ทรงกรวย
| ทรงกรวย | |
|---|---|
ทรงกรวยกลมตั้งฉากที่มีรัศมีของฐาน r, ความสูงตรง h, ความสูงเอียง c และมุม θ | |
| ชนิด | รูปทรงตัน |
| ลักษณะออยเลอร์ | 2 |
| หน้า | หน้าวงกลม 1 หน้า และผิวกรวย 1 หน้า |
| กรุปสมมาตร | O(2) (กรุปเชิงตั้งฉาก) |
| พื้นที่ผิว | πr2 + πrℓ |
| ปริมาตร | (πr2h)/3 |
กรวย (อังกฤษ: cone) คือรูปทรงสามมิติที่มีลักษณะเรียวแหลมจากฐานราบ (ซึ่งโดยทั่วไปมักเป็นรูปวงกลม) ไปยังจุดยอด (apex หรือ vertex) ซึ่งจุดนั้นไม่อยู่ในระนาบเดียวกันกับฐาน
ทรงกรวยเกิดขึ้นจากส่วนของเส้นตรง รังสี หรือเส้นตรง ที่เชื่อมต่อจุดยอดกับจุดทั้งหมดบนฐาน ในกรณีของส่วนของเส้นตรง ทรงกรวยจะไม่ขยายเลยฐาน แต่ในกรณีของรังสี ทรงกรวยจะขยายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และในกรณีของเส้นตรงที่ไม่มีที่สิ้นสุดทั้งสองทิศทาง ทรงกรวยจะขยายออกไปได้อย่างไม่สิ้นสุดทั้งสองด้านจากจุดยอด ซึ่งในกรณีนี้บางครั้งเรียกว่า ทรงกรวยสองด้าน (double cone) โดยแต่ละด้านของทรงกรวยที่แบ่งกันที่จุดยอดจะเรียกว่า แนปป์ (nappe)
ฐานของทรงกรวยอาจถูกจำกัดนิยามให้เป็นเพียงเฉพาะรูปวงกลม หรือรูปร่างหนึ่งมิติของสมการกำลังสองใด ๆ ในระนาบ หรือรูปร่างหนึ่งมิติที่ปิดสนิท หรืออย่างใดอย่างหนึ่งข้างต้นพร้อมกับจุดภายในทั้งหมดที่ถูกล้อมรอบไว้ ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้เขียน หากฐานรวมถึงจุดภายในทั้งหมด ทรงกรวยจะเป็นวัตถุทึบ แต่ถ้าไม่รวมจุดภายในจะเป็นพื้นผิวเปิด ซึ่งเป็นวัตถุสองมิติในปริภูมิสามมิติ ในกรณีของวัตถุทึบ ขอบเขตที่เกิดจากเส้นหรือเส้นบางส่วนเหล่านี้ เรียกว่า พื้นผิวข้าง (lateral surface) หากพื้นผิวข้างนี้ไม่มีขอบเขต จะเรียกว่า พื้นผิวกรวย (conical surface)
แกนของทรงกรวย คือเส้นตรงที่ผ่านจุดยอดซึ่งทรงกรวยมีสมมาตรแบบวงกลมรอบแกนนี้ โดยทั่วไปในเรขาคณิตขั้นต้น ทรงกรวยจะถูกกำหนดให้เป็นทรวงกรวยวงกลมตั้งฉาก (right circular) คือมีฐานเป็นรูปวงกลมที่ตั้งฉากกับแกน[1] หากเป็นทรวงกรวยวงกลมตั้งฉาก การตัดกันระหว่างระนาบกับพื้นผิวข้างจะได้ภาคตัดกรวย (conic section) อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปฐานอาจมีรูปร่างใดก็ได้[2] และจุดยอดอาจอยู่ตำแหน่งใดก็ได้ (แม้โดยปกติจะถือว่าฐานมีขอบเขตและมีพื้นที่จำกัด และจุดยอดอยู่ภายนอกระนาบฐาน) ต่างจากทรงกรวยตั้งฉากคือทรงกรวยเอียง (oblique cone) ซึ่งแกนจะผ่านศูนย์กลางของฐานโดยไม่ตั้งฉาก[3]


การวัดและสมการ
[แก้]ปริมาตร
[แก้]| 1. | ทรงกรวยและทรงกระบอกมีรัศมี r และความสูง h |
| 2. | อัตราส่วนของปริมาตรทรงกรวยกับทรงกระบอกจะยังคงที่เมื่อเปลี่ยนความสูงเป็น h' = r √π |
| 3. | แบ่งรูปทรงออกเป็นชิ้นบาง ๆ |
| 4. | ใช้หลักการของคาวาลิเอรี (Cavalieri's principle) โดยเปลี่ยนรูปร่างชิ้นบาง ๆ แต่ละชิ้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีพื้นที่เท่าเดิม |
| 5. | สร้างพีระมิดซ้ำเพิ่มขึ้นมาอีกสองรูป |
| 6. | เมื่อประกอบรูปทรงทั้งสามเข้าด้วยกันเป็นลูกบาศก์ อัตราส่วนปริมาตรคือ 1:3 |
ปริมาตร ของทรงกรวยใด ๆ มีค่าเท่ากับหนึ่งในสามของผลคูณของพื้นที่ฐาน กับความสูง [4]
ในคณิตศาสตร์สมัยใหม่ สูตรนี้สามารถคำนวณได้ง่าย ๆ โดยใช้แคลคูลัส ซึ่งเป็นปริพันธ์
ทรงกรวยวงกลมตั้งฉาก
[แก้]ปริมาตร
[แก้]สำหรับทรงกรวยวงกลมที่มีรัศมี และความสูง ฐานจะเป็นรูปวงกลมที่มีพื้นที่ ดังนั้นสูตรคำนวณปริมาตรคือ[5]
พื้นที่ผิว
[แก้]พื้นที่ผิวข้าง (lateral surface area หรือย่อว่า LSA) ของทรงกรวยวงกลมตั้งฉากคือ โดยที่ คือรัศมีของรูปวงกลมที่ฐานกรวย และ คือความสูงเอียงของกรวย[4] พื้นที่ผิวของรูปวงกลมของฐานกรวยจะเท่ากับพื้นที่ผิวของวงกลมใด ๆ ดังนั้น พื้นที่ผิวรวมของกรวยวงกลมตั้งฉากสามารถแสดงได้ดังนี้
- เมื่อกำหนดค่ารัศมีและความสูงตรงมาให้
- (พื้นที่ฐานบวกพื้นที่ผิวข้าง ซึ่งพจน์ คือความสูงเอียง)
- โดยที่ คือรัศมี และ คือความสูงตรง

- เมื่อกำหนดค่ารัศมีและความสูงเอียงมาให้
- โดยที่ คือรัศมี และ คือความสูงเอียง
- เมื่อกำหนดค่าเส้นรอบวงและความสูงเอียงมาให้
- โดยที่ คือค่าเส้นรอบวง และ คือความสูงเอียง
- เมื่อกำหนดค่ามุมที่จุดยอดและความสูงตรงมาให้
- โดยที่ คือมุมที่จุดยอด และ คือความสูงตรง
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ James, R. C.; James, Glenn (1992-07-31). The Mathematics Dictionary. Springer Science & Business Media. pp. 74–75. ISBN 9780412990410.
- ↑ Grünbaum, Convex Polytopes, second edition, p. 23.
- ↑ เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Cone" จากแมทเวิลด์.
- 1 2 Alexander, Daniel C.; Koeberlein, Geralyn M. (2014-01-01). Elementary Geometry for College Students. Cengage. ISBN 9781285965901.
- ↑ Blank, Brian E.; Krantz, Steven George (2006). Calculus: Single Variable. Springer. Chapter 8. ISBN 9781931914598.