ผู้ใช้:Kaoavi/ห้องทำงาน1

Kaoavi/ห้องทำงาน1
	ShakeMap จากข้อมูลของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (USGS)
เวลาสากลเชิงพิกัด	2026-04-20 07:53:00
รหัสเหตุการณ์ ISC	645637641
USGS-ANSS	ComCat
วันที่ท้องถิ่น	20 เมษายน ค.ศ. 2026
เวลาท้องถิ่น	16:53:00 JST (UTC+9)
ระยะเวลา	12 วินาที
ขนาด	MJMA 7.5; Mw 7.4–7.5
ความลึก	35 km (22 mi) (USGS)
ศูนย์กลาง	39°57′11″N 143°02′46″E / 39.953°N 143.046°E
รอยเลื่อน	ร่องลึกญี่ปุ่น
ประเภท	รอยเลื่อนย้อน
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ	ภูมิภาคโทโฮกุและฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
ความเสียหายทั้งหมด	โครงสร้างได้รับความเสียหาย 40 แห่ง
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้	ชินโดะ 5+
ค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดิน	0.404 g
ความเร็วสูงสุด	15.01 cm/s (5.91 in/s)
สึนามิ	80 ซm (31 in)
แผ่นดินไหวนำ	162 ครั้ง ขนาด ≥Mw 4.0; ขนาด Mw 6.8 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 (ใหญ่ที่สุด)
แผ่นดินไหวตาม	17 ครั้ง ขนาด ≥Mw 4.0; ขนาด Mw 5.6 เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2026 (ใหญ่ที่สุด)
ผู้ประสบภัย	บาดเจ็บ 10 ราย

เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2026 เวลา 16:53 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (07:53 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) เกิดแผ่นดินไหวขนาด M_JMA  7.5 (M_w  7.4–7.5) นอกชายฝั่งซันริกุของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น บริเวณร่องลึกญี่ปุ่น^[1]

ลักษณะธรณีแปรสัณฐาน

ภาคเหนือของเกาะฮนชูและฮกไกโดตั้งอยู่เหนือขอบแผ่นธรณีที่บรรจบกันซึ่งแผ่นแปซิฟิก มุดตัวลงใต้แผ่นโอค็อตสค์ อัตราการเคลื่อนที่บรรจบกันของขอบเขตนี้อยู่ระหว่าง 7.9–9.2 เซนติเมตรต่อปี^[2] แนวรอยต่อแผ่นธรณีในบริเวณจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีความลาดชันเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันจากประมาณ 5 องศาเป็นประมาณ 15 องศา ที่ระยะ 80 กิโลเมตรเข้าไปในแผ่นดินจากร่องลึกญี่ปุ่น^[3]

แนวรอยต่อแผ่นธรณีในบริเวณนี้เคยเป็นจุดเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่แผ่นดินไหวซันริกุ โจงัง ค.ศ. 869 ไปจนถึงเหตุการณ์รุนแรงอย่างแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011 เหตุการณ์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการแตกตัวของแนวรอยต่อแผ่นธรณี แต่บางครั้ง เช่น แผ่นดินไหวซันริกุ ค.ศ. 1933^[4] เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปทรงของแผ่นธรณีที่มุดตัวลงไป

จากการศึกษาแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ในอดีต พบว่านอกชายฝั่งซันริกุมีแนวโน้มการเชื่อมต่อกันของแผ่นธรณีที่อ่อนแอ^[5] และจากการกระจายตัวของแผ่นดินไหวในอดีต คาดว่าความกว้างของรอยต่อแผ่นธรณีที่ละติจูด 40 องศาเหนือนั้นน่าจะอยู่ที่ประมาณ 150 กิโลเมตร^[6]

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2025 แผ่นดินไหวขนาด M_w 7.6 ในจังหวัดอาโอโมริเกิดขึ้นห่างจากเหตุการณ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2026 ไปทางทิศเหนือ-ตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 140 กิโลเมตร

↑ 青森で震度５強、津波観測「後発地震注意」２回目、気象庁 [Earthquake intensity 5 in Aomori, tsunami observation "Beware of late earthquakes" for the second time, Japan Meteorological Agency]. Chunichi Shimbun (ภาษาญี่ปุ่น). 20 April 2026. สืบค้นเมื่อ 20 April 2026.
↑ Nishimura, T.; Miura S.; Tachibana K.; Hashimoto K.; Sato T.; Hori S.; Murakami E.; Kono T.; Nida K.; Mishina M.; Hirasawa T. & Miyazaki S. (2000). "Distribution of seismic coupling on the subducting plate boundary in northeastern Japan inferred from GPS observations". Tectonophysics. 323 (3–4): 217–238. Bibcode:2000Tectp.323..217N. doi:10.1016/S0040-1951(00)00108-6.
↑ Ito, A.; Fujie G.; Tsuru T.; Kodaira S.; Nakanishi A. & Kaneda Y. (2004). "Fault plane geometry in the source region of the 1994 Sanriku-oki earthquake". Earth and Planetary Science Letters. 223 (1–2): 163–175. Bibcode:2004E&PSL.223..163I. doi:10.1016/j.epsl.2004.04.007.
↑ Kanamori, H. (1971). "Seismological evidence for a lithospheric normal faulting – the Sanriku earthquake of 1933" (PDF). Physics of the Earth and Planetary Interiors. 4 (4): 289–300. Bibcode:1971PEPI....4..289K. doi:10.1016/0031-9201(71)90013-6. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-03-19. สืบค้นเมื่อ 13 July 2011.
↑ Takahashi, N.; Kodaira S.; Tsuru T.; Park J-O.; Kaneda Y.; Suyehiro K.; Kinoshita H.; Abe S.; Nishino M. & Hino R. (2004). "Seismic structure and seismogenesis off Sanriku region, northeastern Japan". Geophysical Journal International. 159 (1): 129–145. Bibcode:2004GeoJI.159..129T. doi:10.1111/j.1365-246X.2004.02350.x.
↑ Kawasaki, I.; Asai Y. & Tamura Y. (2001). "Space–time distribution of interplate moment release including slow earthquakes and the seismo-geodetic coupling in the Sanriku-oki region along the Japan trench" (PDF). Tectonophysics. 330 (3–4): 276–283. Bibcode:2001Tectp.330..267K. doi:10.1016/S0040-1951(00)00245-6. สืบค้นเมื่อ 13 July 2011.

[1] 青森で震度５強、津波観測「後発地震注意」２回目、気象庁 [Earthquake intensity 5 in Aomori, tsunami observation "Beware of late earthquakes" for the second time, Japan Meteorological Agency]. Chunichi Shimbun (ภาษาญี่ปุ่น). 20 April 2026. สืบค้นเมื่อ 20 April 2026.

[Nishimura_2000-2] Nishimura, T.; Miura S.; Tachibana K.; Hashimoto K.; Sato T.; Hori S.; Murakami E.; Kono T.; Nida K.; Mishina M.; Hirasawa T. & Miyazaki S. (2000). "Distribution of seismic coupling on the subducting plate boundary in northeastern Japan inferred from GPS observations". Tectonophysics. 323 (3–4): 217–238. Bibcode:2000Tectp.323..217N. doi:10.1016/S0040-1951(00)00108-6.

[Ito-3] Ito, A.; Fujie G.; Tsuru T.; Kodaira S.; Nakanishi A. & Kaneda Y. (2004). "Fault plane geometry in the source region of the 1994 Sanriku-oki earthquake". Earth and Planetary Science Letters. 223 (1–2): 163–175. Bibcode:2004E&PSL.223..163I. doi:10.1016/j.epsl.2004.04.007.

[Kanamori-4] Kanamori, H. (1971). "Seismological evidence for a lithospheric normal faulting – the Sanriku earthquake of 1933" (PDF). Physics of the Earth and Planetary Interiors. 4 (4): 289–300. Bibcode:1971PEPI....4..289K. doi:10.1016/0031-9201(71)90013-6. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-03-19. สืบค้นเมื่อ 13 July 2011.

[Takahashi-5] Takahashi, N.; Kodaira S.; Tsuru T.; Park J-O.; Kaneda Y.; Suyehiro K.; Kinoshita H.; Abe S.; Nishino M. & Hino R. (2004). "Seismic structure and seismogenesis off Sanriku region, northeastern Japan". Geophysical Journal International. 159 (1): 129–145. Bibcode:2004GeoJI.159..129T. doi:10.1111/j.1365-246X.2004.02350.x.

[Kawasaki_2001-6] Kawasaki, I.; Asai Y. & Tamura Y. (2001). "Space–time distribution of interplate moment release including slow earthquakes and the seismo-geodetic coupling in the Sanriku-oki region along the Japan trench" (PDF). Tectonophysics. 330 (3–4): 276–283. Bibcode:2001Tectp.330..267K. doi:10.1016/S0040-1951(00)00245-6. สืบค้นเมื่อ 13 July 2011.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]