ซาโตชิ ชิงงากิ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ซาโตชิ ชิงงากิ
ข้อมูลส่วนตัว
ฉายา ลูกแมว
วันเกิด 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507
สถานที่เกิด อิโตมัง จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
รุ่น แบนตั้มเวท
สถิติ
ชก 15
ชนะ 11
ชนะน็อก 8
แพ้ 3
เสมอ 1

ซาโตชิ ชิงงากิ (ญี่ปุ่น: 新垣諭 โรมาจิShingaki Satoshi) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ที่โอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 3

ประวัติ[แก้]

ชิงงากิขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ชนะน็อค ฮิโรยูกิ ไอกาตะ ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะ 3 ครั้ง เสมอ 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค โดดี้ บอยพีญาโลซา ยก 13 ที่ ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ชิงงากิขึ้นชกอีกครั้งเดียว ชนะน็อค โรแลนโด นาวาร์โร ยก 3 แล้วจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ซึ่งครั้งนี้ชิงงากิเป็นฝ่ายชนะน็อค เอลเมร์ มากายาโน ยก 8 ได้แชมป์โลกไปครอง ได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้คนแรก และเป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติเพียงคนเดียวของญี่ปุ่นจนถึง พ.ศ. 2555

หลังจากเป็นแชมป์โลก ชิงงากิขึ้นชกนอกรอบ ชนะน็อคเฟล อาปอร์โต ยก 7 ก่อนจะป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน โฆเวส เดลาปุซไปแบบไม่เป็นเอกฉันท์ได้และไม่น่าประทับใจ จากนั้น ชิงงากิถูกทางสหพันธ์มวยนานาชาติบังคับให้ไปชกป้องกันตำแหน่งกับเจฟฟ์ เฟเนคที่ออสเตรเลีย ในที่สุด ชิงงากิไปป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 ที่ออสเตรเลียเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2528 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค เจฟฟ์ เฟเนค ยก 9 เสียแชมป์ไป ชิงงากิได้ขึ้นชิงแชมป์คืนจากเฟเนคที่ออสเตรเลียอีกครั้งเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ซึ่งปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 4 โดยชิงงากิถูกเฟเนคไล่ถลุงจนไม่สามารถออกมาชกต่อได้ในยกที่ 4 ซึ่งเหตุการณ์นี้เป็นส่วนหนึ่งทีทำให้คณะกรรมการมวยของญี่ปุ่นได้ออกคำสั่งห้ามไม่ให้นักมวยสากลชาวญี่ปุ่นชกชิงแชมป์ของสหพันธ์มวยนานาชาติทั้งในและนอกประเทศ ก่อนจะยกเลิกคำสั่งนี้ใน พ.ศ. 2555

หลังจากชิงแชมป์คืนไม่สำเร็จ ชิงงากิขึ้นชกอีกครั้งเดียวที่จีน เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ชิโนบุ คาวาชิมะ ยก 5 จากนั้นหยุดชกมวยไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค ดาเนียล กีลีลัน ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ญี่ปุ่น ชนะคะแนน โรมิโอ อาปริอาซา ได้แชมป์มาครอง แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF
    • ชิง 21 กุมภาพันธ์ 2527 ชนะน็อค เอลเมอร์ มากาญาโน ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 สิงหาคม 2527 ชนะคะแนน โฆเวส เดลาปุซ ที่ญี่ปุ่น
    • เสียแชมป์ 26 เมษายน 2528 แพ้น็อค เจฟฟ์ เฟเนค ยก 9 ที่ออสเตรเลีย
  • แชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF
    • ชิง 30 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน โรมิโอ อาปริอาซา ที่ญี่ปุ่น
    • เสียแชมป์
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF ที่ว่างเมื่อ 25 พฤษภาคม 2526 แพ้น็อค โดดี้ บอย พีญาโลซา ยก 13 ที่ ญี่ปุ่น
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 23 สิงหาคม 2528 แพ้น็อค เจฟฟ์ เฟเนค ยก 4 ที่ออสเตรเลีย

อ้างอิง[แก้]

  • บอกซิ่งบอย. คิดใหม่ ทำใหม่ ฮิเดยูกิ โอฮาชิ เตรียมปฏิวัติวงการมวยญี่ปุ่น. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 เล่มที่ 1425 28 ธันวาคม 2554 - - มกราคม 2555 หน้า 13 - 14.
  • สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)