การอยู่เป็นโสด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก พรหมจรรย์)
"พรหมจรรย์" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับแนวคิดทางศาสนาของอินเดีย ดูที่ พรหมจรรย์ (แนวคิดทางศาสนา)

การอยู่เป็นโสด หรือ เซลิเบซี (จากภาษาละติน, cælibatus) เป็นสถานะของความสมัครใจที่จะไม่แต่งงานหรือสมรส ละเว้นการร่วมเพศ หรือทั้งสองอย่าง มักจะมาจากเหตุผลทางศาสนา[1][2][3][4] บ่อยครั้งที่ได้มีความเกี่ยวข้องกับบทบาทของเจ้าหน้าทีทางศาสนาหรือผู้อุทิศตน ในแง่ที่คับแคบ, คำว่า เซลิเบซี จะใช้ได้เฉพาะกับผู้ที่ยังไม่ได้แต่งงานเป็นผลมาจากคำปฏิญาณอันศักดิ์สิทธิ์ การอุทิศตนในการเสียสละ และความเชื่อมั่นทางศาสนา[5][6] ในความหมายที่กว้างขวางเป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไปอาจหมายถึงการงดเว้นจากกิจกรรมทางเพศเท่านั้น[7][8]

เซลิเบซีได้มีอยู่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งตามประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา ในแทบทุก ๆ ศาสนาหลักของโลก และมุมมองที่หลากหลาย เช่นเดียวกับชาวโรมันได้มองว่าเป็นความผิดปกติและกฏหมายได้มีการลงโทษด้วยการปรับเป็นเงิน โดยมีข้อยกเว้นเพียงประการเดียวที่อนุญาตให้แก่กลุ่มนักบวชหญิงที่ชื่อว่า เวสทัล เวอร์จิ้นส์ ทัศนคติของศาสนาอิสลามที่มีต่อการอยู่เป็นโสดนั้นมีความซับซ้อนเช่นเดียวกัน ฮะดีษบางคำได้กล่าวว่า มูฮัมหมัดได้ประณามติเตียน แต่บางคำสั่งของนิกายศูฟีได้ถูกนำมาใช้

วัฒนธรรมคลาสสิคของชาวฮินดูได้สนับสนุนในการบำเพ็ญตบะและการถือพรหมจรรย์ในช่วงบั้นปลายของชีวิต ภายหลังจากที่ได้พบกับภาระผูกพันทางสังคมของเขา ศาสนาเชน, ในทางตรงกันข้าม คำสั่งสอนในการถือพรหมจรรย์ที่สมบูรณ์ แม้สำหรับนักพรตหนุ่มแล้วและได้ถือว่า การถือพรหมจรรย์เป็นพฤติกรรมที่สำคัญในการบรรลุโมกษะ ศาสนาพุทธได้รับอิทธิพลจากศาสนาเชน อย่างไรก็ตาม, ด้วยความแตกต่างทางวัฒนธรรมที่สำคัญในด้านต่าง ๆ ที่ศาสนาพุทธได้เผยแพร่กระจายออกไปซึ่งส่งผลต่อทัศนคติของคนในท้องถิ่นต่อการถือพรหมจรรย์ มันไม่ได้รับการตอบรับที่ดีในประเทศจีน จากตัวอย่างเช่น ขบวนการทางศาสนาอื่น ๆ เช่น ลัทธิเต๋าได้ออกมาคัดค้าน สถานการณ์ที่ค่อนข้างคล้ายกันที่เกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น ที่ประเพณีชินโตยังคงต่อต้านการถือพรหมจรรย์ ในประเพณีทางศาสนาพื้นเมืองของชาวแอฟริกันและชาวอเมริกาอินเดียส่วนใหญ่ การถือพหจรรย์ได้ถูกมองในแง่ลบเช่นกัน ถึงแม้ว่าจะมีข้อยกเว้น เช่น การถือครองโสดเป็นระยะ ๆ ซึ่งฝึกฝนโดยนักรบชาวเมโสอเมริกัน[9]

อ้างอิง[แก้]

  1. O'Brien, Jodi (2009). Encyclopedia of Gender and Society, Volume 1. SAGE. pp. 118–119. ISBN 1412909163. สืบค้นเมื่อ January 11, 2014.
  2. "Celibate". Oxford University Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-02-01. สืบค้นเมื่อ January 11, 2014.
  3. "Celibacy". The American Heritage Dictionary of the English Language. สืบค้นเมื่อ January 11, 2014.
  4. "Celibacy". Reference.com. สืบค้นเมื่อ January 11, 2014.
  5. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ O'Brien2
  6. Bryan Garner (28 July 2009). Garner's Modern American Usage. Oxford University Press. p. 145. ISBN 978-0-19-988877-1.
  7. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ O'Brien3
  8. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Garner20092
  9. Carl Olson (2007). Celibacy and Religious Traditions. Oxford University Press. pp. 10–19. ISBN 978-0-19-804181-8.