นามาซุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพมนุษย์กำลังต่อสู้กับนามาซุ

นามาซุ ตามตำนานญี่ปุ่นเป็นปลาดุกยักษ์ที่อาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่น เมื่อมันขยับตัวจะทำให้เกิดแผ่นดินไหว นามาซุอาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่นและถูกควบคุมโดยเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิ ที่ประดิษฐานอยู่ที่คาชิมะ ซึ่งเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิจะยับยั้งการขยับของนามาซุด้วยหิน แต่เมื่อทาเกมิกาซูจิชะล่าใจและปล่อยให้หินของเขาล้มลง นามาซุก็จะใช้โอกาสนี้ในการขยับตัวซึ่งจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง

ตำนาน[แก้]

ตามตำนานของญี่ปุ่นเล่าว่านามาซุคือปลาดุกขนาดมหึมาที่อาศัยอยู่ใต้พื้นโลก[1] ซึ่งเป็นสาเหตุของแผ่นดินไหว[2] ความเกี่ยวข้องระหว่างนามาซุกับแผ่นดินไหวเกิดขึ้นครั้งแรกในทะเลสาบบิวะ ในช่วงเวลาประมาณศตวรรษที่ 16 [3]นามาซุได้รับการวาดจากภาพโอสึเอะ ซึ่งเป็นศิลปะในบริเวณนั้น

นามาซุมีเกี่ยวข้องกับเทพพระเจ้าทาเกมิกาซูจิและ "หินรากฐาน" ในเมืองคาชิมะ จังหวัดอิบารากิ ซึ่งเป็นหินขนาดใหญ่ที่ทับไม่ให้ปลาดุกขยับได้ แต่เมื่อพระเจ้าทาเกมิกาซูจิชะล่าใจ นามาซุก็จะขยับตัวจนทําให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง [4]

คําอธิบาย[แก้]

ความเชื่อเกี่ยวกับปลาดุกและแผ่นดินไหวไม่ได้มีอยู่ในญี่ปุ่นจนถึงปลายศตวรรษที่ 17 และได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นหลังความเชื่อในการทํานายแผ่นดินไหวในช่วงศตวรรษที่ 19 ก่อนเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะในปี ค.ศ. 1855[5] ชาวประมงที่กำลังจะไปหาปลาไหลรายงานว่าพบปลาดุกมีพฤติกรรมผิดปกติในแม่น้ำ ซึ่งเขาก็ใช้ปลาดุกเป็นตัวทํานายแผ่นดินไหว[6] ต่อมาในคืนนั้นก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น สอดคล้องกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยซึ่งบันทึกไว้ในพงศาวดารปี ค.ศ. 1856 รายงานข่าวเกี่ยวกับปลาดุกสามารถทํานายแผ่นดินไหวได้ตามธรรมชาติ[5] ในช่วงทศวรรษที่ 1930 นักแผ่นดินไหวชาวญี่ปุ่น ชินกิชิ ฮาไต และโนโบรุ อาเบะ ได้ แสดงให้เห็นว่าปลาดุกในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมีพฤติกรรมผิดปกติก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลายชั่วโมง และสามารถคาดการณ์แผ่นดินไหวด้วยความแม่นยํา 80% [7]

ประวัติ[แก้]

นามาซุเอะ[แก้]

ทาเกมิกาซูจิควบคุมนามาซุด้วยหิน เพื่อป้องกันแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 1855

นามาซุเอะ เป็นภาพพิมพ์ปลาดุกที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 19[8] ภาพเหล่านี้ถูกตีพิมพ์และเผยแพร่ในปริมาณมากหลังจากเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะ พ.ศ. 2398 ถือเป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่ที่สุดในยุคอันเซะ[9] ภาพพิมพ์แกะไม้เหล่านี้ส่วนใหญ่มีฉากเทพเจ้าที่ปราบปลาดุก

อ้างอิง[แก้]

  1. Rabitz, Albrecht; Rabitz, Gisela (2010). “When the Namazu Shakes its Body”, Andon (88), pp. 5–27.
  2. Ouwehand 1964, p. 6.
  3. Smits 2009, pp. 10–11.
  4. Ouwehand 1964, pp. 67–72.
  5. 5.0 5.1 Smits, Gregory (2012). "Conduits of Power: What the Origins of Japan's Earthquake Catfish Reveal about Religious Geography". Japan Review (24): 41–65. ISSN 0915-0986. JSTOR 41592687.
  6. Smits, Gregory (2014). Seismic Japan : the long history and continuing legacy of the Ansei Edo earthquake. Honolulu: University of Hawaiʻi Press. ISBN 978-0-8248-3910-9. OCLC 869303977.
  7. "Sensitivity of Fish to Earthquakes". Nature (ภาษาอังกฤษ). 132 (3343): 817. November 1933. Bibcode:1933Natur.132R.817.. doi:10.1038/132817b0. ISSN 0028-0836.
  8. Smits 2009, p. 10.
  9. Smits (2006), p. 1055; Smits (2009), pp. 10–11