ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาสันสกฤตผสม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาสันสกฤตผสม
BHS
ภูมิภาคอินเดียเหนือ
ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน
รหัสภาษา
ISO 639-3
Glottologbudd1234
IETFsa-bauddha[1]

ภาษาสันสกฤตผสม (Hybrid Sanskrit) หรือ ภาษาสันสกฤตผสมในพุทธศาสนา (Buddhist Hybrid Sanskrit; BHS) เป็นภาษาที่พบในคัมภีร์พุทธศาสนาฝ่ายมหายาน มีลักษณะของภาษาสันสกฤตในรุ่นหลัง มีลำดับชั้นทางภาษาศาสตร์ถัดจากภาษาสันสกฤตแบบแผน จัดเป็นภาษาอินดิกยุคกลาง (Middle Indic language) คัมภีร์ที่แต่งด้วยภาษาสันสกฤตแบบผสมนี้ ได้แก่ ปรัชญาปารมิตา และมหาวัสตุอวทาน

ต้นกำเนิด

[แก้]
  1. "Language Subtag Registry" (ภาษาอังกฤษ). IANA. 2021-03-05. สืบค้นเมื่อ 22 April 2021.