail tycoon to Amal Clooney: meet the Arab World's most powerful women". Al Bawaba. 6 มีนาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 สิงหาคม 2017. Loujain Al Hathloul, at number three on the list, hit the headlines in December after she was arrested for driving across the border from the UAE to Saudi Arabia. She has now been freed from prison after reigniting the debate about women's right to drive.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Nouf Abdulaziz, Loujain Al-Hathloul, Eman Al-Nafjan". PEN America (ภาษาอังกฤษ). 12 กันยายน 2019. สืบค้นเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "The 100 Most Influential People of 2019". TIME (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-09-22.
  12. ↑ "Saudi Arabia jails women's rights activist Loujain al-Hathloul". Deutsche Welle. 28 ธันวาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Nadim Aburakia, Marcel (19 เมษายน 2021). "Loujain Al-Hathloul wins Vaclav Havel Human Rights Prize". Deutsche Welle. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Václav Havel Human Rights Prize. "FOCUS ON WOMENS' RIGHTS AS THREE CANDIDATES SHORTLISTED FOR THE 2020 VÁCLAV HAVEL PRIZE".{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  15. ↑ Saphora Smith (10 กุมภาพันธ์ 2021). "Loujain al-Hathloul, Saudi women's rights activist, released from prison, her family says". NBC News.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Loujain al-Hathloul: Saudi women's rights activist released from prison". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 10 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ลุญัยน์_อัลฮัษลูล&oldid=11874560"