มาริลีน แมนสัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาริลีน แมนสัน
Marilyn Manson.jpg
แมนสันแสดงคอนเสริ์ตเมื่อปี 2009
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อจริง ไบรอัน ฮิว วอร์เนอร์'
เกิด 5 มกราคม ค.ศ. 1969 (46 ปี) แคนตัน, รัฐโอไฮโอ, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง เฮฟวีเมทัล , อินดัสเทรียลเมทัล , ออลเทอร์นาทิฟเมทัล ช็อคร็อค , อินดัสเทรียลร็อค , อิเล็คทรออินดัสเทรียล , กอทิกร็อก , แกลมร็อก , ฮาร์ดร็อก
อาชีพ นักร้อง , นักแต่งเพลง , นักดนตรี, ศิลปิน, กวี, ผู้กำกับภาพยนตร์
เครื่องดนตรี นักร้อง
ช่วงปี ค.ศ. 1989 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง Nothing Records, Hell, etc., Cooking Vinyl, Loma Vista Recordings
ส่วนเกี่ยวข้อง ออซซี ออสบอร์น , ไนน์อินช์เนลส์ , Godhead , ร็อบ ซอมบี , Mrs. Scabtree , Jack Off Jill , อลิซ คูเปอร์

มาริลีน แมนสัน (อังกฤษ: Marilyn Manson) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1969 หรือชื่อจริงว่า ไบรอัน ฮิว วอร์เนอร์ (อังกฤษ: Brian Hugh Warner) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน , นักแต่งเพลง , นักแสดง , จิตรกร , ศิลปินมัลติมีเดีย , เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวงชื่อเดียวกับเขา มาลิริน แมนสัน ซึ่งเป็นวงเสียดสีสังคม เขาร่วมก่อตั้งวงกับ เดซี่ เบอร์โอซี่ โดยชื่อของเขานำมาจากบุคคลสองคนซึ่งเป็นไอคอนทางวัฒนธรรมของประเทศอเมริกา ชื่อของเขา มาริลีน มาจากนักแสดงสาวชาวอเมริกัน มาริลีน มอนโร[1] ส่วน แมนสัน มาจากชื่ออาชญกรชาวอเมริกัน ชาร์ล แมนสัน[2][3].[4][2] สิ่งสืบ[5]

แมนสันยังเป็นที่รู้จักจากผลงานวงในช่วงยุค 90's ที่โดดเด่นจากอัลบั้มชุดที่ 2 Antichrist Superstar และ อัลบั้มชุดที่ 3 Mechanical Animals สิ่งสืบเนื่องที่เป็นผลจากเขาทางสื่อคือเป็นอิทธิพลด้านมืดให้กับเด็ก เช่นเดียวกับลักษณะความรุนแรงที่เขาแสดงออก อีกทั้งเนื้อเพลงของเขาที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ที่นำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์ทางสังคมมากขึ้น[6][7] ในสหรัฐอเมริกา , สามอัลบั้มของวงได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวและอีกสามอัลบั้มได้แผ่นเสียงทองคำ อัลบั้มเปิดตัวของทางวงยังติดอันดับแปดในชาร์จท็อปเทน , และยังมีสองอัลบั้มขึ้นชาร์จติดอันดับหนึ่ง , แมนสันยังติดลำดับที่ 44 ใน 100 ลำดับสุดยอดนักร้องนำเฮฟวี่เมทัล จัดอันดับโดยแม็กกาซีนของอเมริกา ฮิต พาราเดอร์ และถูกชิงรางวัลถึง 4 ครั้งโดยแกรมมี่อวอร์ด

แมนสันแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในปี 1997 ภาพยนตร์ ลอส ไฮตเวย์ ของ เดวิช ลัซ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มมีผลงานจำนวนมากเข้ามา เขาให้สัมภาษณ์กับไมเคิล มัวรร์ ในภาพยนตร์สารคดี Bowling for Columbine พูดคุยเกี่ยวกับแรงจูงใจในเหตุการณ์การสังหารหมู่ในโรงเรียนมัธยมโคลัมบายเมื่อปี 1999 , และข้อกล่าวหาว่าเพลงของเขาอาจเป็นแรงจูงใจในการสังหารหมู่ดังกล่าว ในวันที่ 13 - 14 กันยายน 2002 ภาพวาดของเขา The Golden Age of Grotesque ถูกโชว์ที่ งานแสดงนิทรรศการลอสแอนเจลิสร่วมสมัย แมนสันเผยภาพวาดจำนวน 20 ภาพเมื่อปีค.ศ. 2010 ซึ่งมีผลงานศิลปะชุดนี้มีชื่อว่า Genealogie of Pain (ไทย: สายเลือดแห่งความเจ็บปวด) ในนิทรรศงานศิลปะจัดแสดงที่เวียนนา คันทาเรล แกลเลอรี่,[8] โดยผลงานศิลปะดังกล่าวมีเดวิส ลัซมาร่วมช่วยเหลือ

ประวัติ[แก้]

แมนสันเกิดใน แคนตัน, รัฐโอไฮโอ, สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของบาร์บารา วอร์เนอร์ (née Wyer) และ ฮิว วอร์เนอร์[9] แมนสันมีเชื้อสายเยอรมันและอังกฤษ[9][10][11] เขาระบุว่ารสนิยมทางเพศของปู่เขามักจะดูแปลก โดยบางที่มักจะร่วมเพศกับสัตว์และทำร้ายตัวเองอย่างทารุณ ในวัยเด็ก , เขาเข้าร่วมคริสตจักรโดยแม่ของเขา แต่พ่อของเขาเป็นคาทอลิก[12][13] วอร์เนอร์เข้าโรงเรียนคริสเตียนเฮอจิเทนตั้งแต่อนุบาลถึงมัธยม ในโรงเรียน พวกเขาพยายามที่บอกว่าเหล่านี้คือเพลงที่พวกเขาไม่ควรจะฟังมัน , วอร์เนอร์ตกหลุมรับและอยากจะทำในสิ่งที่พวกเขาห้าม[14] หลังจากนั้นเขาก็ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมเกลนโอสและจบการศึกษาจากที่นั่นในปี 1987 หลังจากที่เขาย้ายไปกับพ่อแม่ , และเข้าเป็นนักเรียนที่มหาวิทยาลัย บรอวอร์ด คอมมิวนิวตี้ คอลเลจ ใน ฟอร็ด ลัวเดอลาเดอ , ฟลอริด้า ในปี 1990 เขาได้ทำงานต่อทางด้านสื่อสารมวลชนและได้รับประสบการณ์ในการเขียนบทความให้กับนิตรสารเพลง , 25th Parallel ไม่นานเขาก็พบกับนักดนตรีหลากหลาย ซึ่งก็มีวงดนตรีเป็นของตัวเอง ท้ายหลังแมนสันเองก็ถูกนำมาเปรียบเทียบกับพวกเขา อันประกอบด้วย My Life with the Thrill Kill Kult , The Perfect , Trent Renzor จาก ไนน์อินช์เนลส์

หน้าที่การงาน[แก้]

ดนตรี[แก้]

แมนสันและมือกีตาร์ สก็อต พูเตอสกาย ฟอร์มวง Marilyn Manson & the Spooky Kids ขึ้นหลังการสนทนาในห้องประชุมที่ ฟอร็ด ลัวเดอลาเดอ , ฟลอริด้าเมื่อปี 1989 ภายหลังย่อสั้นๆให้เหลือเพียงแค่ Marilyn Manson พร้อมโดย the Spooky Kids , แมนสันยังเกี่ยวข้องกับจอร์เดี้ยน ไวท์ (รู้จักกันในนาม Twiggy Ramierz) และ สตีเฟ่น จอร์เจี้ยน (รู้จักกันในนาม Madonna Wayne Gacy)

อ้างอิง[แก้]

  1. Charles Manson Trial, 2violent.com.
  2. 2.0 2.1 Manson, Marilyn (1998). The Long Hard Road out of Hell. HarperCollins. pp. 85–87. ISBN 0-06-098746-4. 
  3. "Biography for Marilyn Manson". Internet Movie Database. สืบค้นเมื่อ 2008-01-12. 
  4. Charles Manson Trial, 2violent.com.
  5. "Fox News Marylin Manson Interview". YouTube. สืบค้นเมื่อ 2008-01-12. 
  6. Greg, Glasgow (April 23, 1999). "Marilyn Manson Concert Canceled" (Broadsheet). The Daily Camera (Albert J. Manzi). MediaNews Group. สืบค้นเมื่อ 2011-05-31. 
  7. Cullen, Dave. Inside the Columbine High investigation. Salon News, September 23, 1999.
  8. "Marilyn Manson's art 'scarier than music'". The Age (Melbourne). June 30, 2010. 
  9. 9.0 9.1 According to his autobiography The Long Hard Road Out of Hell; "Marilyn Manson". PopularIssues.org. สืบค้นเมื่อ February 14, 2008. 
  10. "Marilyn Manson | EthniCelebs – Celebrity Ethnicity |What Nationality Background Ancestry Race". EthniCelebs. January 5, 1969. สืบค้นเมื่อ 2012-09-06. 
  11. "Ancestry of Marilyn Manson". Wargs.com. สืบค้นเมื่อ September 8, 2010. 
  12. Anthony DeCurtis. "Marilyn Manson: The Beliefnet Interview". Beliefnet.com. สืบค้นเมื่อ September 8, 2010. 
  13. "Marilyn Manson". Montrealmirror.com. July 24, 1997. สืบค้นเมื่อ September 8, 2010. 
  14. "4. Christian School".