ธาตุ (แก้ความกำกวม)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ธาตุ เป็นคำบาลีสันสกฤต หมายถึงส่วนประกอบสำคัญที่รวมกันขึ้นเป็นสิ่งทั้งหลาย มีความหมายต่างกันในแต่ละบริบท

  • ธาตุ ในทางวิทยาศาสตร์หมายถึงสารเนื้อเดียวที่ประกอบไปด้วยอะตอมที่มีจำนวนโปรตอนในนิวเคลียสเท่ากัน
  • ธาตุหลักทั้ง 4 ในทางปรัชญาหมายถึง องค์ประกอบของธรรมชาติ ส่วนที่เล็กที่สุด ถือว่ามีอยู่ในทุกสิ่ง ทั้งมีชีวิต และไม่มีชีวิต แต่ละแนวคิดจำแนกธาตุไว้ต่างกัน ได้แก่ ดิน น้ำ ลม ไฟ เป็นต้น
  • ธาตุศัพท์ ในทางภาษาโบราณ ตระกูลอินเดีย-ยุโรป ธาตุ หมายถึง หน่วยเล็กสุดของความหมาย มักประกอบขึ้นเป็นคำกริยา หรือคำชนิดอื่น
  • ธาตุ ในศาสนาพุทธ แบ่งออกเป็นธาตุ 4 และธาตุ 6
  • ธาตุ อาจหมายถึง กระดูกหรือเจดีย์ที่บรรจุกระดูก
    • พระธาตุ คือ กระดูกของพระอรหันต์และพระพุทธเจ้า

ดูเพิ่ม[แก้]