พระราชวังพระสันตะปาปา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระวังสับสนกับ พระราชวังลาเตรัน
  • พระราชวังพระสันตะปาปา
  • Palazzo Apostolico  (อิตาลี)
Apostolic Palace 2014.jpg
ชื่ออื่น
  • พระราชวังซิกตุสที่ 5
  • พระราชวังวาติกัน
  • พระราชวังอัครสมณทูต
ข้อมูลทั่วไป
ประเภทที่อยู่อาศัยอย่างเป็นทางการ
ประเทศ  นครรัฐวาติกัน
พิกัด41°54′13″N 012°27′23″E / 41.90361°N 12.45639°E / 41.90361; 12.45639พิกัดภูมิศาสตร์: 41°54′13″N 012°27′23″E / 41.90361°N 12.45639°E / 41.90361; 12.45639
เริ่มสร้าง30 เมษายน ค.ศ. 1589[1]

พระราชวังพระสันตะปาปา (อังกฤษ: Papal Palace; ละติน: Palatium Apostolicum; อิตาลี: Palazzo Apostolico) เป็นที่ประทับของพระสันตะปาปา ประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก ที่ตั้งอยู่ภายในนครรัฐวาติกัน อาคารที่นี้ยังมีอีกชื่อว่า พระราชวังอัครสมณทูต (Apostolic Palace) และ พระราชวังวาติกัน (Palace of the Vatican, Vatican Palace) โดยทางวาติกันเรียกอาคารนี้ว่า พระราชวังซิกตุสที่ 5 เพื่อเป็นเกียรติแด่สมเด็จพระสันตะปาปาซิกตุสที่ 5 ผู้สร้างพระราชวังส่วนใหญ่ที่เห็นในปัจจุบัน[2]

ตัววังเป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่ประกอบด้วยห้องชุดของพระสันตะปาปา (Papal Apartments), สำนักงานของผู้บริหารนิกายโรมันคาทอลิก, ชาเปล, พิพิธภัณฑ์วาติกัน และหอสมุดวาติกัน ห้องต่างๆ มีด้วยกันทั้งหมดกว่า 1,000 ห้องโดยมีห้องที่สำคัญที่สุดคือห้องราฟาเอล และชาเปลซิสตินซึ่งมีเพดานจิตรกรรมฝาผนังที่มีชื่อที่เขียนโดยไมเคิล แอนเจโล

ที่พำนักอื่นของพระสันตะปาปาอยู่ที่วังแลเตอรันและที่ปราสาทกานโดลโฟ (Castel Gandolfo) นอกกรุงโรม วังวาติกันมามีความสำคัญกว่าวังแลเตอรันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มาแพ้แก่วังควิรินัล (Quirinal Palace) อยู่ระยะหนึ่ง

ก่อน ค.ศ. 1871 วังควิรินัลเป็นที่ประทับทางการของพระสันตะปาปา หลังนครรัฐของพระสันตะปาปาถูกโค่นใน ค.ศ. 1870 พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีก็ยึดวังใน ค.ศ. 1871 และทำเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์แทนที่ หลังยุบเลิกการปกครองโดยพระพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1946 วังควิรินัลก็กลายมาเป็นที่พำนักของประธานาธิบดีสาธารณรัฐอิตาลี

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. The lives of the modern painters, sculptors and architects – Giovanni Pietro Bellori
  2. Vatican Press Office guide – buildings of the Vatican Archived พฤษภาคม 29, 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

บรรณานุกรม[แก้]

  • Levillain, Philippe (2002), Dictionnaire historique de la papauté, The Papacy: An Encyclopedia, vol. II (Illustrated ed.), Routledge, ISBN 0-415-92230-5, สืบค้นเมื่อ 20 December 2009
  • Morton, H.V. (2002), A Traveller in Rome (Reprint ed.), Da Capo Press, ISBN 0-306-81131-6, สืบค้นเมื่อ 20 December 2009
  • The Vatican: spirit and art of Christian Rome. New York: The Metropolitan Museum of Art. 1982. ISBN 0870993488.