ข้ามไปเนื้อหา

มหาศึกชิงบัลลังก์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มหาศึกชิงบัลลังก์
ประเภท
สร้างโดย
สร้างจากมหาศึกชิงบัลลังก์
โดย จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน
แสดงนำsee List of Game of Thrones characters
ผู้ประพันธ์เพลงประกอบRamin Djawadi
เพลงเปิด"Main Title"
ผู้ประพันธ์เพลงRamin Djawadi
ประเทศต้นกำเนิดสหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับอังกฤษ
จำนวนฤดูกาล8
จำนวนตอน73
การผลิต
อำนวยการผลิต
สถานที่ถ่ายทำ
  • แคนาดา
  • โครเอเชีย
  • ไอซ์แลนด์
  • มอลตา
  • โมร็อกโก
  • สเปน
  • ไอร์แลนด์เหนือ
  • สกอตแลนด์
  • สหรัฐอเมริกา
ระยะเวลา50–82 นาที
บริษัทผู้ผลิต
  • Television 360
  • Grok! Television
  • Generator Entertainment
  • Startling Television
  • Bighead Littlehead
การเผยแพร่ต้นฉบับ
ช่องเอชบีโอ
ออกอากาศ17 เมษายน ค.ศ. 2011 (2011-04-17) 
19 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 (2019-05-19)
รายการที่เกี่ยวข้อง
After the Thrones
Thronecast

มหาศึกชิงบัลลังก์ (อังกฤษ: Game of Thrones) เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แนวแฟนตาซีย้อนยุคของสถานีโทรทัศน์เอชบีโอ สร้างสรรค์โดยเดวิด เบนิออฟฟ์ และดี. บี. ไวส์ ดัดแปลงจากชุดหนังสือนิยายขายดีของจอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน ชุด มหาศึกชิงบัลลังก์ เรื่อง เกมล่าบัลลังก์ มีการถ่ายทำทั้งในเบลฟาสต์และที่อื่น ๆ ในสหราชอาณาจักร แคนาดา โครเอเชีย ไอซ์แลนด์ มอลตา โมร็อกโก สเปนและสหรัฐอเมริกา ฉายครั้งแรกทางช่อง HBO ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2554 จนถึง 2562[1]

ภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้เล่าเรื่องราวของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในดินแดนสมมติคือทวีปเวสเทรอสและเอสซอส ซึ่งเกิดเรื่องราวหลากหลายและมีตัวละครมากมาย โดยมีเรื่องราวหลักอยู่ 3 เส้นเรื่อง เส้นเรื่องแรกเป็นเรื่องราวของการชิงบัลลังก์เหล็กแห่งเจ็ดอาณาจักร ซึ่งมีโยงใยของพันธมิตรและความเป็นศัตรูกันระหว่างตระกูลขุนนางต่าง ๆ ซึ่งบ้างก็ต่อสู้กันเพื่อแย่งบัลลังก์ หรือต่อสู้เพื่ออิสระจากบัลลังก์ เส้นเรื่องที่สองคือเรื่องราวของทายาทคนสุดท้ายของตระกูลกษัตริย์ที่ถูกชิงบัลลังก์ไป ซึ่งถูกขับไล่ออกจากอาณาจักรและวางแผนที่จะกลับมาชิงบัลลังก์คืน และเส้นเรื่องที่สามเป็นเรื่องราวของกลุ่มพันธมิตรที่มีหน้าที่ปกป้องอาณาจักรจากภัยคุกคามจากโบราณกาล ทั้งภัยจากมนุษย์ที่โหดร้าย ภัยจากสัตว์ในตำนานที่อยู่ในแดนเหนืออันห่างไกล และภัยจากฤดูหนาวอันยาวนานที่กำลังจะปกคลุมอาณาจักรทั้งหมด

มหาศึกชิงบัลลังก์ ประสบความสำเร็จอย่างมากและกลายเป็นรายการโทรทัศน์ที่ทำให้มียอดผู้ชมสถานีโทรทัศน์เอชบีโอสูงมากเป็นประวัติการณ์ และเกิดมีชุมชนของกลุ่มผู้ชื่นชอบเป็นจำนวนมากในหลายประเทศ ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์โดยเฉพาะในด้านการแสดง ความซับซ้อนของตัวละคร เนื้อเรื่อง ขอบเขตของเรื่อง และการผลิตที่มีคุณภาพสูง แต่ก็ถูกวิจารณ์เรื่องความรุนแรงและฉากที่สื่อทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง นอกจากนี้ยังได้รับรางวัล Primetime Emmy Awards 38 รางวัล รวมถึงรางวัล Outstanding Drama Series ใน ค.ศ. 2015 และ ค.ศ. 2016 ซึ่งถือเป็นสถิติรับรางวัลมากที่สุดในบรรดาภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ที่ออกฉายในช่วงไพรม์ไทม์ ไม่นับรายการสด รางวัลอื่น ๆ ที่ได้รับ ได้แก่ รางวัล Hugo สาขา Best Dramatic Presentation (2012-2014), รางวัล Peabody Award ปี 2011 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Golden Globe Award สาขา Best Television Series - Drama (ปี 2012 และ 2015-2018)

เนื้อเรื่อง

[แก้]

ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ชุดนี้มาจากนวนิยายแฟนตาซีเรื่องมหาศึกชิงบัลลังก์[2] ผู้เขียนนิยายต้นฉบับกล่าวไว้ว่าบทละครของตอนแรกนั้นตรงตามงานเขียนของเขาอย่างมาก[3] ฉากหลักของเรื่องอยู่ในอาณาจักรทั้งเจ็ดแห่งทวีปเวสเทรอส ซึ่งมี "ฤดูร้อนยาวนานหลายทศวรรษ และฤดูหนาวอาจยาวนานจนชั่วชีวิต" เกมออฟโธรนส์ เป็นการเล่าเรื่องราวความขัดแย้งของสมาชิกครอบครัวชนชั้นสูงในจักรวรรดิต่าง ๆ เพื่อครองบัลลังก์เหล็ก นอกจากนี้ยังเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับภัยคุกคามจากดินแดนตอนเหนือสุดของเวสเทรอสอันมีหิมะและน้ำแข็งปกคลุม พร้อมกับภัยจากทวีปฝั่งตะวันออกซึ่งพ้นจากทะเลแห่งช่องแคบไป ที่ค่อยปะทุขึ้นพร้อม ๆ กัน

นักแสดงหลัก

[แก้]
นักแสดง ตัวละคร การปรากฏตัว
S1 S2 S3 S4 S5 S6 S7
Peter Dinklageทีเรียน แลนนิสเตอร์แสดง
Nikolaj Coster-Waldauเจมี่ แลนนิสเตอร์แสดง
Lena Headey1เซอร์ซี่ แลนนิสเตอร์แสดง
Emilia Clarkeเดแนริส ทาร์แกเรียนแสดง
Kit Haringtonจอน สโนว์แสดง
Aidan Gillenเพตีย์ เบลิชแสดง
Iain Glenโจราห์ มอร์มอนต์แสดง
Sophie Turnerซานซ่า สตาร์คแสดง
Maisie Williamsอารยา สตาร์คแสดง
Alfie Allenธีออน เกรย์จอยแสดง
Isaac Hempstead Wrightแบรน สตาร์คแสดงแสดง
Rory McCannซานดอร์ คลีแกนแสดงแสดง
Jack Gleesonจอฟฟรีย์ บาราเธียนแสดง
Michelle Fairleyแคทลิน สตาร์คแสดง
Richard Maddenร็อบ สตาร์คแสดง
Jason Momoaคาล โดรโกแสดงรับเชิญ
Sean Bean2เน็ด สตาร์คแสดงกลับมา
Mark Addyโรเบิร์ต บาราเธียนแสดง
Harry Lloydวิเซริส ทาร์แกเรียนแสดง
Conleth Hillวาริสกลับมาแสดง
John Bradleyแซมเวล ทาร์ลี่กลับมาแสดง
Jerome Flynnบรอนน์กลับมาแสดง
Charles Danceไทวิน แลนนิสเตอร์กลับมาแสดง
Sibel Kekilliเชกลับมาแสดง
James Cosmoจีโอ มอมอนต์กลับมาแสดง
Joe DempsieเกนดรีกลับมาแสดงTBA
Dean-Charles Chapman3ทอมเมน บาราเธียนกลับมากลับมาแสดง
Tom Wlaschiha4จาเคน ฮาการ์รับเชิญกลับมาแสดงTBA
Liam Cunninghamดาวอส ซีวอรธ์แสดง
Carice van Houtenเมลิซานเดรแสดง
Natalie Dormerมาเจอรี่ ไทเรลแสดง
Stephen Dillaneสแตนนิส บาราเธียนแสดง
Rose Leslieอีกริตกลับมาแสดง
Oona Chaplinทาลิซ่า สตาร์คกลับมาแสดง
Gwendoline Christieบรีแอน แห่ง ธาร์กลับมาแสดง
Hannah Murrayกิลลี่กลับมาแสดง
Michael McElhattonรูส โบลตันกลับมาแสดง
Kristofer Hivjuทอร์มุนด์ ไจแอนท์สเบนกลับมาแสดง
Iwan Rheonแรมซีย์ โบลตันกลับมาแสดง
Michiel Huisman5ดาริโอ นาฮาริสกลับมาแสดงTBA
Nathalie Emmanuelมิสซานเดกลับมาแสดง
Indira Varmaเอลลาเลีย แซนด์กลับมาแสดง
Jonathan Pryceเดอะ ไฮ สแปร์โรว์กลับมาแสดง
  • 1 ในฤดูกาล 5, Nell Williams แสดงเป็น เซอร์ซี่ แลนนิสเตอร์ ในฉากย้อนหลัง
  • 2 ในฤดูกาล 6, Sebastian Croft แสดงเป็น เน็ด สตาร์คตอนเด็ก และ Robert Aramayo แสดงเป็น เน็ด สตาร์คตอนวัยรุ่น
  • 3 ในฤดูกาล 1 และ 2, ทอมเมน บาราเธียน แสดงโดย Callum Wharry
  • 4 ในฤดูกาล 1, จาเคน ฮาการ์ ปรากฏในฉากหนึ่งโดยไม่ได้รับเครดิต
  • 5 ในฤดูกาล 3, ดาริโอ นาฮาริส แสดงโดย Ed Skrein

การแพร่ภาพ

[แก้]

เกมออฟโธรนส์ ออกฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ HBO เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2554[4] และในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ทางสถานีโทรทัศน์ Sky Atlantic เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2554[5] จากนั้นจึงทยอยออกฉายในประเทศอื่น ๆ ช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2554 ส่วนฤดูกาลที่สองมีกำหนดออกฉายในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ HBO ในวันที่ 1 เมษายน 2555

สถานีโทรทัศน์ที่ฉาย ได้แก่[6]

  •  สันนิบาตอาหรับ - OSN Series
  •  อาร์เจนตินา – HBO
  •  ออสเตรเลีย – showcase
  •  ออสเตรีย – TNT Serie
  •  บังกลาเทศ – HBO
  •  เบลเยียม – beTV, Prime
  •  โบลิเวีย - HBO
  •  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา – HBO
  •  บราซิล – HBO
  •  บัลแกเรีย – HBO
  •  แคนาดา – HBO Canada, Super Écran
  •  ชิลี – HBO
  •  โคลอมเบีย – HBO
  •  โครเอเชีย – HBO
  •  ไซปรัส – NovaCinema 1, NovaCinemaHD
  •  เช็กเกีย – HBO
  •  เดนมาร์ก – Canal+
  •  สาธารณรัฐโดมินิกัน – HBO
  •  เอสโตเนีย – Fox Life
  •  ฟินแลนด์ – Canal+ & YLE (2012)
  •  ฝรั่งเศส – Orange Cinéma Séries
  •  เยอรมนี – TNT Serie
  •  กรีซ – NovaCinema 1, NovaCinemaHD
  •  ฮังการี – HBO
  •  จีน - HBO
  •  ฮ่องกง – HBO
  •  ไอซ์แลนด์ – Stöð 2
  •  อินเดีย – HBO
  •  ไอร์แลนด์ – Sky Atlantic
  •  อิสราเอล – Yes Oh
  •  อิตาลี – Sky Cinema 1
  •  ลัตเวีย - Fox Life, LTV (2012)
  •  ลิทัวเนีย - Fox Life + BTV (2012)
  •  มาซิโดเนีย – HBO
  •  มาเลเซีย - HBO Asia
  •  เม็กซิโก - HBO
  •  มอลโดวา – HBO
  •  มอนเตเนโกร – HBO
  •  เนเธอร์แลนด์ – Ziggo or HBO Netherlands[7]
  •  นิวซีแลนด์ - SoHo
  •  นอร์เวย์ – NRK
  •  ปากีสถาน – HBO
  •  ฟิลิปปินส์ – HBO
  •  โปแลนด์ – HBO
  •  โปรตุเกส – Syfy
  •  โรมาเนีย – HBO
  •  รัสเซีย – Fox Life
  •  เซอร์เบีย – HBO
  •  สิงคโปร์ – HBO Asia
  •  สโลวาเกีย – HBO
  •  สโลวีเนีย – HBO
  •  แอฟริกาใต้ – M-Net
  •  สเปน – Canal+
  •  สวีเดน – Canal+
  •   สวิตเซอร์แลนด์ – SF zwei, TSR1
  •  ไต้หวัน – HBO
  •  ไทย - HBO Asia
  •  ตุรกี – CNBC-e
  •  สหราชอาณาจักร – Sky Atlantic
  •  อุรุกวัย – HBO
  •  เวเนซุเอลา – HBO
  •  เวียดนาม – HBO Asia

อ้างอิง

[แก้]
  1. Hibberd, James (June 2, 2017). "Game of Thrones: HBO clarifies prequels, final seasons plan". Entertainment Weekly. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 2, 2017. สืบค้นเมื่อ June 2, 2017.
  2. Martin, George R. R. (January 11, 2008). "HBO options Ice & Fire". Not a Blog. LiveJournal. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-11. สืบค้นเมื่อ 2012-04-06.
  3. Martin, George R. R. (May 20, 2010). "June is Fast Approaching". Not a Blog. LiveJournal.
  4. "Game of thrones hitting screens on April 17th". TrailerDownload.net. November 20, 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-23. สืบค้นเมื่อ 2012-02-21.
  5. "HBO's epic fantasy Game of Thrones to air on Sky Atlantic HD the day after the US premiere". Sky.com/skyatlantic. February 22, 2010.
  6. "International Game of Thrones airings". Winteriscoming.net. 2 August 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-05. สืบค้นเมื่อ 2011-10-02.
  7. Thijs van Soest. "'Kwaliteitszender HBO krijgt Nederlandse versie' - Cultuur - VK". Volkskrant.nl. สืบค้นเมื่อ 2011-09-19.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]