ข้ามไปเนื้อหา

พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซีอาโอซี ตูโปอูที่ 1
จอร์จ ตูโปอูที่ 1, ป.คริสต์ทศวรรษ 1880
พระมหากษัตริย์ตองงา
ครองราชย์4 ธันวาคม 1845 –
18 กุมภาพันธ์ 1893
ราชาภิเษก4 พฤศจิกายน 1875
ก่อนหน้าเลาฟีลีโตงา (ในฐานะ จักรพรรดิ)
ถัดไปซีอาโอซี ตูโปอูที่ 2
นายกรัฐมนตรีเตวิตา อูงา
เชอร์ลีย์ วอลเดอมาร์ เบเกอร์
พระราชสมภพ(1797-12-04)4 ธันวาคม ค.ศ. 1797
ตาอูฟาอาเฮา
สวรรคต18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893(1893-02-18) (95 ปี)
นูกูอาโลฟา ตองงา พอลินีเชีย
ฝังพระศพมาลาเอกูลา
คู่อภิเษกสมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู
พระราชบุตรเจ้าชายเตวิตา อูงา
ซาโลเต มาฟีเลโอ ปีโลเลวู
ตูอูกีเตา
เจ้าชายวูนา ตากีตากีมาโลฮี
ราชสกุลตูโปอู
พระราชบิดาตูโปอูโตอา
พระราชมารดาโฮอาโมฟาเลโอโน
ศาสนาศาสนาตองงา (อดีต)
คริสตจักรเสรีแห่งตองงา

สมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา (4 ธันวาคม ค.ศ. 1797 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893) เดิมมีพระนามว่า ตาอูฟาอาเฮาที่ 1 (ตองงา: Tāufaʻāhau I) เป็นพระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งประเทศตองงาสมัยใหม่ ตอนแรกควบคุมที่ดินที่เป็นข้อพิพาทในฮาอาไป ภายหลังจึงขยายไปควบคุมวาวาอู, โตงาตาปู และเกาะอื่น ๆ

พระชนม์ชีพช่วงต้น

[แก้]

จอร์จ ตูโปอูที่ 1 เสด็จพระราชสมภพในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1797 จากตูโปอูโตอากับโฮอาโมฟาเลโอโน[1]

รัชสมัย

[แก้]
พระบรมฉายาลักษณ์ สมเด็จพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ในปี 1884

การพิชิต

[แก้]

สงครามกลางเมืองหลายครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ทำให้ตองงาแตกแยก ตูโปอูได้รับมรดกที่ดินที่มีข้อพิพาทในฮาอาไปใน ค.ศ. 1820[2]

ตูโปอูทรงเข้าควบคุมวาวาอูใน ค.ศ. 1833 และถือว่ามีอำนาจควบคุมในนามเหนือโตงาตาปูหลังได้รับบรรดาศักดิ์ ตูอีคาโนกูโปลู ใน ค.ศ. 1845[2]

โงโง หัวหน้าตระกูลนีอูอาโตปูตาปู เข้ารีตเป็นคริสต์และนำกลุ่มคนไปที่อูเวอาใน ค.ศ. 1835 โงโงกับกลุ่มคนของเขาถูกลอบสังหาร พระมหากษัตริย์อูเวอาเสนอที่จะส่งเครื่องบรรณาการและขออภัยโทษจากตูโปอู[3]

เลาฟีลีโตงาเป็นคู่แข่งของตูโปอู ตำแหน่ง ตูอีโตงา ที่เลาฟีลีโตงาถือครองใน ค.ศ. 1827 ตูโปอูได้รับมาหลังเลาฟีลีโตงาสวรรคตใน ค.ศ. 1865[4]

พระองค์ยังทรงเลิกทาสและประกาศตั้งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรตองงาที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน เมื่อพระองค์สวรรคตใน พ.ศ. 2436 สิริพระชนมพรรษได้ 96 พรรษา พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 ก็ขึ้นครองราชย์สืบต่อราชวงศ์ตูโปอู

ฟีจี

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Royal/Nobility.
  2. 1 2 Campbell 1990, p. 159.
  3. Campbell 1990, pp. 159–160.
  4. Campbell 1982, p. 183.

ข้อมูล

[แก้]

วารสาร

  • Campbell, I. (1990). "The Alleged Imperialism of George Tupou I". The Journal of Pacific History. Taylor & Francis. 25 (2): 159–175. doi:10.2307/25169036. JSTOR 25169036.
  • Campbell, I. (1982). "The Tu'i Ha'atakalaua and the Ancient Constitution of Tonga". The Journal of Pacific History. Taylor & Francis. 17 (4): 178–194. doi:10.2307/25168502. JSTOR 25168502.
  • Daly, Martin (2008). "'Another Agency in This Great Work': The Beginnings of Missionary Printing in Tonga". The Journal of Pacific History. Taylor & Francis. 43 (3): 367–374. doi:10.2307/40346663. JSTOR 40346663.
  • Trompf, Garry (2015). "New Religious Movements in Oceania". Nova Religio. University of Pennsylvania Press. 18 (4): 5–15. doi:10.1525/nr.2015.18.4.5. JSTOR nr.2015.18.4.5.

เว็บ

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  • Lātūkefu, S. (1975). King George Tupou I of Tonga. Nukuʻalofa: Tonga Traditions Committee, 37pp. Reprinted from a chapter in J. W. Davidson & Deryck Scarr (eds). (1970). Pacific Islands Portraits. Canberra, Australian National University Press. ISBN 978-0-7081-0166-7.
  • 'I.F. Helu; Critical essays: Cultural perspectives from the South seas; 1999
ก่อนหน้า พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ถัดไป
สถาปนาจากราชวงศ์ตูอีโตงาและราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลู
พระมหากษัตริย์ตองงา
(พ.ศ. 2388 – 2436)
พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2