พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
Коммунистическая Партия Российской Федерации
First Secretary Gennady Zyuganov
Deputy Secretary Ivan Melnikov
คำขวัญพรรค "รัสเซีย! แรงงาน! อำนาจประชาชน! สังคมนิยม!"
"ชนกรรมาชีพทั่วโลกจงสามัคคีกัน!"
ก่อตั้ง 14 กุมภาพันธ์ 1993; 25 ปีก่อน (1993-02-14)
ก่อนหน้า พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ที่ทำการพรรค Moscow, Russia
หนังสือพิมพ์ Pravda, more than 30 regional editions
ฝ่ายเยาวชน Leninist Young Communist League
จำนวนสมาชิก  (ปี 2015) 570,000[1]
อุดมการณ์ Communism[2]
Marxism–Leninism
Stalinism[3]
Left-wing nationalism[2]
จุดยืน Far-left (self-proclaimed)
กลุ่มระดับสากล International Meeting of Communist and Workers' Parties
International Communist Seminar
Continental affiliation Union of Communist Parties – Communist Party of the Soviet Union
Seats in the State Duma
92 / 450
Governors
2 / 85
Seats in the Regional Parliaments
460 / 3,980
เว็บไซต์
cprf.ru
การเมืองรัสเซีย
รายชื่อพรรคการเมือง
การเลือกตั้ง

พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Коммунистическая партия Российской Федерации; КПРФ; Kommunisticheskaya partiya Rossiyskoy Federatsii; KPRF) เป็นพรรคการเมืองรัสเซีย เป็นพรรคการเมืองใหญ่ที่สุดอันดับสองในสหพันธรัฐรัสเซีย องค์การเยาวชนของพรร คือ เลนินิสต์คอมโซมอลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย พรรคฯ ถือว่าตนสืบทอดพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต

อุดมการณ์[แก้]

อุดมการณ์อย่างเป็นทางการของพรรค คือ คอมมิวนิสต์ มาร์กซ-เลนินและความรักชาติ พรรคเน้นยำคุณลักษณะรัสเซียอันเป็นเอกลักษณ์ และได้ปลุกความรักชาติและชาตินิยมรัสเซียอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือไปจากมาร์กซ์-เลนินอย่างเป็นทางการของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต[4] ที่แตกต่างจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตหลัง พ.ศ. 2499 เป็นต้นมา คือ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซียสรรเสริญการปกครองของโจเซฟ สตาลิน[5] ในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของโจเซฟ สตาลินเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ซยูกานอฟเรียกร้องให้สังคมรัสเซีย "ใช้ลัทธิสตาลินอีกครั้ง" ในจดหมายเปิดผนึกถึงประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ[6] ตามคำปราศรัยของโฆษกพรรคใน พ.ศ. 2554 พรรคได้แยกตนออกจากความเป็นเสรีนิยมซึ่งเกี่ยวข้องกับการประท้วงในรัสเซีย พ.ศ. 2554 อย่างแข็งขัน[7]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://minjust.ru/node/2266
  2. 2.0 2.1 Bozóki, A & Ishiyama, J (2002) The Communist Successor Parties of Central and Eastern Europe, p241
  3. Wolfram Nordsieck. "Parties and Elections in Europe". parties-and-elections.eu.
  4. NUPI  — Centre for Russian Studies
  5. "Thousands pay respects to Stalin". BBC News. 2003-03-06. สืบค้นเมื่อ 2008-06-06.
  6. "Communists lay carnations for Stalin". AFP. 2010-12-22. สืบค้นเมื่อ 2010-12-21.
  7. David M. Herszenhorn (December 20, 2011). "Where Communists See an Opening, Many Russians See a Closed Door". The New York Times. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011. He, [Gennadi A. Zyuganov], has joined in popular protests against Mr. Putin’s government, while seeking to block the rise of the liberal reformers leading those rallies by denouncing them as a subversive threat to Russia’s future.