พระเจ้าศรีอินทรวรรมัน
| พระเจ้าศรีอินทรวรมันเทวะแห่งศรีวิชัย | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| พระมหากษัตริย์แห่งศรีวิชัย | |||||||
| ครองราชย์ | พ.ศ.1245-ไม่ปรากฏ | ||||||
| รัชกาลก่อนหน้า | พระเจ้าศรีชยนาศแห่งศรีวิชัย | ||||||
| รัชกาลถัดไป | พระเจ้ารุทรวิกรมแห่งศรีวิชัย | ||||||
| สวรรคต | ไม่ปรากฎ | ||||||
| พระราชบุตร | พระเจ้ารุทรวิกรมแห่งศรีวิชัย | ||||||
| พระมหากษัตริย์แห่งศรีวิชัย | |||||||
| |||||||
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์ไศเลนทร์ | ||||||
| พระราชบิดา | พระเจ้าศรีชยนาศแห่งศรีวิชัย | ||||||
พระเจ้าศรีอินทรวรมันเทวะแห่งศรีวิชัย (Sri Indravarmandeva of Srivijaya) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งอาณาจักรศรีวิชัย ครองราชย์ในช่วงศตวรรษที่ 8
พระราชประวัติ
[แก้]พระองค์ได้ส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนในสมัยราชวงศ์ถังถึง 3 ครั้ง ครั้งแรกใน ค.ศ. 702, ครั้งที่สองใน ค.ศ. 716 และครั้งที่สามใน ค.ศ. 724[1] พระนามของพระองค์ถูกบันทึกไว้ในบันทึกจีนว่า Che-li-t'o-lo-pa-mo[2] และมีบันทึกว่าพระองค์ยังส่งจดหมายสองฉบับให้แก่เคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์แห่งอาระเบีย ครั้งแรกเมื่อ ป. ค.ศ. 680 และครั้งที่สองใน ค.ศ. 718[1][3] ในบรรดาของขวัญที่ศรีวิชัยมอบให้แก่จักรพรรดิจีนนั้น มี ts'engchi (จากภาษาอาหรับ: ซันญี, คนดำ) ทาส รวมอยู่ด้วย ซึ่งสันนิษฐานว่าได้รับมาจากการเชื่อมโยงกับภาษาอาหรับ[1]
ความสัมพันธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าอาณาจักรศรีในรัชสมัยของพระองค์มีการการค้าขายระหว่างประเทศที่ดีกับต่างอาณาจักรทั้งจากเอเซียตะวันตกและตะวันออก[1]
พระเจ้ารุทรวิกรม พระราชโอรสผู้ครองราชย์ต่อจากพระองค์ ได้ส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนต่อไป[2][4]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 Azra, Azyumardi (2006). Islam in the Indonesian World: An Account of Institutional Formation (ภาษาอังกฤษ). Mizan Pustaka. pp. 155–158. ISBN 9789794334300.
- 1 2 Journal of the Greater India Society (ภาษาอังกฤษ). The Society. 1956. p. 73.
- ↑ Slatyer, Will (2014). Ebbs and Flows of Medieval Empires, AD 900?1400 (ภาษาอังกฤษ). Partridge India. pp. 140–141. ISBN 9781482896831.
- ↑ Tōyō Bunko, (Japan) (1972). Memoirs of the Research Department (ภาษาอังกฤษ). p. 5.