นารายัณคัญช์
หน้าตา
นารายัณคัญช์ | |
|---|---|
|
จากด้านบน: เส้นขอบฟ้าของเมือง, ท่าเรือนารายัณคัญช์, สุสานสุลต่านกิยาซัดดิน อาซัม ชาห์ , บาโร-ภูยัณ วังของพระเจ้าอีซา ข่าน, พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองปานัม, ป้อมฮาชิคัญช์ในเมืองตะวันออก | |
| พิกัด: 23°37′N 90°30′E / 23.617°N 90.500°E | |
| ประเทศ | |
| ภาค | ธากา |
| อำเภอ | นารายัณคัญช์ |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | นายกเทศมนตรี–สภา |
| • นายกเทศมนตรี | เซลีนา ฮายัต ไอวี |
| พื้นที่ | |
| 33.57 ตร.กม. (12.96 ตร.ไมล์) | |
| • พื้นน้ำ | 48.56 ตร.กม. (18.75 ตร.ไมล์) |
| ความสูง | 3 เมตร (10 ฟุต) |
| ประชากร (2012) | |
| 1,572,386 คน | |
| • ความหนาแน่น | 47,000 คน/ตร.กม. (120,000 คน/ตร.ไมล์) |
| • ปริมณฑล | 2.2 ล้าน คน |
| เขตเวลา | UTC+6 (เวลามาตรฐานบังกลาเทศ) |
| รหัสไปรษณีย์ | 1420 |
| รหัสพื้นที่ | 0671 |
| รหัสโทรศัพท์ | 02 |
นารายัณคัญช์ (เบงกอล: নারায়ণগঞ্জ) เป็นเมืองทางตอนกลางของบังกลาเทศ ในอำเภอนารายัณคัญช์ ภาคธากา ใกล้กับเมืองหลวงธากามีประชากรประมาณ 2.2 ล้านคน เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำศีตลักษยา ท่าเรือนารายัณคัญช์เป็นศูนย์กลางการขนส่งและอุตสาหกรรมที่สำคัญ[1] นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางของธุรกิจและอุตสาหกรรมโดยเฉพาะโรงงานปอและโรงงานแปรรูปและอุตสาหกรรมสิ่งทอของประเทศ เมืองมีชื่อเล่นว่าดันดีของบังกลาเทศเนื่องจากมีโรงงานปอจำนวนมาก
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Narayanganj". Banglapedia.