ละครโทรทัศน์เกาหลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สัญลักษณ์ของละครโทรทัศน์เรื่อง Boys Over Flowers (รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง)

ละครโทรทัศน์เกาหลี หรือที่นิยมเรียกว่า ซีรีส์เกาหลี[1] (เกาหลี: 한 국 드 라 마) คือละครโทรทัศน์ในรูปแบบทีผลิตเป็นภาษาเกาหลี มีหลายเรื่องของละครโทรทัศน์เกาหลีที่กลายเป็นที่นิยมไปทั่วเอเซียและเกิดเป็นปรากฏการณ์ของกระแสเกาหลีหรือที่เรียกว่า Hallyu (한 류) นอกจากจะได้รับความนิยมไม่ใช่แค่ที่เกาหลีหรือเฉพาะเอเซียเท่านั้น แต่ยั่งได้รับความนิยมในส่วนอื่น ๆ ของโลกเช่นละตินอเมริกา, ตะวันออกกลาง และที่อื่น ๆ ในความเข้าใจที่ตรงกัน ละครโทรทัศน์เกาหลีที่บทความนี้อ้างถึงหมายถึงเฉพาะละครโทรทัศน์เกาหลีที่ผลิตจากประเทศเกาหลีใต้เท่านั้น

ในประเทศไทย ละครโทรทัศน์เกาหลีได้รับความนิยมมาพร้อมกับกระแสเกาหลี โดยในบางสถานีโทรทัศน์ได้นำละครโทรทัศน์เกาหลีเข้ามาฉาย และได้รับความนิยมในบางส่วน ในปี ค.ศ. 2003 ไอทีวีได้ฉายละครโทรทัศน์เกาหลีมากถึง 14 เรื่อง[2] จนกระทั่งในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2005 ช่อง 3 ได้ฉายเรื่อง Jewel in the Palace (แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง) ละครโทรทัศน์เกาหลีในแนวย้อนยุค ในช่วงเวลาไพร์มไทม์ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ปรากฏว่าได้รับความนิยมอย่างมากจนกลายเป็นปรากฏการณ์หนึ่งในสังคมไทย[3] ส่งผลให้ละครโทรทัศน์เกาหลีได้รับความนิยมขึ้นมา ทำให้มีการนำเข้ามาฉายในเรื่องต่าง ๆ ในหลากหลายแนวทางสถานีโทรทัศน์ช่องต่าง ๆ มากขึ้น[1] และทำให้นักแสดงเกาหลีหลายคนมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่นิยมขึ้นมา เช่น ลี ยองเอ[4], อิม ยุนอา[5], จาง กึนซอก[6], ฮัน กาอิน [7], จวน จีฮุน[8], ฮัม อึนจอง[9] เป็นต้น

เอกลักษณ์ของละครโทรทัศน์เกาหลีเมื่อเทียบกับละครโทรทัศน์ไทยแล้ว ได้รับการยอมรับว่า มีการผลิตที่ใส่ใจในรายละเอียดมากกว่า ถึงแม้จะเป็นจุดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อไม่ให้มีข้อผิดพลาด และบทละครก็ไม่ดูหลุดเกินไปจากความเป็นจริงในชีวิต หรือตัวละครไม่แสดงออกทางอารมณ์จนเกินเลยความเป็นจริง อีกทั้งเนื้อเรื่องแม้ผูกได้หลายชั้นแต่ไม่ซับซ้อน[10] แต่ข้อเสียก็คือ โครงเรื่องมักจะซ้ำกัน เช่น นางเอกมักเป็นผู้ที่มีร่างกายอ่อนแอ ป่วย ขี้โรค ทำให้น่าสงสาร และวนเวียนอยู่กับปัญหาในครอบครัว ซึ่งจุดนี้ทำให้ผู้ชมบางประเทศเกิดความเบื่อหน่าย[11]

จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2014 กระแสของละครโทรทัศน์เกาหลีในไทยเริ่มซบเซาลง พร้อม ๆ กับกระแสเกาหลีในวัฒนธรรมร่วมสมัยอย่างอื่นด้วย[12]

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคของญี่ปุ่น ได้ประกาศยุติการออกอากาศละครโทรทัศน์เกาหลี โดยให้เหตุผลว่าระยะหลังละครโทรทัศน์เกาหลีไม่ได้รับความนิยมเหมือนก่อน โดยมีเรื่อง Empress Ki ออกอากาศเป็นเรื่องสุดท้าย[13]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "เกาหลี ฟีเวอร์ ซีรีส์ละครฮิตติดจอตู้". positioningmag. 2006-02-05. สืบค้นเมื่อ 14 October 2015. 
  2. "‘กระแส Korean Wave กว่า 10 ปีในประเทศไทย’". thebridgesmagazine. สืบค้นเมื่อ 17 October 2015. 
  3. "ปรากฏการณ์ แดจังกึม... กระหึ่มจอตู้". positioningmag. 2006-02-05. สืบค้นเมื่อ 14 October 2015. 
  4. "รวมมิตรผลงาน -ลียองเอ -ตั้งแต่สมัยก่อน - ปัจจุบัน". jabchai. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015. 
  5. ""อิม ยุนอา" สาวสวยเจ้าเสน่ห์แห่งวง Girls' Generation". PPTV. 2014-07-07. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015. 
  6. "Jang Geun Suk จางกึนซอก ชังกึนซอก". โคตรฮิต. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015. 
  7. "Han Ga In ฮันกาอิน". โคตรฮิต. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015. 
  8. "ข่าว "จวนจีฮุน - อันแจฮยอน" เยือนเมืองไทยแบบส่วนตัว". ทีเอ็นเอ็น24. 2014-07-21. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015. 
  9. "พี่เหมโกโคเรีย! เจมส์ มาร์ ประกบนางเอกเกาหลี ฮัมอึนจอง (T-ara) ลง Microlove". สนุกดอตคอม. 2015-10-13. สืบค้นเมื่อ 15 October 2015. 
  10. "ทำไม "ละครเกาหลี" ถึงดังกว่าของ "ไทยและยุ่น" ?". unigang.com. สืบค้นเมื่อ 13 December 2015. 
  11. "ละครไทยในอาเซียน". กรุงเทพธุรกิจ. 26 November 2015. สืบค้นเมื่อ 13 December 2015. 
  12. "กระแสซีรีส์เกาหลีหดหาย? ญี่ปุ่นจะวนกลับมาอีก?". ไทยรัฐ. 2014-02-18. สืบค้นเมื่อ 14 October 2015. 
  13. "ทีวีญี่ปุ่น NHK หยุดออกอากาศซีรีส์เกาหลี". ผู้จัดการออนไลน์. 12 October 2015. สืบค้นเมื่อ 13 October 2015. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]