ภาษาโลจบาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาโลจบาน (อ่านออกเสียงว่า [ˈloʒban]) เป็นภาษาประดิษฐ์ที่มุ่งเน้นความไม่กำกวมของภาษา โดยพัฒนาต่อยอดมาจากภาษาโลกลาน

กลุ่มภาษาตรรกะ หรือ Logical Language Group (LLG) เริ่มพัฒนาภาษานี้ในปี พ.ศ. 2530 หลังจากการโต้วาทีและทดสอบภาษาอย่างยาวนาน The Complete Lojban Language ก็ได้แผยแพร่ออกมาในปี พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2553 ระหว่างการให้สัมภาษณ์นิวยอร์กไทมส์ เอริกา โอเรนส์ ผู้ประพันธ์ In the Land of Invented Languages กล่าวว่าภาษาประดิษฐ์ที่มีไวยากรณ์สมบูรณ์ที่สุดอาจจะเป็นโลจบาน เพราะเป็นภาษาที่สร้างขึ้นมาเพื่อสะท้อนตรรกะ

ที่มาของชื่อภาษา[แก้]

ชื่อโลจบาน "Lojban" ประกอบมาจากคำว่า loj และ ban ซึ่งถูกย่อมาจากคำว่า logji (ตรรกะ) และ bangu (ภาษา)