ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต
ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (อังกฤษ: Internet service provider: ISP) คือ องค์กรที่ให้บริการหลากหลายเกี่ยวกับการเข้าถึง การใช้งาน การจัดการ หรือการมีส่วนร่วมในอินเทอร์เน็ต[1] ISP สามารถจัดตั้งขึ้นได้ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น เชิงพาณิชย์ ชุมชน องค์กรไม่แสวงผลกำไร หรืออื่น ๆ ที่เป็นส่วนตัวของเจ้าของ
บริการอินเทอร์เน็ตที่ ISP มักให้บริการ ได้แก่ การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต การขนส่งอินเทอร์เน็ต การจดทะเบียนชื่อโดเมน การโฮสเว็บ และบริการวางเซิร์ฟเวอร์ ณ ส่วนกลาง โดยผู้ให้บริการจะเชื่อมโยงลูกค้าเข้ากับเทคโนโลยีรับส่งข้อมูลที่เหมาะสมในการส่งผ่านอุปกรณ์โพรโทคอลอินเทอร์เน็ต อย่างเช่น ไดอัล ดีเอสแอล เคเบิลโมเด็ม ไร้สาย หรือการเชื่อมต่อระบบไฮสปีด
ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตอาจให้บริการ เปิดบัญชีชื่อผู้ใช้ในอีเมล ติดต่อสื่อสารกับผู้อื่นโดยรับ-ส่ง ผ่านเซิร์ฟเวอร์ของผู้ให้บริการ ในบางครั้งผู้ให้บริการทางอินเทอร์เน็ตอาจให้บริการเก็บไฟล์ข้อมูลระยะไกล รวมถึงเรื่องเฉพาะทางอื่น เป็นต้น
ประวัติ
[แก้]อินเทอร์เน็ต (เดิมคือ ARPAnet) ได้รับการพัฒนาเป็นเครือข่ายระหว่างห้องปฏิบัติการวิจัยของรัฐบาลและแผนกของมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วม บริษัทและองค์กรอื่น ๆ เข้าร่วมโดยการเชื่อมต่อโดยตรงกับโครงข่ายหลัก หรือโดยการจัดเตรียมผ่านบริษัทที่เชื่อมต่ออื่น ๆ บางครั้งใช้เครื่องมือไดอัล เช่น UUCP ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 มีการวางแผนกระบวนการเพื่อใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์สำหรับสาธารณชน ข้อจำกัดบางอย่างถูกลบออกในปี 1991[2] ไม่นานหลังจากการเปิดตัวเวิลด์ไวด์เว็บ[3]
ในช่วงทศวรรษ 1980 ผู้ให้บริการออนไลน์ เช่น CompuServe, Prodigy และ America Online (AOL) เริ่มเสนอความสามารถจำกัดในการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต เช่น การแลกเปลี่ยนอีเมล แต่การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตแบบเต็มรูปแบบยังไม่พร้อมใช้งานสำหรับประชาชนทั่วไป
ในปี 1989 ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตรายแรก บริษัทที่เสนอการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตโดยตรงสำหรับสาธารณชนในราคารายเดือน ก่อตั้งขึ้นในออสเตรเลีย[4] และสหรัฐอเมริกา ในบรูคลิน รัฐแมสซาชูเซตส์ The World กลายเป็น ISP เชิงพาณิชย์รายแรกในสหรัฐอเมริกา ลูกค้ารายแรกได้รับบริการในเดือนพฤศจิกายน 1989[5] บริษัทเหล่านี้โดยทั่วไปเสนอบริการเชื่อมต่อแบบ dial-up โดยใช้เครือข่ายโทรศัพท์สาธารณะเพื่อให้บริการเชื่อมต่อระยะสุดท้ายแก่ลูกค้า อุปสรรคในการเข้าสู่ตลาดสำหรับ ISP แบบ dial-up ต่ำ และมีผู้ให้บริการเกิดขึ้นมากมาย
อย่างไรก็ตาม บริษัทเคเบิลทีวีและผู้ให้บริการโทรศัพท์มีการเชื่อมต่อแบบมีสายกับลูกค้าอยู่แล้ว และสามารถเสนอบริการอินเทอร์เน็ตในความเร็วที่สูงกว่าแบบ dial-up โดยใช้เทคโนโลยี broadband เช่น เคเบิลโมเด็ม และสายสมาชิกดิจิทัล (DSL) ผลก็คือ บริษัทเหล่านี้มักกลายเป็น ISP ที่โดดเด่นในพื้นที่ให้บริการของตน และสิ่งที่เคยเป็นตลาด ISP ที่แข่งขันสูง กลายเป็นการผูกขาดหรือคู่ผูกขาดอย่างมีประสิทธิภาพในประเทศที่มีตลาดโทรคมนาคมเชิงพาณิชย์ เช่น สหรัฐอเมริกา
ในปี 1995 NSFNET ถูกยกเลิก ซึ่งเป็นการลบข้อจำกัดสุดท้ายเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ตในการรับส่งข้อมูลเชิงพาณิชย์ และจุดเชื่อมต่อเครือข่ายถูกสร้างขึ้นเพื่อให้สามารถจัดทำข้อตกลงการแบ่งปันระหว่าง ISP เชิงพาณิชย์
การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง
[แก้]เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2014 มีรายงานว่า คณะกรรมการกำกับการสื่อสารโทรคมนาคมแห่งสหรัฐอเมริกา (FCC) กำลังพิจารณาข้อบังคับใหม่ที่อนุญาตให้ ISP เสนอเส้นทางที่เร็วขึ้นสำหรับผู้ให้บริการเนื้อหาในการส่งเนื้อหา ซึ่งเป็นการย้อนกลับจากตำแหน่งการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางก่อนหน้านี้[6][7][8] แนวทางการแก้ไขปัญหาที่เป็นไปได้สำหรับความกังวลเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางอาจเป็นบรอดแบนด์ของเทศบาล ตามที่ศาสตราจารย์ซูซาน ครอว์ฟอร์ด ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายและเทคโนโลยีจาก คณะกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด[9] เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2014 FCC ตัดสินใจพิจารณาตัวเลือกสองข้อเกี่ยวกับบริการอินเทอร์เน็ต: ประการแรก อนุญาตให้ใช้เลนบรอดแบนด์แบบเร็วและช้า ซึ่งเป็นการประนีประนอมกับการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง และประการที่สอง จัดประเภทบรอดแบนด์ใหม่เป็นบริการโทรคมนาคม ซึ่งจะรักษาการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง[10][11] เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2014 ประธานาธิบดีบารัค โอบามา แนะนำให้ FCC จัดประเภทบริการอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ใหม่เป็นบริการโทรคมนาคมเพื่อรักษาการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง[12][13][14] เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2015 พรรครีพับลิกันเสนอร่างกฎหมายในรูปแบบของร่างกฎหมายการอภิปรายของสภาคองเกรสสหรัฐฯ H.R. ซึ่งยอมรับการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง แต่ห้าม FCC บรรลุเป้าหมายหรือออกกฎระเบียบเพิ่มเติมใด ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต[15][16] เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2015 AP News รายงานว่า FCC จะนำเสนอแนวคิดการใช้ ("พร้อมข้อแม้บางประการ") มาตรา II (ผู้ให้บริการทั่วไป) ของพระราชบัญญัติการสื่อสาร ค.ศ. 1934 กับอินเทอร์เน็ตในการลงคะแนนเสียงที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015[17][18][19][20][21] การนำแนวคิดนี้มาใช้จะจัดประเภทบริการอินเทอร์เน็ตใหม่จากหนึ่งในข้อมูลไปเป็นหนึ่งในโทรคมนาคม[22] และตามที่ Tom Wheeler ประธาน FCC กล่าวว่า จะรับรองการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง[23][24] คาดว่า FCC จะบังคับใช้การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางในการลงคะแนนเสียง ตามรายงานของ The New York Times[25][26]
เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015 FCC ตัดสินใจสนับสนุนการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางโดยการนำมาตรา II (ผู้ให้บริการทั่วไป) ของพระราชบัญญัติการสื่อสาร ค.ศ. 1934 และมาตรา 706 ในพระราชบัญญัติโทรคมนาคม ค.ศ. 1966 มาใช้กับอินเทอร์เน็ต[27][28][29] ประธาน FCC Tom Wheeler แสดงความคิดเห็นว่า "นี่ไม่ใช่แผนการควบคุมอินเทอร์เน็ตมากกว่าที่แก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติที่หนึ่งจะเป็นแผนการควบคุมเสรีภาพในการพูด พวกเขาทั้งคู่ยืนหยัดเพื่อแนวคิดเดียวกัน"[30] เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2015 FCC เปิดเผยรายละเอียดเฉพาะของกฎการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง[31][32][33] เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2015 FCC เผยแพร่กฎสุดท้ายเกี่ยวกับกฎระเบียบ "การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง" ใหม่ กฎเหล่านี้มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2015[34]
เมื่อเข้ารับตำแหน่งประธาน FCC ในเดือนเมษายน 2017 Ajit Pai เสนอให้ยุติการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง รอการลงคะแนนจากคณะกรรมการ[35][36] เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2017 Pai ประกาศว่าจะมีการลงคะแนนโดยสมาชิก FCC ในวันที่ 14 ธันวาคม 2017 เกี่ยวกับการเพิกถอนนโยบายดังกล่าว[37] เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2018 การเพิกถอนกฎการใช้อินเทอร์เน็ตที่เป็นกลางของ FCC มีผลบังคับใช้[38][39]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "ISP (Internet Service Provider)". สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. สืบค้นเมื่อ 2024-07-27.
{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ Outreach: The Internet เก็บถาวร 2014-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, U.S. National Science Foundation, "In March 1991, the NSFNET acceptable use policy was altered to allow commercial traffic."
- ↑ "Web history timeline". 2014-03-11. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-29. สืบค้นเมื่อ 21 กันยายน 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Clarke, Roger. "Origins and Nature of the Internet in Australia". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 21 มกราคม 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Robert H'obbes' Zakon. "Hobbes' Internet Timeline v10.1". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 พฤษภาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) Also published as Robert H. Zakon - ↑ Wyatt, Edward (23 เมษายน 2014). "F.C.C., in 'Net Neutrality' Turnaround, Plans to Allow Fast Lane". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Staff (24 เมษายน 2014). "Creating a Two-Speed Internet". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Carr, David (11 พฤษภาคม 2014). "Warnings Along F.C.C.'s Fast Lane". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Crawford, Susan (28 เมษายน 2014). "The Wire Next Time". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Staff (15 พฤษภาคม 2014). "Searching for Fairness on the Internet". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Wyatt, Edward (15 พฤษภาคม 2014). "F.C.C. Backs Opening Net Rules for Debate". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Wyatt, Edward (10 พฤศจิกายน 2014). "Obama Asks F.C.C. to Adopt Tough Net Neutrality Rules". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ NYT Editorial Board (14 พฤศจิกายน 2014). "Why the F.C.C. Should Heed President Obama on Internet Regulation". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sepulveda, Ambassador Daniel A. (21 มกราคม 2015). "The World Is Watching Our Net Neutrality Debate, So Let's Get It Right". Wired. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Weisman, Jonathan (19 มกราคม 2015). "Shifting Politics of Net Neutrality Debate Ahead of F.C.C.Vote". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Staff (16 มกราคม 2015). "H. R. _ 114th Congress, 1st Session [Discussion Draft] - To amend the Communications Act of 1934 to ensure Internet openness..." (PDF). U.S. Congress. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 กรกฎาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lohr, Steve (2 กุมภาพันธ์ 2015). "In Net Neutrality Push, F.C.C. Is Expected to Propose Regulating Internet Service as a Utility". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lohr, Steve (2 กุมภาพันธ์ 2015). "F.C.C. Chief Wants to Override State Laws Curbing Community Net Services". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Flaherty, Anne (31 มกราคม 2015). "Just whose Internet is it? New federal rules may answer that". AP News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Fung, Brian (2 มกราคม 2015). "Get ready: The FCC says it will vote on net neutrality in February". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Staff (2 มกราคม 2015). "FCC to vote next month on net neutrality rules". AP News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lohr, Steve (2015-02-04). "F.C.C. Plans Strong Hand to Regulate the Internet". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2024-07-27.
{{cite news}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ Wheeler, Tom (4 กุมภาพันธ์ 2015). "FCC Chairman Tom Wheeler: This Is How We Will Ensure Net Neutrality". Wired. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ The Editorial Board (6 กุมภาพันธ์ 2015). "Courage and Good Sense at the F.C.C. - Net Neutrality's Wise New Rules". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Weisman, Jonathan (24 กุมภาพันธ์ 2015). "As Republicans Concede, F.C.C. Is Expected to Enforce Net Neutrality". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lohr, Steve (25 กุมภาพันธ์ 2015). "The Push for Net Neutrality Arose From Lack of Choice". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Staff (26 กุมภาพันธ์ 2015). "FCC Adopts Strong, Sustainable Rules To Protect The Open Internet" (PDF). Federal Communications Commission. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ruiz, Rebecca R.; Lohr, Steve (26 กุมภาพันธ์ 2015). "In Net Neutrality Victory, F.C.C. Classifies Broadband Internet Service as a Public Utility". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2020. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Flaherty, Anne (25 กุมภาพันธ์ 2015). "FACT CHECK: Talking heads skew 'net neutrality' debate". AP News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Liebelson, Dana (26 กุมภาพันธ์ 2015). "Net Neutrality Prevails In Historic FCC Vote". The Huffington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Ruiz, Rebecca R. (12 มีนาคม 2015). "F.C.C. Sets Net Neutrality Rules". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Sommer, Jeff (12 มีนาคม 2015). "What the Net Neutrality Rules Say". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ FCC Staff (12 มีนาคม 2015). "Federal Communications Commission - FCC 15-24 - In the Matter of Protecting and Promoting the Open Internet - GN Docket No. 14-28 - Report and Order on Remand, Declaratory Ruling, and Order" (PDF). Federal Communications Commission. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 12 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Open Internet". Federal Communications Commission. 2017-06-12. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-06-15. สืบค้นเมื่อ 2017-11-29.
- ↑ The Editorial Board (29 เมษายน 2017). "F.C.C. Invokes Internet Freedom While Trying to Kill It". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 เมษายน 2017. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Reardon, Marguerite (2 พฤษภาคม 2017). "Net neutrality redux: The battle for an open net continues – The Republican-led FCC is starting to roll back net neutrality rules. Here's what you need to know". CNET. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 พฤษภาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 2 พฤษภาคม 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Fung, Brian (21 พฤศจิกายน 2017). "FCC plan would give Internet providers power to choose the sites customers see and use". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2017.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Collins, Keith (11 มิถุนายน 2018). "The Net Neutrality Repeal Is Official". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Koning, Kendall J.; Yankelevich, Aleksandr (2018-10-01). "From internet "Openness" to "Freedom": How far has the net neutrality pendulum swung?". Utilities Policy (ภาษาอังกฤษ). 54: 37–45. doi:10.1016/j.jup.2018.07.004. S2CID 158428437. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-09-01. สืบค้นเมื่อ 2022-09-08.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- Telecommunications Ownership and Control (TOSCO) dataset on the ownership of internet service providers.
