ข้ามไปเนื้อหา

ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ผู้ว่าการรัฐ
แห่งเครือรัฐแมสซาชูเซตส์
ตราประจำตำแหน่ง
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
Maura Healey
ตั้งแต่ 5 มกราคม พ.ศ. 2566
รัฐบาลแมสซาชูเซตส์
สมาชิกของสภาผู้ว่าการรัฐ
คณะรัฐมนตรี
จวนไม่มีเป็นทางการ
ที่ว่าการรัฐสภา, บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐ
ผู้แต่งตั้งการเลือกตั้งโดยตรง
วาระ4 ปีไม่จำกัดสมัย[1]
ตราสารจัดตั้งรัฐธรรมนูญแห่งแมสซาชูเซตส์
สถาปนา25 ตุลาคม พ.ศ. 2323
คนแรกจอห์น แฮนคอคก์
รองรองผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์
เงินตอบแทน185,000 เหรียญสหรัฐ ( พ.ศ. 2561)[2]
เว็บไซต์เว็บไซต์ทางการ Edit this at Wikidata

ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ (อังกฤษ: Governor of Massachusetts) เป็นผู้ที่บริหารงานในรัฐแมสซาชูเซตส์ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนปัจจุบัน คือ Maura Healey ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2566

รายชื่อผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์

[แก้]

ตั้งแต่ พ.ศ. 2323 มีบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ 65 คน มี 6 คน ที่วาระไม่ต่อเนื่องกัน และมี 7 คนที่เคยเป็นรองผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ พวกเขาเป็นผู้ว่าการรัฐโดยที่ไม่ต้องผ่านการเลือกตั้ง ก่อนที่จะถึง การปฏิวัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1918 ทั้งสำนักงานของผู้ว่าการรัฐและรองผู้ว่าการรัฐได้ว่างลงในช่วงที่สภาผู้ว่าการรัฐควบคุม

อาณานิคมแมสซาชูเซตส์

[แก้]

ประวัติศาสตร์ของการเป็นอาณานิคมของรัฐแมสซาชูเซตส์ได้เริ่มขึ้นจากการค้นพบอาณานิคมพลีมัธ เมื่อปี พ.ศ. 2163 และอาณานิคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ ในปี พ.ศ. 2171 และทั้งสองอาณานิคมก็รวมกันในปี พ.ศ. 2235 ซึ่งรวมถึงดินแดนที่ในปัจจุบันคือ รัฐเมน

# ผู้ว่าการรัฐ พรรคการเมือง ปีที่ดำรงตำแหน่ง รองผู้ว่าการรัฐ ประวัติการเลือกตั้ง
1 จอห์น แฮนคอค์ก ไม่มี 25 ตุลาคม พ.ศ. 2323 –
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2328
ทอมัส คุชชิง
(1780–1788)
Resigned due to claimed illness (recurring gout).
A[3] ทอมัส คุชชิง 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2328 –
27 พฤษภาคม พ.ศ. 2328
Lost election in his own right
2 เจมส์ โบลดอน 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2328 –
30 พฤษภาคม พ.ศ. 2330
Lost re-election
3 John Hancock May 30, 1787 –
October 8, 1793
Died
Benjamin Lincoln
(1788–1789)
Samuel Adams
(1789–1794)
4 Samuel Adams October 8, 1793 –
June 2, 1797
Retired
Moses Gill
(1794–1800)
5 Increase Sumner Federalist June 2, 1797 –
June 7, 1799
Died
A[3] Moses Gill None June 7, 1799 –
May 20, 1800
Died
A[3] Governor's Council May 20, 1800 –
May 30, 1800
None [4]
6 Caleb Strong Federalist May 30, 1800 –
May 29, 1807
Samuel Phillips, Jr.
(1801–1802)
Lost re-election
Edward Robbins
(1802–1806)
7 James Sullivan Democratic-
Republican
May 29, 1807 –
December 10, 1808
Levi Lincoln, Sr. Died
A[3] Levi Lincoln, Sr. Democratic-
Republican
December 10, 1808 –
May 1, 1809
Lost election in his own right
8 Christopher Gore Federalist May 1, 1809 –
June 10, 1810
David Cobb Lost re-election
9 Elbridge Gerry Democratic-
Republican
June 10, 1810 –
March 4, 1812
William Gray Lost re-election
10 Caleb Strong Federalist March 4, 1812 –
May 30, 1816
William Phillips, Jr. Retired
11 John Brooks Federalist May 30, 1816 –
May 31, 1823
Retired
12 William Eustis Democratic-
Republican
May 31, 1823 –
February 6, 1825
Levi Lincoln, Jr.
(1823–1824)
Died
Marcus Morton
(1824–1825)
A[3] Marcus Morton Democratic-
Republican
February 6, 1825 –
May 26, 1825
Lost nomination
13 Levi Lincoln, Jr. National
Republican
May 26, 1825 –
January 9, 1834
Thomas L. Winthrop
(1826–1833)
Retired
14 John Davis Whig January 9, 1834 –
March 1, 1835
Samuel Turell Armstrong Resigned to become US Senator
A[3] Samuel Turell Armstrong Whig March 1, 1835 –
January 13, 1836
Lost nomination; lost election as independent
15 Edward Everett Whig January 13, 1836 –
January 18, 1840
George Hull Lost re-election
16 Marcus Morton Democratic January 18, 1840 –
January 7, 1841
Lost re-election
17 จอห์น ดาวิส Whig January 7, 1841 –
January 17, 1843
Lost re-election
18 Marcus Morton Democratic January 17, 1843 –
January 1844
Henry H. Childs Lost re-election
19 George N. Briggs Whig January 1844 –
January 11, 1851
John Reed, Jr. Lost re-election
20 George S. Boutwell Democratic January 11, 1851 –
January 14, 1853
Henry W. Cushman Did not run for reelection, left Democratic party over slavery, helped organize Republican party
21 จอห์น เอช. คลิฟฟอร์ด วิก January 14, 1853 –
January 12, 1854
เอลิซา ฮันติงตัน เกษียณอายุ
22 อีมอรี วอชเบิร์น วิก January 12, 1854 –
January 4, 1855
William C. Plunkett Lost re-election
23 เฮนรี การ์ดเนอร์ Know-Nothing 4 มกราคม พ.ศ. 2398 –
7 มกราคม พ.ศ. 2401
ไซมอน บราวน์
(1855–1856)
Lost re-election
Henry W. Benchley
(1856–1858)
24 นาธานเนียล เพรนทิซ แบงค์ รีพับลิกัน 7 มกราคม พ.ศ. 2401 –
3 มกราคม พ.ศ. 2404
เอลิฟาเลต แทรกค์ เกษียณไปหาเสียงให้กับประธานาธิบดี
25 จอห์น อัลไบออน แอนดรูว์ รีพับลิกัน 3 มกราคม พ.ศ. 2404 –
4 มกราคม พ.ศ. 2409
จอห์น แซด. กูดริช
(1861)
เกษียณอายุ
จอห์น เนสมิธ
(1862)
โจเอล เฮย์เดน
(1863–1866)
26 อเล็กซานเดอร์ เอช. บุลลอค รีพับลิกัน 4 มกราคม พ.ศ. 2409 –
7 มกราคม พ.ศ. 2412
วิลเลียม คลัฟลิน เกษียณอายุ
27 วิลเลียม คลัฟลิน รีพับลิกัน 7 มกราคม พ.ศ. 2412 –
4 มกราคม พ.ศ. 2415
โจเซฟ ตักเกอร์
(1869–1873)
เกษียณอายุ
28 วิลเลียม บี. วอชเบิร์น รีพับลิกัน 4 มกราคม พ.ศ. 2415 –
29 เมษายน พ.ศ. 2417
ลาออกไปเป็นวุฒิสมาชิก
ทอมัส ทัลบอต
(1873–1875)
A[3] ทอมัส ทัลบอต] รีพับลิกัน 29 เมษายน พ.ศ. 2417 –
7 มกราคม พ.ศ. 2418
Lost election in his own right
29 วิลเลียม แกสตัน เดโมแครต 7 มกราคม พ.ศ. 2418 –
6 มกราคม พ.ศ. 2419
โฮราติโอ จิ. ไนท์ Lost re-election
30 อเล็กซานเดอร์ เอช. ไรซ์ รีพับลิกัน 6 มกราคม พ.ศ. 2419 –
2 มกราคม พ.ศ. 2422
เกษียณอายุ
31 ทอมัส ทัลบอต รีพับลิกัน 2 มกราคม พ.ศ. 2422 –
8 มกราคม พ.ศ. 2423
จอห์น ดาวิส ลอง เกษียณอายุ
32 จอห์น ดาวิส ลอง รีพับลิกัน 8 มกราคม พ.ศ. 2423 –
4 มกราคม พ.ศ. 2426
ไบรอน เวสตัน Not a candidate for reelection to 4th term
33 เบนจามิน เอฟ. บัตเลอร์ เดโมแครต 4 มกราคม พ.ศ. 2426 –
3 มกราคม พ.ศ. 2427
โอลิเวอร์ อาเมส Lost re-election
34 จอร์จ ดี. โรบินสัน รีพับลิกัน 3 มกราคม พ.ศ. 2427 –
6 มกราคม พ.ศ. 2430
Not a candidate for reelection to 4th term, unsuccessful candidate for U.S. Senate
35 โอลิเวอร์ อาเมส รีพับลิกัน 6 มกราคม พ.ศ. 2430 –
7 มกราคม พ.ศ. 2433
จอห์น คิว. เอ. แบรคเกตต์ Not a candidate for reelection to 4th term
36 จอห์น คิว. เอ. แบรคเกตต์ รีพับลิกัน 7 มกราคม พ.ศ. 2433 –
8 มกราคม พ.ศ. 2434
วิลเลียม เอช. แฮลล์
(1890–1893)
Lost re-election
37 William E. Russell เดโมแครต 8 มกราคม พ.ศ. 2434 –
4 มกราคม พ.ศ. 2437
Not a candidate for reelection to 4th term
โรเจอร์ วอลคอตต์
(1893–1897)
38 เฟรเดอริค ที. กรีนฮอลก์ รีพับลิกัน 4 มกราคม พ.ศ. 2437 –
5 มีนาคม พ.ศ. 2439
เสียชีวิต
39 โรเจอร์ วอลคอตต์ รีพับลิกัน 5 มีนาคม พ.ศ. 2439 –
4 มกราคม พ.ศ. 2443
Not a candidate for reelection to 3rd full term
วินท์รอป เมอร์เรย์ เครน
(1897–1900)
40 วินท์รอป เมอร์เรย์ เครน รีพับลิกัน 4 มกราคม พ.ศ. 2443 –
8 มกราคม พ.ศ. 2446
จอห์น แอล. เบตส์ Not a candidate for reelection to 4th Term
41 จอห์น แอล. เบตส์ รีพับลิกัน 8 มกราคม พ.ศ. 2446 –
5 มกราคม พ.ศ. 2448
เคอร์ทิส กิลด์ จูเนียร์ Lost reelection for 3rd term
42 วิลเลียม แอล. โดกลาส เดโมแครต 5 มกราคม พ.ศ. 2448 –
4 มกราคม พ.ศ. 2449
Not a candidate for reelection
43 เคอร์ทิส กิลด์ จูเนียร์ รีพับลิกัน 4 มกราคม พ.ศ. 2449 –
7 มกราคม พ.ศ. 2452
อีเบน ซัมเนอร์ ดราเปอร์ Not a candidate for reelection to 4th term
44 อีเบน ซัมเนอร์ ดราเปอร์ รีพับลิกัน 7 มกราคม พ.ศ. 2452 –
5 มกราคม พ.ศ. 2454
ลุยส์ เอ. ฟรอทิงแฮม Lost re-election
45 ยูกีน โนเบิล ฟอสส์ เดโมแครต 5 มกราคม พ.ศ. 2454 –
8 มกราคม พ.ศ. 2457
ลุยส์ เอ. ฟรอทิงแฮม
(1911–1912)
Did not stand for renomination as Democrat; defeated as independent in general election
โรเบิร์ต ลูซ
(1912–1913)
เดวิด ไอ. วอลช์
(1913–1914)
46 เดวิด ไอ. วอลช์ เดโมแครต 8 มกราคม พ.ศ. 2457 –
January 6, 1916
เอ็ดวาร์ด พี. แบร์รี
(1914–1915)
Lost re-election
กราฟตอน ดี. คุชชิง
(1915–1916)
47 ซามูเอล ดับเบิลยู. แมกคอล รีพับลิกัน 6 มกราคม พ.ศ. 2459 –
2 มกราคม พ.ศ. 2462
แคลวิน คูลิดจ์ ลาออก
48 แคลวิน คูลิดจ์ รีพับลิกัน 2 มกราคม พ.ศ. 2462 –
6 มกราคม พ.ศ. 2464
แชนนิง เอช. คอกซ์ ลาออกเพื่อไปรับตำแหน่ง รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
49 แชนนิง เอช. คอกซ์ รีพับลิกัน 6 มกราคม พ.ศ. 2464 –
8 มกราคม พ.ศ. 2468
อัลแวน ที. ฟูลเลอร์ Not a candidate for reelection to 3rd term
50 อัลแวน ที. ฟูลเลอร์ รีพับลิกัน 8 มกราคม พ.ศ. 2468 –
3 มกราคม พ.ศ. 2472
แฟรงค์ จี. อัลเลน Not a candidate for reelection to 3rd term
51 แฟรงค์ จี. อัลเลน รีพับลิกัน 3 มกราคม พ.ศ. 2472 –
8 มกราคม พ.ศ. 2474
วิลเลียม เอส. ยังแมน Lost re-election
52 โจเซฟ บี. อีลีย์ เดโมแครต 8 มกราคม พ.ศ. 2474 –
3 มกราคม พ.ศ. 2478
วิลเลียม เอส. ยังแมน
(1929–1933)
ลาออก
แกสปาร์ จี. แบคอน
(1933–1935)
53 เจมส์ ไมเคิล เคอร์ลีย์ เดโมแครต 3 มกราคม พ.ศ. 2478 –
7 มกราคม พ.ศ. 2480
โจเซฟ แอล. เฮอร์ลีย์ ลาออกไป เลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิก
54 ชาร์ลีส์ เอฟ. เฮอร์ลีย์ เดโมแครต 7 มกราคม พ.ศ. 2480 –
5 มกราคม พ.ศ. 2482
ฟรานซิส อี. เคลลีย์ Lost renomination
55 เลเวเรตต์ แซลตอนสแตล รีพับลิกัน 5 มกราคม พ.ศ. 2482 –
3 มกราคม พ.ศ. 2488
มอไรซ์ เจ. ทอบิน ลาออกไป เลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิก
56 มอไรซ์ เจ. ทอบิน เดโมแครต 3 มกราคม พ.ศ. 2488 –
2 มกราคม พ.ศ. 2490
โรเบิร์ต เอฟ. แบรดฟอร์ด Lost re-election
57 โรเบิร์ต เอฟ. แบรดฟอร์ด รีพับลิกัน 2 มกราคม พ.ศ. 2490 –
6 มกราคม พ.ศ. 2492
อาร์เทอร์ ดับเบิลยู. คูลิดจ์ Lost re-election
58 พอล เอ. เดเวอร์ เดโมแครต 6 มกราคม พ.ศ. 2492 –
8 มกราคม พ.ศ. 2496
Charles F. Sullivan Lost re-election
59 คริสเตียน เอ. เฮอร์เตอร์ รีพับลิกัน 8 มกราคม พ.ศ. 2496 –
3 มกราคม พ.ศ. 2500
ซัมเนอร์ จี. วิทเทียร์ ลาออก, appointed U.S. Under Secretary of State.
60 ฟอสเตอร์ เฟอร์โคโล เดโมแครต 3 มกราคม พ.ศ. 2500 –
5 มกราคม พ.ศ. 2504
โรเบิร์ต เอฟ. เมอร์ฟี
(1957–1960)
ลาออกไป เลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิก
61 จอห์น เอ. วอล์ป รีพับลิกัน 5 มกราคม พ.ศ. 2504 –
3 มกราคม พ.ศ. 2506
เอ็ดวาร์ด เอฟ. แมกลอร์กลิน จูเนียร์ Lost re-election
62 เอนดิคอตต์ เพียบอดี เดโมแครต 3 มกราคม พ.ศ. 2506 –
7 มกราคม พ.ศ. 2508
ฟรานซิส เอ็กซ์. เบลลอตติ Lost renomination
63 จอห์น เอ. วอล์ป รีพับลิกัน 7 มกราคม พ.ศ. 2508 –
22 มกราคม พ.ศ. 2512
อีเลียต ริชาร์ดสัน
(1965–1967)
ลาออกเพื่อไปรับตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคมนาคมสหรัฐอเมริกา
ฟรานซิส ดับเบิลยู. ซาร์เจนต์
(1967–1969)
64 ฟรานซิส ดับเบิลยู. ซาร์เจนต์ รีพับลิกัน 22 มกราคม พ.ศ. 2512 –
2 มกราคม พ.ศ. 2518
Acted as governor for the remainder of Volpe's term, and was then elected governor
โดนัลด์ อาร์. ดไวต์
(2514–2518)
65 ไมเคิล ดูคาคิส เดโมแครต 2 มกราคม พ.ศ. 2518 –
4 มกราคม พ.ศ. 2522
ทอมัส พี. โอนีล ที่ 3 Lost renomination
66 เอ็ดวาร์ด เจ. คิง เดโมแครต 4 มกราคม พ.ศ. 2522 –
6 มกราคม พ.ศ. 2526
Lost renomination
67 ไมเคิล ดูคาคิส เดโมแครต 6 มกราคม พ.ศ. 2526 –
3 มกราคม พ.ศ. 2534
จอห์น เคอร์รี
(1983–1985)
เกษียณอายุ
Vacant
(1985–1987)
อีฟลิน เมอร์ฟี
(1987–1991)
68 วิลเลียม เวลด์ รีพับลิกัน 3 มกราคม พ.ศ. 2534 –
29 กรกฎาคม พ.ศ. 2540
พอล เซลลุคซิ
(1991–1999)
First elected in 1990
Re-elected in 1994
Resigned when nominated U.S. Ambassador to Mexico but was not confirmed by the US Senate to the office.
69 พอล เซลลุคซิ รีพับลิกัน 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 –
10 เมษายน พ.ศ. 2544
Acted as governor for the remainder of Weld's term, and was then elected governor
Resigned to become U.S. Ambassador to Canada
เจน สวิฟท์
A[3] เจน สวิฟท์ รีพับลิกัน 10 เมษายน พ.ศ. 2544 –
2 มกราคม พ.ศ. 2546
เกษียณอายุ
70 มิตต์ รอมนีย์ รีพับลิกัน 2 มกราคม พ.ศ. 2546 –
4 มกราคม พ.ศ. 2550
เคอร์รี ฮีลเลย์ Elected in 2002
เกษียนอายุ
71 เดวาล แพทริค เดโมแครต 4 มกราคม พ.ศ. 2550 –
4 มกราคม พ.ศ. 2558
ทิม เมอร์เลย์
(2007–2013)
Elected in 2006
Re-elected in 2010
Intends to retire after two terms.
ว่าง
72 ชาร์ลี เบเคอร์ รีพับลิกัน 2 มกราคม พ.ศ. 2558 –
ปัจจุบัน
คาริน โพลิโท เลือกตั้งใน พ.ศ. 2557

เลือกตั้งใหม่ใน พ.ศ. 2561

เกษียณอายุเมื่อครบวาระ

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Which States Have Term Limits On Governor?". Term Limits.com. Washington, DC: U.S. Term Limits. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 3, 2020. Thirty-six states have some form of term limit on the office of governor. Fourteen states do not. They are: Connecticut, Idaho, Illinois, Iowa, Massachusetts, Minnesota, New Hampshire, New York, North Dakota, Texas, Utah, Vermont, Washington, and Wisconsin.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. Michaels, Matthew (มิถุนายน 22, 2018). "Here's the salary of every governor in the United States". Business Insider.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Acting governors are not counted.
  4. The council was headed by Thomas Dawes; this is the only time both gubernatorial offices were vacant.