รวี โดมพระจันทร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

รวี โดมพระจันทร์ (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2532) คือนามปากกาของ "ยุทธพงศ์ ภูริสัมบรรณ" ซึ่งได้มีชื่อเสียงในช่วง 14 ตุลา และ 6 ตุลา จากการถ่ายทอดเรื่องราวความอยุติธรรมของสังคมและรัฐบาลเผด็จการ ผ่านทางบทกลอนที่ใช้ภาษาที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกคับแค้นและกระตุ้นให้คนมีพลังลุกขึ้นสู้ไม่ยอมจำนนต่ออำนาจรัฐ

ประวัติ[แก้]

ยุทธพงศ์ ภูริสัมบรรณ หรือ รวี โดมพระจันทร์ เกิดที่หนองปลาไหล จังหวัดพิจิตร (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) บิดาเป็นชาวจีนไหหลำอพยพชื่อนายวา แซ่พัว และมารดามีเชื้อจีนไทย ชื่อนางเฮี๊ยะ แซ่พัว (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทั้งคู่) ยุทธพงศ์เป็นลูกคนที่ 4 จากทั้งหมด 9 คน ครอบครัวเดิมประกอบอาชีพค้าขาย และได้ย้ายมาตั้งรกรากที่พิษณุโลกตั้งแต่ยุทธพงศ์ยังเด็ก ยุทธพงศ์แต่งงานกับพ.ญ.วารุณี (สดเจริญ) มีบุตรชายหนึ่งคนและบุตรสาวหนึ่งคน และได้ย้ายมาชลบุรีซึ่งเป็นจังหวัดที่ภรรยาทำงานอยู่ เนื่องจากต้องเดินงานไปกลับ กรุงเทพ-ชลบุรีเป็นประจำ ประกอบด้วยการทำงานหนัก และต้องเจอกับควันบุหรี่ในที่ทำงาน ยุทธพงศ์จึงร่างกายอ่อนแอ และเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดแม้ว่าไม่เคยสูบบุหรี่เลย ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ก่อนวันเกิดปีที่สี่สิบสองเพียงไม่ถึงเดือน

ผลงานการกวี[แก้]

  • ตื่นเถิดเสรีชน ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2515
  • คนคนนี้แหละคน ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2517

ประวัติการทำงาน[แก้]

ตำแหน่งงานสุดท้ายของยุทธพงศ์ก่อนเสียชีวิตคือเป็นผู้จัดการศูนย์ข้อมูล บ.ตะวันออกแมกกาซีน ในเครือของสนธิ ลิ้มทองกุล ภายหลังที่เขาจากไป บริษัทที่ทำงานได้ก่อตั้ง "รางวัลรวี โดมพระจันทร์" จัดประกวดกวีนิพนธ์และนวนิยาย แต่ดำเนินไปได้เพียงสองปีก็ยุติลง ทิ้งไว้เพียงหนังสือรวมบทกวีเล่มสุดท้าย ซึ่งรวบรวมจากผลงานเด่นๆ ของเขาในชื่อ "ตื่นเถิดเสรีชน" ในเล่มมีข้อเขียนของกวีใหญ่ และเจ้าพ่อสื่อใหญ่