รายพระนามสุลต่านแห่งแซนซิบาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สุลต่านแห่งแซนซิบาร์[แก้]

ลำดับ. สุลต่าน พระนามเต็ม พระรูป Began rule Ended rule หมายเหตุ
1 บิน ซะอีด, มาจิดมาจิด บิน ซะอีด[A] ซัยยิด มะจีด บิน ซะอีด อัล บูเซด A black-and-white photograph of a man with a dark beard wearing a turban and robes, sitting on a patterned chair, and looking at the viewer 01856-10-19 19 ตุลาคม 1856[1] 01870-10-07 7 ตุลาคม 1870 Bargash bin Said attempted to usurp the throne from his brother in 1859, but failed. He was exiled to Bombay for two years.[2]
2 บิน ซะอีด, บาร์กาชบาร์กาช บิน ซะอีด ซัยยิดเซอร์ บาร์กาช บิน ซะอีด อัล บูเซด A black-and-white photograph of a man with a dark beard wearing a turban, a dark jacket, a shirt, and a belt, sitting in a chair, and looking at the viewer 01870-10-07 7 ตุลาคม 1870 01888-03-26 26 มีนาคม 1888 Responsible for developing much of the infrastructure in Zanzibar (especially Stone Town), like piped water, telegraph cables, buildings, roads, etc. Helped abolish the slave trade in Zanzibar by signing an agreement with Britain in 1870, prohibiting slave trade in the sultanate, and closing the slave market in Mkunazini.[3]
3 บิน ซะอีด, คอลีฟะห์คอลีฟะห์ บิน ซะอีด ซัยยิดSir Khalifa I bin Said Al-Busaid A black-and-white sketch of a man with a dark beard wearing glasses, a turban, a dark jacket, and a white shirt all in front of a white background 01888-03-26 26 มีนาคม 1888 01890-02-13 13 กุมภาพันธ์ 1890 Supported abolitionism, like his predecessor.[4]
4 บิน ซะอีด, อาลีอาลี บิน ซะอีด ซัยยิดSir Ali bin Said Al-Busaid A black-and-white photograph of a man with a dark beard wearing a turban, a dark jacket, and a white shirt, sitting, and looking at the viewer 01890-02-13 13 กุมภาพันธ์ 1890 01893-03-05 5 มีนาคม 1893 The British and German Empires signed the Heligoland-Zanzibar Treaty in July 1890. This treaty turned Zanzibar into a British protectorate.[B]
5 บิน ทูเวไน , ฮาเม็ดฮาเม็ด บิน ทูเวไน ซัยยิดSir Hamad bin Thuwaini Al-Busaid A black-and-white photograph of a man with a dark beard wearing a turban, a dark jacket, and a white shirt, sitting, and looking at the viewer 01893-03-05 5 มีนาคม 1893[5] 01896-08-25 25 สิงหาคม 1896
6 บิน บาร์กาช, คาลิดคาลิด บิน บาร์กาช ซัยยิดKhalid bin Barghash Al-Busaid A black-and-white sketch of a man with a dark beard wearing a turban, a dark jacket, and a white shirt and looking to the right of the viewer 01896-08-25 25 สิงหาคม 1896 01896-08-27 27 สิงหาคม 1896[C] Was a belligerent in the Anglo-Zanzibar War, the shortest war in recorded history.
7 บิน โมฮัมเหม็ด, ฮามุดฮามุด บิน โมฮัมเหม็ด ซัยยิดSir Hamoud bin Mohammed Al-Said A black-and-white photograph of a man with a white beard wearing a turban, a dark jacket, a white shirt, and a belt and sitting on a chair 01896-08-27 27 สิงหาคม 1896[6] 01902-07-18 18 กรกฎาคม 1902 Issued the final decree abolishing slavery from Zanzibar on 6 April 1897.[6] For this, he was knighted by Queen Victoria.
8 บินฮามุด, อาลีอาลี บินฮามุด ซัยยิดAli bin Hamud Al-Busaid A black-and-white photograph of a man with a dark moustache wearing a turban and a dark jacket and sitting on a throne topped by two metal lions 01902-07-20 20 กรกฎาคม 1902[7] 01911-12-09 9 ธันวาคม 1911[D] The British First Minister, Mr A. Rogers, served as regent until Ali reached the age of 21 on 7 June 1905.[8]
9 บิน ฮารับ, คอลีฟะฮ์คอลีฟะฮ์ บิน ฮารับ ซัยยิดSir Khalifa II bin Harub Al-Said A black-and-white photograph of a man with a dark beard wearing a turban, a dark jacket, a white shirt, and several medals and looking to the right of the viewer 01911-12-09 9 ธันวาคม 1911 01960-10-09 9 ตุลาคม 1960 Brother-in-law of Ali bin Hamud. Oversaw the construction of harbor in Stone Town and tar roads in Pemba.[3][9]
10 บิน คอลีฟะฮ์, อับดุลเลาห์อับดุลเลาห์ บิน คอลีฟะฮ์ ซัยยิด Sir Abdullah bin Khalifa Al-Said 01960-10-09 9 ตุลาคม 1960 01963-07-01 1 กรกฎาคม 1963[E]
11 บิน อับดุลเลาห์, จามชิดจามชิด บิน อับดุลเลาห์ ซัยยิดเซอร์ จามชิด บิน อับดุลเลาห์Al Said 01963-07-01 1 กรกฎาคม 1963 01964-01-12 12 มกราคม 1964[F] On 10 December 1963, Zanzibar received its independence from the United Kingdom as a constitutional monarchy under Jamshid.[10]

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์[แก้]

No. Sultan Full name Portrait Began rule Ended rule Notes
11 บิน อับดุลเลาห์, จามชิดจามชิด บิน อับดุลเลาห์ ซัยยิดSir Jamshid bin Abdullah Al Said 01964-01-12 12 มกราคม 1964 Present.

Footnotes[แก้]

  • A Majid bin Said, the youngest son of Said bin Sultan, became the Sultan of Oman after his father's death on 19 October 1856. However, Majid's elder brother, Thuwaini bin Said, contested the accession to power. Following a struggle over the position, it was decided that Zanzibar and Oman would be divided into two separate principalities. Majid would rule as the Sultan of Zanzibar while Thuwaini would rule as the Sultan of Oman.[11]
  • B From 1886, the United Kingdom and Germany had plotted to obtain parts of the Zanzibar Sultanate for their own empires.[2] In October 1886, a German-British border commission established the Zanj as a 10 nautical mile (19 km) wide strip along most of the coast of East Africa, stretching from Cape Delgado (now in Mozambique) to Kipini (now in Kenya), including Mombasa and Dar es Salaam. Over the next few years, almost all of these mainland possessions were lost to European imperial powers.
  • C Hamoud bin Mohammed, the son-in-law of Majid bin Said, was supposed to become the Sultan of Zanzibar after Hamid bin Thuwayni's death. However, Khalid bin Bhargash, son of Bargash bin Said, seized the Sultan's palace and declared himself the ruler of Zanzibar. The British, who had supported Hamoud, responded on 26 August by issuing an ultimatum to Khalid and his men to leave the palace within one hour. After he refused, the Royal Navy began firing at the palace and other locations in Stone Town. Khalid assembled an army of 2,800 and stationed them all around the town. Thirty-eight minutes later, Khalid retreated to the German consulate, where he was granted asylum. This conflict, known as the Anglo-Zanzibar War, was the shortest war in recorded history. Khalid later went into exile in Dar es Salaam until being captured by the British in 1916.[12][13]
  • D After attending the coronation of King George V, Ali decided to abdicate from the throne to live in Europe.[3][7]
  • E Abdullah bin Khalifah died from complications of diabetes.[3]
  • F Jamshid bin Abdullah overthrown on 12 January 1964 during the Zanzibar Revolution.[14] Jamshid managed to flee to Great Britain with his family and ministers.[15]

External links[แก้]

References[แก้]

General
Specific
  1. Ingrams 1967, pp. 162–163
  2. 2.0 2.1 Appiah & Gates 1999, p. 188
  3. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Michlerp37
  4. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Ingramsp172
  5. Ingrams 1967, p. 173
  6. 6.0 6.1 Ingrams 1967, p. 175
  7. 7.0 7.1 Ingrams 1967, p. 176
  8. Turki 1997, p. 20.
  9. Ingrams 1967, p. 178
  10. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ DeptofStatep986
  11. Keane 1907, p. 483
  12. Ingrams 1967, pp. 174–175
  13. Owens 2007, pp. 1–5
  14. Conley, Robert (13 January 1964), "African Revolt Overturns Arab Regime in Zanzibar", The New York Times: 1, 8 
  15. "London Cuts Support For Rent-Poor Sultan", The New York Times, 26 January 1964: 2