โอมชินริเกียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ลัทธิโอมชินริเกียว)
อาเลฟ
(ชื่อเดิม โอมชินริเกียว)
Aum symbol.png
ก่อตั้งค.ศ. 1984
ประเภท
สมาชิก
ประมาณ 1,650 คน[1]
บุคลากรหลัก
โชโกะ อาซาฮาระ (ผู้ก่อตั้งและผู้นำ, ถูกประหารใน ค.ศ. 2018)
เว็บไซต์aleph.to

อาเลฟ (อักษรโรมัน: Aleph; ญี่ปุ่น: アレフโรมาจิArefu) ชื่อเดิมคือ โอมชินริเกียว (อักษรโรมัน: Aum Shinrikyo; ญี่ปุ่น: オウム真理教โรมาจิOumu Shinrikyō) เป็นลัทธิวันสิ้นโลกของญี่ปุ่น โชโกะ อาซาฮาระ (Shoko Asahara) ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1984

โอมชินริเกียวถูกพบว่า เป็นตัวการใช้สารซาริน (sarin) โจมตีผู้คนที่มัตสึโมโตะเมื่อ ค.ศ. 1994 และในซับเวย์โตเกียวเมื่อ ค.ศ. 1995 แต่ไม่เคยยอมรับเรื่องดังกล่าว โดยอ้างว่า ผู้กระทำกระทำเองอย่างลับ ๆ ผู้บริหารและสาวกทั่วไปไม่รู้เห็นด้วย อาซาฮาระยังถ่ายทอดเสียงตนเองร้องเพลงยืนยันความบริสุทธิ์ออกวิทยุที่ซื้อสัญญาณจากรัสเซียส่งผ่านมายังญี่ปุ่น[2] แต่ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 หลังอุทธรณ์คำพิพากษาครบทุกศาลแล้ว อาซาฮาระกับพวกอีกหกคนก็ถูกประหารด้วยการแขวนคอเป็นการลงโทษในคดีโจมตีซับเวย์เมื่อ ค.ศ. 1995 และคดีอื่น ๆ[3][4] ครั้นวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 พรรคพวกอีกหกคนของเขาก็ถูกประหารตามติดกันไป[5]

หลายประเทศ รวมถึงคาซัคสถาน[6] แคนาดา[7] รัสเซีย[8] สหรัฐ[9] และสหภาพยุโรป[10] ได้ระบุอย่างเป็นทางการให้โอมชินริเกียวเป็นองค์การก่อการร้าย

ใน ค.ศ. 2007 โอมชินริเกียวยุบลงเป็นกลุ่มอาเลฟและกลุ่มฮิการิโนะวะ (Hikari no Wa) สำนักข่าวกรองความมั่นคงสาธารณะ (Public Security Intelligence Agency) ของญี่ปุ่นประกาศเมื่อ ค.ศ. 2009 ว่า อาเลฟและฮิการิโนะวะเป็นสาขาของ "ศาสนาอันตราย" (dangerous religion)[11] และออกประกาศในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ให้กลุ่มทั้งสองอยู่ในความเฝ้าระวังของทางการเป็นเวลาสามปีหรือกว่านั้น[12] รัฐบาลญี่ปุ่นเลิกเฝ้าระวังฮิการิโนะวะใน ค.ศ. 2017 แต่ยังเฝ้าระวังอาเลฟต่อไป[13]

อ้างอิง[แก้]

  1. "オウム真理教対策(警察庁)". Web.archive.org. 25 July 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-25. สืบค้นเมื่อ 6 July 2018.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  2. Senate Government Affairs Permanent Subcommittee on Investigations (31 October 1995). "VI. Overseas Operations: Global Proliferation of Weapons of Mass Destruction: A Case Study on the Aum Shinrikyo". FAS.org. Federation of American Scientists. สืบค้นเมื่อ 24 December 2015.
  3. Ramzy, Austin (5 July 2018). "Japan Executes Cult Leader Behind 1995 Sarin Gas Subway Attack". The New York Times.
  4. "Tokyo Sarin attack: Aum Shinrikyo cult leaders executed". BBC News. 6 July 2018. สืบค้นเมื่อ 12 July 2018.
  5. https://www.bbc.co.uk/news/world-asia-44962581
  6. "East Turkistan Liberation Organization (ETLO)". Globalsecurity.org. สืบค้นเมื่อ 10 July 2018.
  7. "Order Recommending that Each Entity Listed as of 23 July 2004, in the Regulations Establishing a List of Entities Remain a Listed Entity". Canada Gazette. Government of Canada. Part II, 138 (24). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 December 2014 – โดยทาง justice.gc.ca.
  8. Russia bans murderous Japanese sect Aum Shinrikyo as terrorist group, rt.com; accessed 12 July 2018.
  9. Fletcher, Holly (19 June 2012). "CFR Backgrounder: Aum Shinrikyo (archived)". Council on Foreign Relations. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-23. สืบค้นเมื่อ 2018-08-12.
  10. "EU terrorist list". europa.eu. The Council of the European Union.
  11. National Police Agency (Japan) (2009), ญี่ปุ่น: "The White Paper on Police 2009โรมาจิ平成21年警察白書ทับศัพท์: Heisei Nijūichi nen Keisatsu Hakusyo, GYOSEI Corporation, pg. 160.
  12. Kyodo, Jiji (24 January 2015). "Surveillance of Aum successor cults extended three more years". Japan Times.
  13. "Court lets Aum splinter group Hikari no Wa off surveillance but keeps Aleph in check". Japan Times. 25 September 2017. สืบค้นเมื่อ 12 July 2018.

อ่านเพิ่ม[แก้]

  • Shoko Asahara, Supreme Initiation: An Empirical Spiritual Science for the Supreme Truth, 1988, AUM USA Inc., ISBN 0-945638-00-0. Highlights the main stages of Yogic and Buddhist practice, comparing Yoga-sutra system by Patanjali and the Eightfold Noble Path from Buddhist tradition.
  • Shoko Asahara, Life and Death, (Shizuoka: Aum, 1993). Focuses on the process of Kundalini-Yoga, one of the stages in Aum's practice.
  • Shoko Asahara, Disaster Approaches the Land of the Rising Sun: Shoko Asahara's Apocalyptic Predictions, (Shizuoka: Aum, 1995). A controversial book, later removed by Aum leadership, speaks about possible destruction of Japan.
  • Stefano Bonino, Il Caso Aum Shinrikyo: Società, Religione e Terrorismo nel Giappone Contemporaneo, 2010, Edizioni Solfanelli, ISBN 978-88-89756-88-1. Preface by Erica Baffelli.
  • Ikuo Hayashi, Aum to Watakushi (Aum and I), Tokyo: Bungei Shunju, 1998. Book about personal experiences by former Aum member.
  • Robert Jay Lifton, Destroying the World to Save It: Aum Shinrikyo, Apocalyptic Violence, and the New Global Terrorism, Henry Holt, ISBN 0-8050-6511-3, LoC BP605.088.L54, 1999
  • Haruki Murakami, Underground: The Tokyo Gas Attack and the Japanese Psyche, Vintage, ISBN 0-375-72580-6, LoC BP605.O88.M8613, 2001. Interviews with victims.
  • Global Proliferation of Weapons of Mass Destruction: A Case Study on the Aum Shinrikyo, [USA] Senate Government Affairs Permanent Subcommittee on Investigations, 31 October 1995. online
  • David E. Kaplan, and Andrew Marshall, The Cult at the End of the World: The Terrifying Story of the Aum Doomsday Cult, from the Subways of Tokyo to the Nuclear Arsenals of Russia, 1996, Random House, ISBN 0-517-70543-5. An account of the cult from its beginnings to the aftermaths of the Tokyo subway attack, including details of facilities, weapons and other information regarding Aum's followers, activities and property.
  • Ian Reader, Religious Violence in Contemporary Japan: The Case of Aum Shinrikyo, 2000, Curzon Press

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]