ชาวคอยคอย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ภาพวาดสีน้ำของซามูเอล แดเนียลล์ ซึ่งแสดงถึงวิถีชีวิตของชาวคอยคอยในอดีต โดยในภาพคือชาวคอยคอยคนหนึ่งกำลังรื้อกระท่อมที่สร้างไว้เพื่อร่อนเร่ไปยังที่แห่งอื่นต่อ วาดเมื่อปี ค.ศ. 1805

ชาวคอยคอย (อังกฤษ: Khoekhoe หรือ Khoikhoi) เป็นกลุ่มชนพื้นเมืองร่อนเร่ในอดีต พบในบริเวณตอนใต้ของทวีปแอฟริกา ถูกจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับชาวซานซึ่งเป็นกลุ่มชนที่เก็บของป่าล่าสัตว์[1] มักใช้ชีวิตโดยเลี้ยงสัตว์ตามทุ่งหญ้า แต่ปัจจุบันชนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เลิกใช้ชีวิตแบบร่อนเร่ รวมทั้งเลิกเลี้ยงสัตว์ตามทุ่งหญ้าไปแล้วตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Alan Barnard (1992). Hunters and Herders of Southern Africa: A Comparative Ethnography of the Khoisan Peoples. New York; Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-42865-1.
  2. Richards, John F. (2003). "8: Wildlife and Livestock in South Africa". The Unending Frontier: An Environmental History of the Early Modern World. California World History Library. 1. Berkeley, California: University of California Press. p. 296. ISBN 9780520939356. สืบค้นเมื่อ 17 November 2016. The nomadic pastoral[ต้องการอ้างอิง] Khoikhoi kraals were dispersed and their organization and culture broken. However, their successors, the trekboers and their Khoikhoi servants, managed flocks and herds similar to those of the Khoikhois. The trekboers had adapted to African-style, extensive pastoralism in this region. In order to obtain optimal pasture for their animals, early settlers imitated the Khoikhoi seasonal transhumance movements and those observed in the larger wild herbivores.