ช่องแคบสึงะรุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คาบสมุทรสึงะรุและช่องแคบสึงะรุ

ช่องแคบสึงะรุ (ญี่ปุ่น: 津軽海峡 สึงะรุ ไคเกียว ?) เป็นช่องแคบระหว่างเกาะฮนชูและเกาะฮกไกโด ทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น เชื่อมต่อกับทะเลญี่ปุ่นและมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะใหญ่ทั้งสองแห่งเชื่อมต่อกันด้วยอุโมงค์เซกังที่ลอดอยู่ใต้ช่องแคบแห่งนี้ ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงที่แคบที่สุดของช่องแคบซึ่งมีระยะทาง 19.5 กิโลเมตร โดยจุดที่ลุกที่สุดของช่องแคบนี้มีความลึก 200 เมตร และความลึกโดยทั่วไปของช่องแคบนี้คือ 140 เมตร

ในอดีตก่อนที่จะมีอุโมงค์เซกัง ผู้คนต้องอาศัยเรือเฟอร์รี่ในการข้ามช่องแคบแห่งนี้ และอุบัติเหตุครั้งร้ายแรงที่สุดก็คือการอัปปางของเรือเฟอร์รี่ โทยะ มะรุ ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2498 และมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,172 คนในเหตุการณ์ครั้งนั้น[1]

อ้างอิง[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°29′57″N 140°36′57″E / 41.49917°N 140.61583°E / 41.49917; 140.61583