ข้ามไปเนื้อหา

จัตุรัสทราฟัลการ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทราฟัลการ์สแควร์
จัตุรัสในปี 2009
จัตุรัสทราฟัลการ์ตั้งอยู่ในนครเวสต์มินสเตอร์
จัตุรัสทราฟัลการ์
ชื่อเดิมแชร์ริงครอสส์
ตั้งชื่อตามยุทธการทราฟัลการ์
ผู้ดูแลหน่วยบริหารเกรเทอร์ลอนดอน
ที่ตั้งซิทีออฟเวสท์มินส์เตอร์, ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
รหัสไปรษณีย์WC2
พิกัด51°30′29″N 00°07′41″W / 51.50806°N 0.12806°W / 51.50806; -0.12806
เหนือถนนแชร์ริงครอสส์
ตะวันออกเดอะสแตรนดื์
ใต้ถนนนอร์ธัมเบอร์แลนด์
ไวทฮอล
ตะวันตกเดอะมอลล์
การก่อสร้าง
สร้างแล้วเสร็จป.1840
อื่น ๆ
ผู้ออกแบบเซอร์ ชาลส์ บาร์รี
เว็บไซต์www.london.gov.uk/trafalgarsquare

จัตุรัสทราฟัลการ์ (อังกฤษ: Trafalgar Square; /trəˈfælɡər/ trə-fal-gər) เป็นจัตุรัสสาธารณะในซิทีออฟเวสท์มินส์เตอร์, ลอนดอนกลาง ตั้งขึ้นในสตวรรษที่ 19 ในพื้นที่ที่ในอดีตรู้จักในชื่อแชร์ริงครอสส์ ชื่อของจัตุรัสนั้นตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ที่ซึ่งเป็นชัยชนะของกองทัพเรือหลวงของอังกฤษในสงครามนโปเลียนิก เหนือฝรั่งเศส และ สเปน เมื่อปี 1805 ที่หาดของแหลมตราฟัลการ์

บริเวณรอบ ๆ จัตุรัสนี้เป็นสถานที่สำคัญมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1200 ระยะทางที่วัดจากแชร์ริงครอสส์ถูกใช้เป็นหมุดสถานที่เป็นเวลาหลายศตวรรษ[1] ใจกลางของจัตุรัสคือเนลซันส์คอลัมน์ซึ่งสูง 52 เมตร ล้อมรอบด้วยรูปปั้นสิงโตสี่ตัว อาคารหลัก ๆ ที่หันหน้าเข้าสู่จัตุรัสนี้ได้แก่ หอศิลป์แห่งชาติ, เซนท์มาร์ตินอินเดอะฟีลดส์, แคนาดาเฮาส์ และ เซาธ์แอฟริกาเฮาส์

ชื่อ

[แก้]

จัตุรัสนี้ได้ชื่อมาจากยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ สงครามที่ราชนาวีอังกฤษชนะฝรั่งเศสกับสเปนในสงครามนโปเลียนในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1805 ที่ริมชายฝั่งแหลมตราฟัลการ์ แม้ว่าก่อน ค.ศ. 1835 แหลมนี้ยังไม่มีชื่อ[2]

คำว่า "ตราฟัลการ์" เป็นคำศัพท์ภาษาสเปนที่มีต้นตอจากภาษาอาหรับ ซึ่งน่าจะสืบมาจากคำว่า เฏาะเราะฟุลฆอร (طرف الغار 'แหลมถ้ำ/ใบกระวาน')[3][4][5] หรือ เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์ (طرف الغرب 'ตะวันตกปลายสุด')[6][5]


อ้างอิง

[แก้]
  1. BBC. "Where Is The Centre Of London?". www.bbc.co.uk (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-08-09.
  2. Weinreb et al. 2008, p. 934.
  3. "2". 15 December 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 December 2004.
  4. Entry algar, in DRAE dictionary
  5. 1 2 Richard Burton. "The Arabian Nights". footnote 82.
  6. Joseph E. Garreau. "A Cultural Introduction to the Languages of Europe". สืบค้นเมื่อ 25 March 2019.