ปืนกล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
.50 BMG ปืนกล M2: ออกแบบโดย John Browning หนึ่งในปืนระยะหวังผลไกลและเป็นปืนกลที่ออกแบบดีที่สุด

ปืนกล (Machine Gun) เป็นปืนที่ทำการยิงกระสุนออกไปพร้อมทั้งบรรจุกระสุนนัดต่อไปเข้ามาในรังเพลิงตามวงรอบการทำงานจนกว่าพลยิงจะเลิกเหนี่ยวไกหรือเมื่อกระสุนหมด

ประเภทของปืนกล[แก้]

  1. ปืนกลมือ (ปกม.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักเบา บรรจุกระสุนด้วยซองกระสุน ใช้กระสุนปืนพก เช่น 9x19mm Parabellum สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว เช่น ปืนกลมือเอ็มพี 5 (ปกม.เอ็มพี 5)
  2. ปืนกลเบา (ปกบ.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักเบา บรรจุกระสุนด้วยซองกระสุน กล่องกระสุน หรือสายกระสุน ใช้กระสุนปืนเล็กยาว เช่น 5.56x45mm NATO สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว เช่น ปืนกลเบาเอ็ม 249 (ปกบ.เอ็ม 249)
  3. ปืนกล (ปก.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักมาก บรรจุกระสุนด้วยกล่องกระสุน หรือสายกระสุน ใช้กระสุนปืนเล็กยาว เช่น 7.62x51mm NATO สามารถเคลื่อนย้าย และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว แต่ไม่สามารถประทับยิงได้ ต้องประทับยิงบนขาหยั่ง หรือวัตถุที่ใช้วางประทับยิงได้ หรือยิงระดับเอว ในทางทหารจะมีพลยิงผู้ช่วย 1 นาย และพลกระสุน 2 นาย เช่น MAG 38 ในราชการกองทัพไทยเรียกว่า ปืนกล 38 (ปก.38)
  4. ปืนกลหนัก (ปกน.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักมาก บรรจุกระสุนด้วยสายกระสุน ใช้กระสุนขนาดใหญ่ เช่น .50 BMG ไม่สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว ต้องติดตั้งบนฐานตั้งปืน นิยมติดตั้งบนยานพาหนะ และสิ่งปลูกสร้าง เช่น ปืนกลหนักเอ็ม 2 (ปกน.เอ็ม 2) แต่ในราชการกองทัพไทย ถือว่าเป็นปืนกล มีชื่อเรียกว่า ปืนกล 93 (ปก.93)